تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیک و استاد دانشکده مطالعات بینالملل در دانشگاه جان هاپکینز
اکوایران: مداخله نظامی ایالات متحده در خاورمیانه و در نتیجه خروج قابلتوجه نیروهای آمریکایی از خاور دور، میتواند مصداقی از بر عهده گرفتن تعهدات بیش از اندازه از سوی یک دولت باشد و امکان بر هم خوردن توازن با قدرت رقیب یعنی چین را برای ایالات متحده افزایش میدهد.
اکوایران: عدم تناسب میان وظایف بر عهده گرفته شده و منابع موجود میتواند دولتها را با چالشهای جدی ژئوپلیتیکی روبهرو کند.
اکوایران: عدم تناسب میان وظایف بر عهده گرفته شده و منابع موجود میتواند دولتها را با چالشهای جدی ژئوپلیتیکی روبهرو کند.
اکوایران: الگوهای تازهای از همکاری نظامی در حال شکلگیری است و نفوذ بیشتری نصیب کشورهایی میشود که میتوانند در این عصر بینظم، نقش زرادخانه را ایفا کنند.
اکوایران: تشخیص کامل برندگان و بازندگان این مخاصمه نیاز به گذر زمان دارد. اغلب، نتایج و پیامدهای هر جنگی چند سال بعد، متفاوت از زمانی است که نبرد متوقف شده است. با این حال، واضح است که این درگیری امواج شوک ژئوپلیتیکی قدرتمندی ایجاد کرده است - و تحولات بزرگی را تشدید کرده که جهان ما را از نو میسازد.
اکوایران: جغرافیای ساده هنوز اهمیت دارد، اما تکنولوژی، زیرساختها و بیاعتمادی به ایالات متحده در حال ایجاد راههای جدیدی برای نگاه به جهان هستند.
برای عمده ناظران غربی، وقایع سال ۱۹۸۹ مانند معجزه بودند. با این حال، برای پوتین، شی و ترامپ، این لحظه از معجزه مساوی با دورانی تاریک بود.
موفقیت عملیات آمریکا در ونزوئلا که بدون تلفات از سوی آمریکا همراه بود، گواهی بر توانایی جامعه اطلاعاتی آمریکا در زمینه یافتن اهداف دشوار و قابلیتهای ارتش ایالات متحده در حمله به این اهداف است. با این حال، چین ممکن است از تاکتیکهای این عملیات، در تایوان بهره ببرد.
اکوایران: برای پکن تایوان چیزی فراتر از نماد «قرن تحقیر» است، دورانی که چین میان قدرتهای خارجی تقسیم شد.
اکوایران: تلاش برای استفاده از اقتصاد جهانی بهعنوان سلاح به سرعت در حال تشدید است.
