چین؛ ضربهگیر اختلال در تنگه هرمز
تقاضای چین برای نفت و فرآوردههایی که از تنگه هرمز عبور میکنند کاهش یافته است. پکن طی این مدت با کاهش واردات و تغییر الگوی خرید و تأمین نفت، تلاش کرده وابستگی خود به جریان نفت عبوری از هرمز را کاهش دهد.
تقاضای چین برای نفت و فرآوردههایی که از تنگه هرمز عبور میکنند کاهش یافته است. پکن طی این مدت با کاهش واردات و تغییر الگوی خرید و تأمین نفت، تلاش کرده وابستگی خود به جریان نفت عبوری از هرمز را کاهش دهد.
با افزایش تنش میان ایران و آمریکا، برخی تحلیلگران از احتمال رسیدن قیمت نفت به ۲۰۰ دلار صحبت میکردند. در این سناریو، حتی فاصله زمانی میان اعلام آتشبس و امضای تفاهمنامه نیز میتوانست بهعنوان دورهای از افزایش ریسک در بازار نفت و جهش قیمتها مطرح شود.
افزایش بازده اوراق بلندمدت آمریکا در هفتههای اخیر نگرانیها درباره احتمال شکلگیری تنش در بازار بدهی این کشور افزایش داده است؛ نگرانیهایی که با هشدارهای اخیر ری دالیو درباره وضعیت مالی آمریکا و توصیه او به کاهش وزن اوراق و افزایش سرمایهگذاری در طلا و بیتکوین بیشتر مورد توجه قرار گرفت. با این حال، افزایش بازده اوراق خزانهداری آمریکا لزوماً به معنای شکلگیری تنش در بازار اوراق نیست. برای تشخیص وجود چنین تنشی، مهمتر از سطح بازده، باید به علت افزایش آن توجه کرد.
بیش از پنج ماه از بستهشدن تنگه هرمز و محاصره دریایی میگذرد؛ بحرانی که از همان ابتدا نگرانیهای زیادی درباره اثر آن بر قیمت انرژی، تورم جهانی و بازارهای مالی ایجاد کرد. اما اکنون این سؤال مهمتر شده است: فشارهای اقتصادی آمریکا و اروپا تا چه اندازه واقعاً ناشی از بستهبودن تنگه هرمز است؟
بازده اوراق بلندمدت در اقتصادهای بزرگ جهان بهشدت افزایش پیدا کرده و این حرکت دیگر محدود به بازار آمریکا نیست. در آمریکا، بازده اوراق ۳۰ساله به بالاترین سطح خود از سال ۲۰۰۷ رسیده و همزمان بازده اوراق بلندمدت در اقتصادهایی مانند ژاپن و آلمان نیز در سطوح چنددههای قرار گرفته است. اما سؤال مهم این است که چرا بازده اوراق در حال افزایش است؟
با وجود ادامه اختلال در تردد نفتکشها در تنگه هرمز و ریسکهای ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، قیمت نفت برخلاف انتظارها از محدوده ۱۰۰ دلار عبور نکرده است. پاسخ این اتفاق را باید تا حد زیادی در سمت تقاضا، و مشخصاً در چین جستوجو کرد. چین بزرگترین واردکننده نفت جهان است و طی سالهای گذشته تلاش کرده وابستگی خود به واردات نفت را در برابر شوکهای ژئوپلیتیکی کاهش دهد.
تورم آمریکا در تازهترین آمار، فعلاً زنگ خطر جدیدی برای بازار به صدا درنیاورد. دادههای تورم مصرفکننده نرمتر از نگرانیها بود و تورم تولیدکننده نیز بسیار پایینتر از انتظارات منتشر شد؛ موضوعی که فشار تورمی را تا حدی کاهش میدهد. با وجود این، بازده اوراق خزانه همچنان در سطوح بالایی قرار دارد و وضعیت بازار اوراق بدهی شرکتی نیز نشان میدهد نرخهای تأمین مالی در بازار، مستقل از نرخ رسمی فدرال رزرو، افزایش پیدا کردهاند. یعنی حتی بدون تغییر نرخ سیاستی، شرایط مالی برای وامگیرندگان کاملاً آسان نشده است.
هفته گذشته، انتشار دادههای تورم PCE و تولید ناخالص داخلی آمریکا، تصویر دقیقتری از وضعیت اقتصاد این کشور ارائه کرد؛ اما جزئیات این گزارشها به اندازه اعداد اصلی اهمیت داشت.
بازار اوراق قرضه، شاید مهمترین بازاری باشد که انتظارات سرمایهگذاران از آینده اقتصاد و سیاست پولی را منعکس میکند. اما برای تحلیل آن، نباید فقط به بازده یک سررسید نگاه کرد؛ بلکه باید کل منحنی بازده را بررسی کرد. بعد از آخرین نشست فدرال رزرو، بازده اوراق کوتاهمدت، بهویژه اوراق یکساله و دوساله، کاهش پیدا کرد؛ نشانهای از اینکه بازار، افزایش نرخ بهره را در کوتاهمدت کمتر محتمل میداند. در مقابل، بازده اوراق بلندمدت افزایش یافت و منحنی بازده شیب بیشتری گرفت.
جمعه، یکی از مهمترین گزارشهای اقتصادی آمریکا منتشر میشود؛ گزارش اشتغال ماه جولای که میتواند انتظارات بازار از مسیر بعدی نرخ بهره فدرال رزرو را تغییر دهد.