تحریم‌های جدید آمریکا با هدف قرار دادن مسیرهای غیرمستقیم همکاری خارجی، تأمین قطعات و فناوری صنعت خودروی ایران را دشوارتر می‌کنند. تداوم این محدودیت‌ها می‌تواند هزینه تولید را افزایش دهد و به کاهش کیفیت، افت تولید و گرانی خودرو منجر شود. بنابراین، سناریوی محتمل برای مردم، تداوم فشار بر قیمت و کیفیت خودروهاست؛ هرچند شدت اثر تحریم‌ها به امکان تأمین جایگزین قطعات، سیاست‌های داخلی و میزان سازگاری خودروسازان بستگی دارد.
تحریم‌های مرتبط با صنعت خودرو ایران سالیان سال است که روی زنجیره این صنعت سایه افکنده است. اما چند ماه پیش دونالد ترامپ از دور جدیدی از تحریم‌ها سخت به میان آورد که مسیرهای فرعی‌تر ارتباط قطعه‌سازان و خودروسازان با شرکای خارجی را هدف قرار داده بود. بعد از این تحریم‌ها نظرات متفاوت و بعضا متناقضی در این باره مطرح شد. گروهی از بی‌اثر بودن این تحریم‌های جدید سخن به میان آوردند و گروهی دیگر این تحریم‌ها را نقطه پایان بزرگت‌رین صنعت ایران بعد از نفت و گاز دانستند.
حالا سوال این است که به راستی ابعاد این تحریم‌ها برای صنعت خودروی ایران چه اندازه است و مردم در آینده باید برای چه سناریویی نسبت به آینده خودروسازی در صورت ادامه این تحریم‌ها آماده باشند؟
