اکوایران: در حالی که گزارش‌های رسانه‌های غربی از افزایش تحرکات نظامی آمریکا در خاورمیانه و بررسی گزینه‌های سخت علیه ایران حکایت دارد، همزمان نشانه‌هایی از تمایل به مذاکره و حتی طرح‌هایی برای مصالحه محدود نیز مطرح شده است. این دوگانگی در مواضع واشنگتن، گمانه‌زنی‌ها درباره تصمیم نهایی ترامپ را تشدید کرده؛ تصمیمی که سفیر پیشین ایران در جمهوری آذربایجان در گفت‌وگو با اکوایران، آن را بیش از هر چیز وابسته به اراده سیاسی آمریکا و میزان تأثیرپذیری آن از فشارهای داخلی و لابی اسرائیل دانست.

به گزارش اکوایران، گمانه‌زنی‌ها درخصوص تصمیم نهایی ایالات متحده آمریکا در قبال جمهوری اسلامی ایران همچنان ادامه دارد.

خبرگزاری رویترز در گزارش روز گذشته خود به تاریخ ۲۱ فوریه نوشت: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا در شرایطی ایالات متحده را به آستانه رویارویی نظامی با ایران نزدیک کرده که برخی مشاورانش توصیه می‌کنند تمرکز اصلی کاخ سفید بر دغدغه‌های اقتصادی رأی‌دهندگان باشد؛ آن هم در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای. به نوشته این رسانه، ترامپ دستور تقویت قابل‌توجه نیروهای آمریکایی در خاورمیانه و آمادگی برای یک کارزار هوایی چند هفته‌ای احتمالی علیه ایران را صادر کرده، اما هنوز برای افکار عمومی توضیح نداده چرا چنین سطحی از تنش می‌تواند ضروری باشد.

رویترز همچنین به نقل از یک مقام ارشد کاخ سفید گزارش داد که با وجود ادبیات تند رئیس‌جمهوری، در داخل دولت اجماع کاملی برای حمله نظامی وجود ندارد و نگرانی از ارسال پیام منفی به رأی‌دهندگان مردد ـ که بیش از هر چیز نگران اقتصاد و هزینه‌های زندگی هستند ـ جدی است.

در همین حال، شبکه الجزیره گزارش داد ترامپ در یک نشست خبری مدعی شده ایران باید برای دستیابی به «توافقی عادلانه» وارد مذاکره شود. همچنین بی‌بی‌سی از رصد عبور ناو هواپیمابر یواس‌اس جرالد آر. فورد از تنگه جبل‌الطارق خبر داد؛ تحرکی که به گمانه‌زنی‌ها درباره افزایش فشار نظامی دامن زده است.

از سوی دیگر، پایگاه آکسیوس به نقل از یک مقام آمریکایی نوشت دولت ترامپ در حال بررسی طرحی است که بر اساس آن، در صورت مسدود ماندن مسیر دستیابی تهران به سلاح هسته‌ای، نوعی غنی‌سازی «نمادین» برای ایران قابل تصور باشد. هم‌زمان، اندیشکده مؤسسه کاتو هشدار داده ادامه تحرکات نظامی بدون هدف و راهبرد خروج روشن، می‌تواند آمریکا را در معرض یک درگیری پرهزینه و فرسایشی دیگر در خاورمیانه قرار دهد.

لینزی گراهام، سناتور جمهوری خواه نیز در گفتگو با «اکسیوس» از اینکه بعضی مشاوران ترامپ دارند او را به عدم حمله به جمهوری اسلامی تشویق می کنند ابراز نگرانی کرده است.

پاک‌آیین: آمریکا اراده توافق داشته باشد، مسیر باز است

در همین حال که برخی مقام‌های آمریکایی تأکید می‌کنند ایران باید «طرحی دقیق و شفاف» روی میز مذاکره بگذارد، محسن پاک‌آئین، دیپلمات پیشین در گفت‌وگو با اکوایران، این اظهارات را نوعی فرافکنی و عملیات روانی از سوی واشنگتن توصیف می‌کند و معتقد است تهران همواره با رویکردی منطقی و باثبات وارد گفت‌وگوها شده است.

محسن پاک‌آیین

پاک‌آئین با اشاره به روند مذاکرات هسته‌ای گفت: جمهوری اسلامی ایران مواضع خود را به‌صورت روشن اعلام کرده و حتی چارچوب‌های مورد نظرش را نیز به طرف آمریکایی ارائه داده است. به گفته او، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه نیز اعلام کرده که طرح تکمیلی ایران طی روزهای آینده ارائه خواهد شد؛ طرحی که بر مبنای همان مواضع رسمی و اعلام‌شده تنظیم شده است.

او تأکید کرد: خواسته‌های تهران پیچیده یا مبهم نیست؛ تثبیت برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران، عدم حرکت به‌سوی ساخت سلاح هسته‌ای و در مقابل، لغو تحریم‌ها. به اعتقاد این دیپلمات پیشین، آنچه فضای مذاکرات را دچار ابهام کرده، تناقض‌گویی طرف آمریکایی است؛ جایی که رئیس‌جمهور آمریکا موضعی را بیان می‌کند و دیگر مقامات، روایت یا مطالبه‌ای متفاوت مطرح می‌کنند.

سفیر پیشین ایران در جمهوری آذربایجان، معتقد است: همین چندصدایی سبب شده واشنگتن برای پوشاندن ضعف خود، توپ را به زمین ایران بیندازد و خواستار ارائه طرحی «کامل و دقیق» از سوی تهران شود.

او در عین حال تأکید کرد: تیم مذاکره‌کننده ایران با هوشمندی این فضاسازی‌ها را درک کرده و مسیر خود را دنبال می‌کند. به باور وی، نتیجه‌بخش بودن یا نبودن مذاکرات، بیش از هر چیز به اراده آمریکا برای حرکت به‌سمت توافق بستگی دارد. اگر واشنگتن شروطی مطرح کند که به‌طور طبیعی برای ایران غیرقابل‌پذیرش باشد، بدیهی است که گفت‌وگوها به سرانجام نخواهد رسید.

پاک‌آئین همچنین به نقش لابی اسرائیل در روند تصمیم‌گیری‌های آمریکا اشاره کرد و گفت: تأثیرگذاری این لابی بر سیاست خارجی واشنگتن قابل انکار نیست.

او با یادآوری تجربه مذاکرات پیشین و هم‌زمانی آن با اقدامات تنش‌زای اسرائیل، تصریح کرد: اگر آمریکا واقعاً اراده رسیدن به توافق را داشته باشد، باید در برابر فشارهای لابی اسرائیل و نتانیاهو ایستادگی کند و اجازه ندهد این مداخلات روند دیپلماسی را تحت‌الشعاع قرار دهد.