حسین عبده تبریزی، اقتصاددان: پس از جنگ ۱۲ روزه، اقتصاد ایران وارد وضعیتی از «تعلیق» شده است؛ شرایطی میان گذشته و آینده که در آن امکان پیشبینی تقریباً از بین میرود.
برخلاف ریسک که قابل محاسبه و مدیریت است، تعلیق یعنی ناتوانی در برآورد احتمال رخدادها. در این فضا، بنگاهها و مردم تصمیمهای بزرگ خود را به تعویق میاندازند، از سرمایهگذاریهای کلان پرهیز میکنند و خرید دارایی را محدود میسازند. همزمان، نقدشوندگی اهمیت بیشتری نسبت به بازده پیدا میکند؛ بهطوریکه تمایل به داراییهای نقدپذیر مانند طلا و ابزارهای با درآمد ثابت افزایش مییابد. این وضعیت، روحیه تصمیمگیری و جسارت اقتصادی را تضعیف کرده و نوعی انتظار و احتیاط را در تمام بخشهای اقتصاد حاکم کرده است.
