به گزارش اکوایران به نقل از ایرنا، نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل در خصوص تصویر جعلی آمریکا از «حمایت گسترده بین المللی» درباره قطعنامه ضدایرانی تنگه هرمز هشدار داد.
نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل روز جمعه به وقت محلی، گفت: «آمریکا به دنبال سوء استفاده از تعداد به اصطلاح حامیان مشترک پیشنویس قطعنامه با انگیزههای سیاسی و یکجانبه خود است تا تصویری جعلی از "حمایت گسترده بینالمللی" برای اقدامات غیرقانونی خود ایجاد کند و راه را برای ماجراجویی نظامی بیشتر در منطقه هموار سازد.»
نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل هشدار داد: در صورت هرگونه تنشزایی جدید از سوی واشنگتن، تمامی کشورهای حامی پیشنویس قطعنامه در کنار آمریکا مسئولیت بینالمللی پیامدهای آن را بر عهده خواهند داشت و هیچ بهانه سیاسی یا پوشش دیپلماتیکی، آنان را از مسئولیت مشروعیتبخشی به اقدامات آمریکا مبرا نخواهد کرد.
مارکو روبیو وزیر خارجه آمریکا، ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ اعلام کرد: «ایالات متحده به همراه بحرین و شرکای خلیج فارس خود، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، کویت و قطر، پیشنویس قطعنامهای درباره تنگه هرمز به شورای امنیت ارائه کردهاند.»
وی مدعی شد: «جمهوری اسلامی ایران همچنان با تلاشهای خود برای بستن تنگه هرمز، تهدید به حمله به کشتیها، مینگذاری دریایی و تلاش برای اخذ عوارض، اقتصاد جهان را به گروگان گرفته است. این پیشنویس قطعنامه از ایران میخواهد حملات، مینگذاری و عوارض را متوقف و تعداد و محل مینهای دریایی را افشا کند.»
پیش نویس قطعنامه آمریکا و بحرین و حامیان آن درباره تنگه هرمز قطعنامهای ۲۰ بندی با ۹ بند مقدماتی و ۱۱ بند اجرایی است که همگی ذیل فصل هفتم منشور ملل متحد تنظیم شده است.
یک قطعنامه برای تصویب در شورای ۱۵ عضوی امنیت سازمان ملل نیازمند ۹ رای بدون وتوی اعضای دائم این شورا (آمریکا، انگلیس، روسیه، چین و فرانسه) دارد.
پیش از این، قطعنامه پیشنهادی ضد ایرانی بحرین درباره تنگه هرمز که به نمایندگی از کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس (به جز عمان) و نیز اردن درباره تنگه هرمز در پی تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران ارائه شده بود، در نشست ۷ آوریل ۲۰۲۶ برابر با ۱۸ فروردین ۱۴۰۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد از سوی چین و روسیه وتو شد.
ایالات متحده آمریکا که پس از ورود مستقیم به جنگ علیه جمهوری اسلامی ایران، در یکی از حساسترین آبراههای جهان با بحران راهبردی روبهرو شده، اکنون تلاش میکند با استفاده از شورای امنیت سازمان ملل متحد، محاصره دریایی و اقدامات نظامی خود در خلیج فارس را تحت عنوان «حفظ آزادی ناوبری» مشروعیتبخشی کند؛ تلاشی که به گفته دیپلماتها و ناظران، میتواند به ایجاد یک بدعت خطرناک حقوقی در نظام بینالملل منجر شود.
آنچه امروز در تنگه هرمز جریان دارد، صرفاً یک بحران دریایی یا اختلاف امنیتی محدود نیست، بلکه نتیجه مستقیم جنگی است که از ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ از سوی آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز شد؛ جنگی که دولت دونالد ترامپ تصور میکرد میتواند آن را با ترکیبی از حملات و اقدامات نظامی، محاصره دریایی، جنگ روانی و عملیات سیاسی کنترل کند، اما اکنون همان راهبرد به بحرانی پیچیده برای خود واشنگتن تبدیل شده است.
