یادداشت پیشرو از نشریه نیویورکتایمز به قلم چوئه سانگ-هو، رئیس دفتر سئول این نشریه، است که در مورخ 8 ژوئن 2026 منتشر شده است. اکوایران ترجمه کامل این یادداشت را در اینجا ارائه میدهد.
اشک تمساح و مشت آهنین
در دوران همهگیری کرونا، رهبر کره شمالی، کیم جونگ اون که سالها خود را شکستناپذیر معرفی کرده بود، در اقدامی شگفتآور با چشمانی اشکآلود از مردم کشورش در تلویزیون ملی عذرخواهی کرد. او گفت: «واقعاً متأسفم.» این در حالی بود که ویروس کرونا، همراه با کمبود مواد غذایی و تحریمهای بینالمللی، کشورش را در هم میکوبید. او افزود: «تلاشها و صداقت من برای رهایی مردم از دشواریهای زندگیشان کافی نبوده است.»
اکوایران: دیپلماسی شی با هدف ارسال سیگنالی در مورد جایگاه چین در جهان و تسلط آن در امور جهانی انجام میشود.
اما درحالیکه شهروندان عادی کره شمالی در رنج بودند، کیم که اکنون ۴۲ سال دارد، این بحران را به فرصتی منحصربهفرد تبدیل کرد. امروز او سرشار از اعتمادبهنفس است. در داخل و خارج از کشور به عنوان قدرتمندترین رهبر تاریخ کره شمالی شناخته میشود؛ حتی قدرتمندتر از پدربزرگش، بنیانگذار کشور، زیرا توانسته است جایگاه یک قدرت هستهای بالفعل را به دست آورد.
او در دوران همهگیری کار را با بستن مرز با چین آغاز کرد و بعد دستور تیراندازی برای کشتن علیه شهروندانی را که قصد فرار از مرز داشتند صادر کرد. وی همچنین تجارت و قاچاق مرزی را به شدت محدود کرد و مردم را واداشت کمتر به واردات متکی باشند و کالاهای بیشتری را در داخل کشور تولید کنند.
کارزار او همچنین بازارهای غیررسمی را هدف قرار داد؛ بازارهایی که بسیاری از مردم از زمان قحطی ویرانگر دهه ۱۹۹۰ از طریق آنها امرار معاش میکردند، از جمله با فروش کالاهای چینی و محصولات سرگرمی خارجی که روی حافظههای فلش به داخل کشور قاچاق میشد.
کیم با نابود کردن این بازارهای زیرزمینی، انحصار رژیم بر اقتصاد و ایدئولوژی را تقویت کرد. اجرای این سیاستها بسیار خشن بود. کسانی که در توزیع موسیقی پاپ کره جنوبی (K-pop) یا سریالهای کرهای دستگیر میشدند، در ملأ عام اعدام میشدند.
در همین حال، او با نادیده گرفتن تحریمهای بینالمللی، بهطور مداوم زرادخانه هستهای خود را گسترش داد.
کره شمالی نسل جدیدی از موشکها را توسعه داد که قادرند نزدیکترین دشمنانش، یعنی کره جنوبی و ژاپن، را با کلاهکهای هستهای هدف قرار دهند.
این کشور همچنین در حال توسعه فناوری زیردریاییهای هستهای و موشکهای بالستیک قارهپیما برای هدف قرار دادن خاک اصلی آمریکاست.
فرصت غیرمنتظره روسیه
کیم همچنین از یک فرصت غیرمنتظره در عرصه بینالمللی بهره برد. زمانی که روسیه در جنگ اوکراین با مشکلات فزایندهای مواجه شد، او برای مسکو تسلیحات و نیرو اعزام کرد.
جایگاه ارتقاءیافته آقای کیم در سال ۲۰۲۵ در پکن، زمانی که او در کنار همتایان روس و چینی خود، ولادیمیر پوتین و شی جین پینگ، در یک رژه نظامی شرکت کرد، به نمایش درآمد/عکس از خبرگزاری شینهوا
در مقابل، روسیه فناوریهای نظامی در اختیار کره شمالی قرار داد تا سامانههای پدافند هوایی و سایر بخشهای آسیبپذیر ارتش این کشور را نوسازی کند. افزون بر آن، مسکو مواد غذایی، نفت و حتی گردشگران مورد نیاز کره شمالی را تأمین کرد. دو کشور همچنین پیمان دفاعی و همکاری متقابل امضا کردند؛ توافقی که انزوای اقتصادی پیونگیانگ را کاهش داد و جایگاه بینالمللی آن را ارتقا بخشید.
از آن زمان، کیم هرگونه ایده ازسرگیری مذاکرات با ترامپ یا آشتی با کره جنوبی را رد کرده است.
چرخش او به سمت روسیه همچنین چین را به گرمتر کردن روابط با کره شمالی ترغیب کرده است؛ همسایهای که پکن مدیریت آن را دشوار میداند، اما خصومتش با واشنگتن برای چین یک اهرم دیپلماتیک محسوب میشود.
شی جینپینگ، رهبر جمهوری خلق چین، روز دوشنبه برای یک سفر رسمی دو روزه وارد کره شمالی شد. این نخستین سفر او در هفت سال گذشته به کره شمالی است.
انتظار میرود او بر نقش جایگزینناپذیر چین بهعنوان بزرگترین شریک تجاری کره شمالی تأکید کند.
دو کشور هماکنون در حال گسترش مجدد تجارت، ازسرگیری خدمات ریلی و افزایش تعداد پروازها میان پکن و پیونگیانگ هستند.
آنها همچنین به تکمیل یک پل مدرن جادهای تازه بر روی رودخانه یالو، در مرز مشترک، نزدیک شدهاند؛ پلی که انتظار میرود تبادلات دوجانبه، از جمله ورود گردشگران چینی و کمکهای بیشتر، را تسهیل کند.
«هم شیرینی، هم گلوله؟»
فقر همچنان در خارج از پیونگیانگ ادامه دارد، اما تحلیلگران میگویند تحولات اخیر به دولت اعتمادبهنفس و به مردم امید داده است.
کیم در کنگره حزب کارگران که اوایل امسال برگزار شد، با افتخار اعلام کرد که کره شمالی وارد عصری باشکوه و مرفهتر شده است؛ تصویری کاملاً متفاوت از عذرخواهی اشکآلود او در سال ۲۰۲۰.
حزب حاکم اعلام کرد که مردم اکنون میتوانند امیدوار باشند هم «شیرینی» داشته باشند و هم «گلوله»؛ اشارهای به سیاست همزمانِ احیای اقتصادی و تقویت توان نظامی.
برای بررسی اینکه کیم چگونه این تحول را رقم زد، نیویورکتایمز با بیش از یک دوجین پناهندهای که پس از همهگیری از کشور گریختهاند گفتوگو کرد، با کارشناسان دارای ارتباطات داخلی مصاحبه انجام داد و رسانههای دولتی و اسناد محرمانه رژیم را بررسی کرد.
جیرو ایشیمارو، سردبیر آسیاپرس اینترنشنال مستقر در ژاپن که خبرنگارانی مخفی در داخل کره شمالی دارد، گفت: «در چند سال گذشته، کیم جونگ اون از جهنم به بهشت سفر کرده است.»
لذت تماشای هواپیماها از دور
کره شمالی ادعا میکند که بدون استفاده از واکسن، کووید-۱۹ را شکست داده و تنها چند ده نفر را از دست داده است.
اما زمانی که ویروس در کشور گسترش یافت، کیم ایل-هیوک شاهد مرگ شمار غیرمعمولی از مردم در محله خود در استان هوانگهه بود؛ منطقهای حاصلخیز که یکی از مراکز اصلی تولید غلات کشور به شمار میرود. به گفته او مقامات دولتی برنج این منطقه را برای تغذیه نخبگان پیونگیانگ و ارتش منتقل میکردند.
آقای کیم در کنار پدر و سلف خود، کیم جونگ ایل، در پیونگیانگ در سال ۲۰۱۰. هیچ عکس شناختهشدهای از آقای کیم جوان در کنار پدربزرگش، کیم ایل سونگ، بنیانگذار کره شمالی، وجود ندارد/عکس از خبرگزاری شینهوا
هیچ آزمایش کوویدی در دسترس نبود، بنابراین تشخیص اینکه افراد از گرسنگی مردهاند یا از ویروس، دشوار بود. افرادی که بیمار میشدند، از ترس قرنطینه شدن بدون دریافت غذا، بیماری خود را به مقامات گزارش نمیدادند. در نبود دارو، مردم به درمانهای سنتی مانند نوشیدن عصاره پوست درختان روی میآوردند؛ روشهایی که اغلب وضعیت آنها را بدتر میکرد.
کیم، ۳۶ ساله، که در سال ۲۰۲۳ همراه با هشت نفر از بستگانش با قایق به کره جنوبی گریخت، گفت: «خانوادهها حتی پول خرید تابوت نداشتند.» او افزود: «برخی آنقدر ضعیف بودند که حتی توان کندن یک گودال را هم نداشتند.»
خواهرزن او، کیم یو-می، نیز همراه او این فرار دو ساعته را انجام داد. او گفت زادگاهش در ساحل جنوبغربی کره شمالی آنقدر به کره جنوبی نزدیک بود که در روزهای صاف میتوانست هواپیماهای مسافربری درخشان را ببیند که در فرودگاه بینالمللی اینچئون فرود میآیند و از آن بلند میشوند. او گفت: «آن هواپیماها نماد آزادی برای فرزندان ما بودند؛» و افزود: «وقتی یک کشتی گشتی کره شمالی متوجه فرار ما شد و تعقیبمان کرد، هرچه داشتیم به دریا انداختیم تا قایق سبکتر و سریعتر شود.»
تهدید اطلاعات و فرهنگ خارجی
فرار این خانواده نمادی از تهدیدی بود که جهان خارج، بهویژه کره جنوبی، برای رژیم ایجاد کرده بود.
به گفته پناهندگان، اعتماد مردم کره شمالی به حکومت از زمان قحطی دهه ۱۹۹۰ رو به کاهش بوده است. با فروپاشی نظام توزیع دولتی، مردم آموختند از طریق بازارهای غیررسمی زندگی خود را اداره کنند؛ بازارهایی که در آنها کالاهای قاچاقشده از چین نیز معامله میشد. این بازارها همچنین به بستری برای فساد تبدیل شدند، زیرا مقامات دولتی در ازای دریافت رشوه اجازه فعالیت تجاری میدادند.
صحنهای از سریال «سقوط بر روی تو» که در آن سون یه-جین نقش یک وارث کره جنوبی را بازی میکند که تصادفاً با پاراگلایدر وارد کره شمالی میشود و عاشق یک افسر ارتش (با بازی هیون بین) میشود/عکس از تیویاِن
همراه با این کالاها، حافظههای فلش حاوی برنامههای تلویزیونی کره جنوبی نیز وارد کشور میشدند؛ از جمله سریال محبوب «فرود اضطراری بر روی تو» که داستان وارث ثروتمند کره جنوبی را روایت میکند که بر اثر حادثهای با پاراگلایدر وارد کره شمالی میشود و عاشق یک افسر ارتش خلق میگردد. به گفته کیم یو-می، مردم کره شمالی با اشتیاق فراوان این برنامهها را تماشا میکردند؛ پشت درهای بسته و زیر پتوها، از ترس پلیس مخفی که بهطور مرتب محلهها را زیر نظر داشت.
او گفت که در سال ۲۰۱۰، زمانی که شهر ساحلیشان درگیر تبادل آتش توپخانهای میان دو کره شد، مردم با عجله تصاویر رهبران کشور را از دیوارها پایین میآوردند تا از آنها محافظت کنند؛ نشانهای از وفاداری و ارادتشان؛ اما تا سال ۲۰۲۳، به گفته او، حدود هشت نفر از هر ده نفر در محلهاش سریالهای کره جنوبی تماشا میکردند؛ نشانهای از میزان تغییرات. او گفت: «وفاداری به حزب دیگر به اندازه پول درآوردن اهمیت نداشت.»
این تغییر نگرش پیونگیانگ را نگران کرد.
کیم جونگ اون بیش از پیش نگران تأثیر محتوای «غیروسوسیالیستی» بر جوانان بود و آن را به «سرطانی بدخیم» تشبیه میکرد. مطابق یک سند محرمانه مربوط به ژوئن ۲۰۲۴ که بنیاد حقوق بشر آن را به دست آورده است، رژیم کره شمالی کسانی را که تحت تأثیر جهان خارج قرار میگرفتند «خائن» مینامید و خواستار «ضربه زدن بیرحمانه» به آنها بود. نیویورکتایمز همچنین اسناد داخلی مشابهی را که از کره شمالی قاچاق شدهاند، مشاهده کرده است.
برای کیم، تهدید ناشی از آزادی اطلاعات جنبهای عمیقاً شخصی نیز داشت. تحلیلگران معتقدند بخشی از انگیزه او برای سرکوب اطلاعات خارجی، پنهان نگه داشتن حقایقی درباره ریشه خانوادگی خودش بوده است. مادر او، کو یونگ-هوی، طبق نظر تاریخنگاران، در ژاپن متولد شده بود. این موضوع در کشوری که بر پایه نفرت عمیق از ژاپن پس از دههها استعمار بنا شده، او را در طبقهای فرودست قرار میداد. گفته میشود پدر کیم هرگز همسر و فرزندش را به کیم ایل سونگ، پدربزرگ کیم جونگ اون، معرفی نکرده بود و این پسر بخشی از دوران نوجوانی خود را در سوئیس گذراند.
در سالهای اخیر، پیشینه مادر کیم که مدتها در داخل کره شمالی پنهان نگه داشته شده بود، به محور تبلیغات فعالان کره جنوبی تبدیل شد. آنها با بالن، اعلامیههایی حاوی این اطلاعات را به داخل کره شمالی فرستادند؛ اقدامیکه به گفته ناظران در تشدید سرکوب گسترده اطلاعات خارجی توسط کیم نقش داشت.
همهگیری؛ بهانهای برای سرکوب بیشتر
کیم جونگ اون زمانی که در سال ۲۰۱۱ جانشین پدرش شد، به مردم کره شمالی وعده داد که دیگر مجبور نخواهند بود «کمربندهایشان را سفت کنند.» او خود را رهبری «مردممحور» معرفی میکرد؛ فردی که با قایق تندرو برای بازدید از مناطق سیلزده میرفت، از قربانیان در پناهگاههای موقت دیدن میکرد و نوزادان را در آغوش میگرفت؛ اما پیگیری پرهزینه برنامه تسلیحات هستهای و سبک زندگی مجلل شخصی او، با واقعیت زندگی شهروندان عادی در تضاد آشکار بود.
رسانههای دولتی کره شمالی تصویری منتشر کردند که به گفته آنها آقای کیم، دخترش کیم جو-ئه و همسرش ری سول-جو را در حال بازدید از منطقه توریستی ساحلی وونسان-کالما در استان کانگوون در ماه ژوئن نشان میدهد/عکس از خبرگزاری مرکزی کره (KCNA)
درحالیکه سازمانهای بشردوستانه از سوءتغذیه گسترده در کشور گزارش میدادند، دور کمر کیم روزبهروز بیشتر میشد و افزایش وزن او پرسشهایی را درباره وضعیت سلامتیاش برمیانگیخت. او که علاقه پدرش به غذاها و نوشیدنیهای گرانقیمت را به ارث برده بود، بنا بر گفته سرآشپزهایی که با عادات غذایی او آشنا بودند، از استیک واگیو، ماهی تن تورو، سوپ باله کوسه، پنیر سوئیسی، خرچنگ دریایی، خاویار و فواگرا لذت میبرد. او همچنین مقادیر زیادی شراب بوردو و شامپاین کریستال مصرف میکرد. پناهندگان میگویند حتی در پایتخت، پیونگیانگ، اغلب برق کافی برای راهاندازی آسانسورها وجود نداشت؛ اما کیم میلیونها دلار هزینه کرد تا مجموعهای از خودروهای مرسدس بنز و دیگر خودروهای لوکس را برای استفاده شخصی به طور قاچاق وارد کشور کند؛ همچنین اسبهای اصیل اورلوف تروتر از روسیه برای پیستهای سوارکاری خصوصی خود و دلفینهایی برای یک دلفیناریوم جدید خریداری کرد.
بااینحال، همهگیری کرونا فرصتی فراهم آورد تا او کنترل خود را بر جامعه به سطحی بیسابقه برساند. بستن مرزها نهتنها از ورود ویروس جلوگیری میکرد، بلکه جریان اطلاعات، کالاها و نفوذ فرهنگی خارجی را نیز محدود میساخت. رژیم از این شرایط برای اعمال قوانین سختگیرانهتر استفاده کرد. طبق شهادت پناهندگان، مجازات تماشای فیلمها و سریالهای کره جنوبی به شدت افزایش یافت و بازرسی خانهها و تلفنهای همراه شدت گرفت.
نیروهای امنیتی به طور مرتب دستگاههای ذخیرهسازی دیجیتال را بررسی میکردند تا آثار موسیقی، فیلمها یا برنامههای خارجی را کشف کنند. برخی از کسانی که به توزیع محتوای کره جنوبی متهم شدند، در برابر دید عموم اعدام شدند؛ اقدامی که به گفته شاهدان، هدفش ایجاد رعب و وحشت در جامعه بود.
در میان افرادی که کیم اعدام کرده است، عموی خودش، جانگ سونگتک، بود که در اینجا در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۳ دیده میشود/عکس از خبرگزاری یونهاپ
در همین حال، کیم به تقویت دستگاه ایدئولوژیک حکومت ادامه داد و از جوانان خواست در برابر «نفوذ فرهنگی دشمن» مقاومت کنند. مقامات دولتی هشدار میدادند که لباسها، مدل مو، واژهها و حتی لهجههای برگرفته از کره جنوبی میتوانند نشانه «فساد ایدئولوژیک» باشند. کارشناسان میگویند که کیم از همهگیری نه فقط برای مقابله با یک بحران بهداشتی، بلکه برای بازگرداندن انضباط سیاسی و اجتماعی استفاده کرد؛ انضباطی که در دهههای پس از قحطی دهه ۱۹۹۰ به تدریج تضعیف شده بود.
در همان زمان، او به توسعه توان نظامی کشور ادامه داد. برنامه موشکی و هستهای کره شمالی با وجود تحریمها پیشرفت کرد و آزمایشهای متعدد موشکی نشان داد که پیونگیانگ در حال نزدیک شدن به توانایی هدف قرار دادن خاک اصلی آمریکاست. تحلیلگران معتقدند که موفقیت کیم در حفظ رژیم، گسترش زرادخانه هستهای و بهرهبرداری از جنگ اوکراین برای ایجاد روابط نزدیکتر با روسیه، جایگاه او را به شکلی چشمگیر تقویت کرده است. به گفته بسیاری از ناظران، کیم اکنون بیش از هر زمان دیگری بر کشور مسلط است و توانسته از بحرانی که میتوانست بقای حکومتش را تهدید کند، برای تحکیم قدرت شخصی خود بهره ببرد.
جیرو ایشیمارو، روزنامهنگار ژاپنی که سالها تحولات کره شمالی را دنبال کرده است، این وضعیت را چنین توصیف کرد: «در گذشته، مردم تصور میکردند همهگیری میتواند رژیم را تضعیف کند؛ اما آنچه اتفاق افتاد درست برعکس بود. کیم جونگ اون از بحران برای بازسازی اقتدار خود استفاده کرد و اکنون در موقعیتی قرار دارد که شاید هرگز پیش از این تا این اندازه قدرتمند نبوده است.»
او قدرت خود را با به راه انداختن چیزی اعمال کرد که مقامهای کره جنوبی آن را «حکومت وحشت» نامیدند. او افرادی را که به مذاقش خوش نمیآمدند اعدام میکرد؛ از جمله عموی خودش، جانگ سونگ-تائک. او همچنین مأمورانی را برای ترور کیم جونگ-نام، برادر ناتنیاش، اعزام کرد؛ کسی که بهعنوان نخستین پسر پدرش، تهدیدی برای سلطنت موروثی کیم به شمار میرفت.
درحالیکه کیم که در تصویری منتشر شده توسط رسانههای دولتی در سال ۲۰۱۷ دیده میشود، پیونگیانگ را بهسرعت توسعه داد، این شهر برق کافی برای روشن نگه داشتن آسانسورهای ساختمانهای بلند را نداشت/عکس از خبرگزاری مرکزی کره شمالی
لی ایل-کیو، دیپلمات سابق کره شمالی در کوبا که در سال ۲۰۲۳ به سئول گریخت، به یاد آورد که هان سونگ-ریول، یکی دیگر از دیپلماتهای کره شمالی، در سال ۲۰۱۹ به اتهام جاسوسی اعدام شد. لی گفت شاهدان به او گفتهاند که صدها گلوله بدن هان را تکهتکه کرد. او گفت: «چندین روز اشتهایشان را از دست داده بودند.»
بااینحال، کنترل حکومت در دهههای پس از قحطی تا حدی تضعیف شده بود. سپس همهگیری کرونا به کیم کمک کرد تا دوباره سلطه خود را برقرار کند. او قوانینی با مجازاتهای بسیار سنگین وضع کرد؛ از جمله اعدام با جوخه آتش برای کسانی که محتوای «ضدسوسیالیستی» را مصرف یا توزیع میکردند، یا حتی از شیوه سخن گفتن و سبک پوشش کره جنوبی تقلید میکردند. به گفته پناهندگان، مأموران دولتی به خانهها یورش میبردند، کشوها را بیرون میکشیدند و پتوها را زیر و رو میکردند تا حافظههای حاوی برنامههای سرگرمی خارجی را پیدا کنند.
کیم ایل-هیوک، همان پناهندهای که با قایق گریخت، گفت در سه سال پیش از فرارش حدود بیست مورد اعدام را در شهر خود دیده بود؛ درحالیکه در دو دهه قبل از آن تنها حدود شش مورد مشاهده کرده بود. اعدامها در حیاط مدارس و دیگر فضاهای عمومی برگزار میشد؛ مکانهایی که در آنها محکومان در برابر هزاران نفر مورد نکوهش و محکومیت قرار میگرفتند. او تعریف کرد که مردی ۲۲ ساله را میشناخت که در سال ۲۰۲۲ به دلیل توزیع سه سریال کره جنوبی و ۷۰ ترانه کیپاپ اعدام شد. آن مرد لباس سفیدی بلند و شبیه کیسه بر تن داشت و کلاهی روی سرش کشیده شده بود. سه تیرانداز هر کدام پنج گلوله شلیک کردند.
او گفت: «وقتی تعداد زیادی از این صحنهها را ببینی، کرخت میشوی و دیگر نمیتوانی میان انسان و حیوان تفاوتی احساس کنی.» خواهرزن او، خانم کیم، گفت زمانی که آنها از کره شمالی گریختند، مقامات تقریباً بازارهای غیررسمی را به طور کامل از میان برده بودند.
حکومت دوباره کنترل سوسیالیستی بر تولید و توزیع کالاها را برقرار کرده بود. برنج و سایر غلات تنها از طریق فروشگاههای دولتی قابل تهیه بودند. به گفته خانم کیم: «سختترین بخش حکومت کیم جونگ اون این بود که اجازه نداشتیم پول دربیاوریم.» او افزود: «او طناب را دور گردن مردمش تنگتر کرد؛ انگار نمیخواست آنها زندگی بهتری داشته باشند.»
سود سرشار جنگ
در همین دوران، ایشیمارو از آسیاپرس گزارشهای مخفیانهای از داخل کره شمالی دریافت میکرد که از کشوری فرو رفته در ناامیدی حکایت داشت. به گفته او شهروندان «هیچ راهی برای آینده نمیدیدند و نمیدانستند چگونه باید به زندگی ادامه دهند.» آنها در برابر فشار بیامان کیم برای ایجاد یک اقتصاد «خودکفا» فلج شده بودند؛ شعاری قدیمی که در دوران کمبودهای ناشی از همهگیری معنایی بسیار ویرانگرتر پیدا کرده بود.
آقای کیم در یک کارخانه مهماتسازی در کره شمالی در سال ۲۰۲۵، در تصویری که رسانههای دولتی منتشر کردهاند/عکس از خبرگزاری مرکزی کره شمالی
اما درحالیکه کیم در داخل کشور نفوذ خارجی را خفه میکرد، در خارج از مرزها نیز در حال طراحی نقشههایی برای متوقف کردن سقوط اقتصادی کشورش بود. از آنجا که تقریباً تمام صادرات اصلی کره شمالی تحت تحریمهای بینالمللی مسدود شده بود، این کشور تلاش کرد از طریق قاچاق زغالسنگ و دریافت دستمزد کارگران کره شمالی در چین درآمد کسب کند؛ کارگرانی که حتی در دوران همهگیری نیز همچنان برای دولت کیم کار میکردند.
کیم همچنین ارتشی از هکرها و مهندسان رایانه را به فضای آنلاین فرستاد تا با سرقت ارزهای دیجیتال، میلیاردها دلار به دست آورند و از طریق انجام پروژههای فناوری اطلاعات با هویتهای جعلی درآمد کسب کنند.
به گفته یک مقام ارشد سابق تجارت خارجی کره شمالی که پس از یک دهه فعالیت در آسیا سال گذشته به کره جنوبی گریخت، قطعات طلای خام به یکی از مهمترین کالاهای قاچاقی برای فروش در خارج و تأمین ارز خارجی برای حکومت تبدیل شده بود؛ زیرا اندازه کوچک آنها حملونقلشان را آسان میکرد. در یکی از اسناد داخلی کره شمالی که نیویورکتایمز مشاهده کرده، آمده است که یک خودروی متعلق به کنسولگری کره شمالی در شهر مرزی داندونگ چین برای قاچاق طلا به داخل چین مورد استفاده قرار گرفته بود.
این مقام سابق که برای محافظت از بستگانش در کره شمالی خواست نامش فاش نشود، گفت قاچاقچیان وابسته به دولت کره شمالی همچنین ابزارهای دقیق مورد استفاده در صنایع تسلیحاتی را وارد میکردند و برای دور زدن تحریمها، سودهای کلانی به واسطهها میپرداختند؛ اما کیم برای احیای اقتصادی که هم از شدیدترین تحریمهای جهان و هم از پیامدهای همهگیری آسیب دیده بود، به چیزی بیش از این نیاز داشت.
