امیر کرمانی، اقتصاددان: اقتصاد ایران امروز به سرمایهگذاری گسترده در حوزههای نفت، گاز و زیرساخت نیاز دارد؛ سرمایهگذاریای که برآورد میشود سالانه حدود ۵۰ میلیارد دلار باشد. نیمی از این منابع باید صرف توسعه نفت و گاز شود و نیم دیگر به پروژههای زیرساختی مانند انرژیهای تجدیدپذیر، بنادر، راهآهن و حملونقل شهری اختصاص پیدا کند.
در این چارچوب، پیشنهاد مطرحشده این است که کاهش تحریمها در قالب یک بسته اقتصادی مشخص تعریف شود؛ بستهای که آمریکا بتواند آن را بهعنوان سرمایهگذاری در بخشهای غیرنظامی و توسعه زیرساخت معرفی کند و ایران نیز از محل افزایش فروش نفت، منابع لازم برای بازسازی اقتصاد خود را تأمین کند.
منظور از این سرمایهگذاری الزاماً ورود مستقیم سرمایه خارجی نیست، بلکه امکان فروش روزانه حدود ۲.۵ میلیون بشکه نفت و استفاده از درآمد آن برای خرید کالاهای سرمایهای و توسعه زیرساختهاست.
در این میان، نقش چین بهعنوان میانجی کلیدی ارزیابی میشود؛ کشوری که هم بر اقتصاد ایران اهرم اثرگذاری دارد و هم میتواند در برابر فشار تحریمهای آمریکا نقش بازدارنده ایفا کند.
