به گزارش اکوایران، در یک سخنرانی با لحن دیپلماتیک در کنفرانس امنیتی مونیخ، روبیو وزیر خارجه آمریکا تأکید کرد که آمریکا همیشه فرزند اروپا بوده و سرنوشت مشترک دو طرف در دستان آنهاست. در حالی که روبیو بر لزوم تقویت همکاریهای دفاعی و افزایش هزینههای دفاعی کشورهای اروپایی تأکید داشت، او همچنین هشدار داد که اگر اروپا از پذیرش ارزشهای مشترک که از دیدگاه دولت ترامپ ضروری هستند، سرباز زند، آمریکا ممکن است به تنهایی در مسیر خود پیش برود.
تاکید بر ریشه ها
به نوشته نیویورک تایمز، هنگامی که روبیو وزیر خارجه آمریکا، روز شنبه در سخنرانی خود از ریشههای اروپایی ایالات متحده سخن گفت، حاضران عمدتاً اروپایی در کنفرانس او را با تشویق همراهی کردند. او گفت: «برای ما آمریکاییها، شاید خانه در نیمکره غربی باشد، اما ما همیشه فرزند اروپا خواهیم بود.» روبیو تأکید کرد که کشورهای دو سوی اقیانوس اطلس «وارثان یک تمدن بزرگ و شریف مشترک» هستند و به موهبتهای فرهنگیای که اروپا به جهان هدیه کرده اشاره کرد؛ از دانشگاههای باستانی گرفته تا گروههای موسیقی بیتلز و رولینگ استونز. این جمله او با خنده حضار همراه شد. اما سخنان او همچنین این پیام را در برداشت که هرگونه شکاف میان آمریکا و اروپا ناشی از نگاه دولت ترامپ است که معتقد است اروپا از فرهنگ و چشمانداز مشترک فاصله گرفته است.
اکوایران: در نشست مونیخ، رهبران اروپایی با ترامپ همنظر شدند: نظم قدیم جهانی پایان یافته است.
او در بخشهایی از سخنرانیاش دیدگاههایی نزدیک به جریان راست افراطی مطرح کرد؛ بهویژه زمانی که از «محو تمدنی» سخن گفت که به گفته او آمریکا و اروپا را تهدید میکند. روبیو چندین بار درباره خطرات مهاجرت گسترد صحبت کرد و بر ضرورت اعمال محدودیتهای بسیار سختگیرانهتر از سوی کشورها درباره ورود و اسکان مهاجران تأکید نمود. این موضوع، محور اصلی سخنرانی سال گذشته ونس در مونیخ بود؛ سخنانی که مقامات اروپایی را نگران و با واکنشهای انتقادی روبهرو کرده بود.
به دنبال ترسیم یک مسیر جدید
با این حال، لحن دیپلماتیکی که روبیو در پیش گرفت، موجی از آسودگی را در سالن اصلی کنفرانس ایجاد کرد. او با هدف اطمینان دادن به کشورهای اروپایی به مونیخ آمده بود که دولت ترامپ قصد ندارد شکافهایی را که در سال گذشته در روابط پدید آمده، عمیقتر کند. روبیو روز پنجشنبه در واشنگتن به خبرنگاران گفته بود که انتظار دارد سخنرانیاش «با استقبال خوبی» روبهرو شود. روبیو همچنین بهطور کلی از آیندهای مشترک سخن گفت. او به اروپاییها گفت: «سرنوشت مشترک ما در انتظار ماست.» و افزود میخواهد روشن کند که «آمریکا در حال ترسیم مسیر یک قرن جدید از شکوفایی است و بار دیگر میخواهد این مسیر را همراه با شما، متحدان عزیز و قدیمیترین دوستان خود، طی کند.»
او تأکید کرد که اتحاد آمریکا و اروپا نباید اجازه دهد «رخوت نومیدی و رضایتزدگی» آن را فلج کند یا ترس از تغییرات اقلیمی و فناوریهای نوین آن را از حرکت بازدارد. روبیو همچنین بر ضرورت افزایش هزینههای دفاعی کشورهای اروپایی تأکید کرد؛ موضوعی که در سال گذشته به تدریج مورد پذیرش رهبران اروپایی نیز قرار گرفته است. او گفت: «ما متحدانی میخواهیم که بتوانند از خود دفاع کنند، تا هیچ دشمنی هرگز وسوسه نشود قدرت جمعی ما را بیازماید.» همین مطالبه در این کنفرانس از سوی معاون سیاستگذاری وزارت دفاع آمریکا نیز مطرح شده است. اگرچه این درخواست در ابتدای تأکید دولت ترامپ بر آن در سال گذشته باعث نگرانی مقامات اروپایی شد، اما اکنون در سراسر اروپا بیشتر مورد پذیرش قرار گرفته است؛ بخشی از این تغییر نگرش نیز به تداوم جنگ روسیه در اوکراین بازمیگردد.
سرنوشت دو سوی اطلس
تحلیل نیک پاتون والش از سیانان نسبت به سخنرانی روبیو متفاوت بود. از دید او این سخنرانی حملهای تند نبود، بلکه نوعی در آغوش گرفتن محتاطانه و محتشم به نظر میرسید. روبیو کوشید لحنی متفاوت از سخنرانی گسترده و جنجالی سال گذشته ونس اتخاذ کند؛ سخنرانیای که از نگاه بسیاری، تصویری نادرست و تحقیرآمیز از فرهنگ و ارزشهای اروپا ارائه داده بود. روبیو دو بار با اشاره به تاریخ مشترک اروپا و آمریکا مورد تشویق قرار گرفت؛ زمانی که آمریکا را فرزند اروپا نامید و گفت سرنوشت دو سوی اقیانوس اطلس در هم تنیده است.
اما تردیدی نیست که پیام او همچنان صریح بود و هشدار میداد که اگر اروپا ارزشهای دولت ترامپ را نپذیرد، آمریکا ممکن است به تنهایی پیش برود. این ارزشها مانند مسیحیت، معنویت، کنار گذاشتن «شرم» نسبت به میراث تاریخی، بستن مرزها برای جلوگیری از «محو تمدنی» بیش از آنکه با سیاستهای رهبران حاضر از بریتانیا، آلمان و فرانسه همخوان باشد، به دیدگاههای پوپولیستهای راست افراطی اپوزیسیون در اروپا نزدیک است. در واقع، روبیو میگفت آیندهای بازسازیشده که در آن نظم جدیدی شکل میگیرد، زیرا نظم پیشین از میان رفته تنها در صورتی ممکن است که اروپا نهتنها هزینههای دفاعی خود را افزایش دهد، بلکه ارزشهایی را که برای دفاع از آنها میجنگد، بازتعریف کند.
در سخنان او دیگر آن انتقادهای تند و به گفته بسیاری نادرست درباره کمبود آزادی بیان یا ارزشهای دموکراتیک که ونس سال گذشته با آن کنفرانس را ملتهب کرد، شنیده نشد. اما شراکت دو سوی اقیانوس اطلس همچنان در وضعیت شکنندهای قرار دارد. سخنرانی ونس اکنون به بخشی از سیاست امنیت ملی رسمی کاخ سفید بدل شده است. مخاطبان روبیو همچنان از بحران گرینلند در شوک بودند. سطح انتظار برای رضایتبخشی پایین بود؛ روبیو از آن عبور کرد، اما تشویقها بیشتر نشاندهنده آسودگی عصبی بود تا استقبال گرم از سیاستها و تغییرات فرهنگی گستردهای که مطرح شد.
قصد ترامپ یرای تغییر جهان
زکری کوهن از سیانان نیز به شکل دیگری نشست مونیخ را تحلیل کرد. از دیدگاه او رهبران اروپایی بارها روبیو را هنگام ارائه پیام اطمینانبخش روز ولنتاین به متحدان نگران در کنفرانس امنیتی مونیخ تشویق کردند. حضار حتی به شوخیهای او خندیدند. روبیو بر قصد دولت ترامپ برای برهم زدن وضعیت موجود بینالمللی تأکید کرد. اما برخلاف ونس، او این تغییر را لازمه تقویت اتحاد آمریکا و اروپا معرفی کرد.
اکوایران: کنفرانس امنیتی مونیخ در گزارشی کمسابقه هشدار داده است که سیاستهای دونالد ترامپ، از تعرفهگذاری علیه متحدان تا بیاعتنایی به تمامیت ارضی کشورها، نظم بینالمللی پس از جنگ جهانی دوم را در معرض تخریب قرار داده و جهان را به سوی بیثباتی بیشتر سوق میدهد.
بدین ترتیب، عالیترین دیپلمات آمریکا لحنی بهمراتب کمتر تقابلی اتخاذ کرد؛ لحنی که به نظر میرسید مخاطبان عمدتاً اروپایی او از آن استقبال کردند. او در بخشی از سخنانش گفت: «خانه ما شاید در نیمکره غربی باشد، اما ما همیشه فرزند اروپا خواهیم بود» جملهای که با تشویق و نشانههایی از آسودگی در میان تماشاگران همراه شد.
