روزنامهنگار روابط بینالملل
با وجود ابهام در تمایل واقعی ریاض برای تعامل با حزبالله، تغییر در آرایش منطقهای و بازتعریف راهبردهای دو قدرت بزرگ - تهران و ریاض - ممکن است باعث شود پیام حزبالله در عربستان نادیده گرفته نشود.
با وجود فشارهای اقتصادی و اجتماعی فزاینده، تا زمانی که ولادیمیر پوتین در اوکراین پیشروی میکند، همچنان به تغذیه ماشین جنگی خود ادامه خواهد داد، مگر اینکه رهبران غربی برای تغییر این معادله کاری بکنند.
اردوغان در تلاش است حداکثر بهره را از رویکرد غیرمتعارف رئیسجمهور آمریکا در سیاست خارجی ببرد.
پس از آنکه پکن محدودیتهای جدیدی بر صادرات عناصر حیاتی اعمال کرد، ترامپ در واکنشی تند تهدید به افزایش چشمگیر تعرفهها کرد. اکنون، تنها چند هفته مانده به دیدار او با شی جینپینگ، دو اقتصاد بزرگ جهان دوباره در آستانه یک جنگ تجاری تمامعیار قرار گرفتهاند.
در سال ۲۰۱۷، این بانکدار پیشین مؤسسه روتشیلد توانست در حالی به ریاستجمهوری برسد که هیچگاه پیش از آن در یک مقام انتخابی نبوده و تنها یک دوره در دولت فرانسوا اولاند بهعنوان وزیر اقتصاد خدمت کرده بود. رویکرد «برهمزننده قواعد» او توانست نیروهایی را از مرکز چپ، مرکز راست و حتی بخش خصوصی جذب کند.
پایان ائتلاف حزب لیبرال دموکرات ژاپن با شریک کوچکترش، تشکیل یک دولت کارآمد را دشوارتر خواهد کرد.
این توافق توان نظامی ریاض را در برابر اسرائیل و ایران تقویت میکند. امضای آن پس از حمله شوکآور اسرائیل به قطر در اوایل این ماه، پیامی هشداردهنده برای بازداشتن تلآویو از هرگونه حمله بیشتر به کشورهای شورای همکاری خلیج (GCC) است.
نه تسلیم حماس، نه تضمین عدم حمله دوباره اسرائیل. چارچوب کلی این توافق از ماهها پیش روی میز بود، اما چرا دو طرف به توافقی کمتر از اهداف حداکثری خود رضایت دادند؟ و چرا اکنون؟
کمیته نوبل هنگام اهدای جایزه صلح به رهبر اپوزوسیون ونزوئلا اعلام کرد: «او شخصیتی کلیدی در متحد کردن اپوزیسیونی بود که پیشتر بهشدت دچار شکاف بود و اکنون بر سر مطالبه انتخابات آزاد و یک حکومت نماینده مردم به توافق رسیده است».
ایالات متحده دهههاست که تلاش میکند روابط نظامی خود با چین را در چارچوبی قابلکنترل نگه دارد؛ رویکردی برگرفته از الگوهایی که در دوران جنگ سرد برای مدیریت روابط واشنگتن و مسکو بهکار گرفته میشد. اما چین واضحاً تمایلی به پیروی از مسیر شوروی ندارد.
