اکوایران: رقابت انتخاباتی کنگره با ناکامی گسترده جمهوری‌خواهان همراه بود و به نظر می‌رسد نقش تصمیم‌های شخص ترامپ در این زمینه برجسته باشد. تصمیم‌هایی که مسائلی از قبیل جنگ ایران، برخورد با موضوع مهاجرت، بی‌اعتنایی به نظرسنجی‌ها، مداخله در تعیین نامزدهای جمهوری‌خواهان و مداخلات اقتصادی منجر به تورم را شامل می‌شود.
جنگی که همه چیز را بر باد داد
به نوشته وال‌استریت ژورنال، در میانه‌های ماه فوریه، یکی از مشاوران اقتصادی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، با مجموعه‌ای از نمودارها وارد دفتر بیضی‌شکل کاخ سفید شد. این نمودارها نشان می‌دادند که چگونه سیاست‌های دولت ترامپ ممکن است بار دیگر آمریکا را به کشوری بزرگ تبدیل کرده باشد. درآمد خانوارها افزایش یافته بود، به‌ویژه در میان آمریکایی‌های کم‌درآمد. حساب‌های بازنشستگی رشد چشمگیری داشتند و نرخ رشد اقتصادی کشور حتی از پیش‌بینی‌ها هم فراتر رفته بود. ترامپ پس از مشاهده این نمودارها گفت: «این واقعاً فوق‌العاده است.»
دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ کاملاً متفاوت از دوره نخست او بوده است. برای بسیاری از آمریکایی‌ها، به نظر می‌رسد هزینه‌ها از کنترل خارج شده‌اند و دستیابی به رؤیای آمریکایی دیگر امکان‌پذیر نیست.
او نخستین سال بازگشتش به قدرت را پشت سر گذاشته بود و به نظر می‌رسید قدرتش هیچ محدودیتی ندارد. رئیس‌جمهور آمریکا کنترل کامل کنگره را در اختیار داشت، رهبران کسب‌وکارهای آمریکایی از او پیروی می‌کردند و حزب دموکرات نیز در وضعیت آشفته‌ای به سر می‌برد؛ اما تنها چند روز بعد، ترامپ تصمیمی گرفت که همه‌چیز را تغییر داد. او که در جریان مبارزات انتخاباتی وعده پایان دادن به جنگ‌های خارجی را داده بود، خود وارد یکی از این جنگ‌ها شد و درگیری‌ای را آغاز کرد که پایانی برای آن مشخص نبود. در این جنگ بیش از ۲۰ نظامی آمریکایی کشته شدند، بیش از ۴۷ میلیارد دلار برای مالیات‌دهندگان آمریکایی هزینه به بار آمد و قیمت همه‌چیز، از حمل‌ونقل کالا گرفته تا کودهای شیمیایی، افزایش یافت.
روز سه‌شنبه، جمهوری‌خواهان متحمل شکست‌هایی شدند که یکی از قاطعانه‌ترین ردصلاحیت‌های سیاسی یک رئیس‌جمهور در تاریخ معاصر آمریکا به شمار می‌رود. به نظر می‌رسد دلیل اصلی این شکست، تصمیم ترامپ برای آغاز جنگ با ایران بوده است؛ جنگی که قیمت بنزین را ۴۰ درصد افزایش داد، بسیاری از وفادارترین حامیان ترامپ را سرخورده کرد و عملاً پرده پایانی دوران سیاسی او را به نمایش گذاشت. مت والش، مفسر محافظه‌کار، این جنگ را «بزرگ‌ترین اشتباه سیاسی در دو دهه گذشته» و خیانت به جنبش «اول آمریکا» ترامپ توصیف کرد. او در مصاحبه‌ای گفت: «باید رهبر جدیدی پیدا کنیم، چون ترامپ به این جنبش پشت کرده است.»
در بهار، زمانی که مشاوران به ترامپ هشدار دادند جنگ با ایران ممکن است به جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای آسیب بزند، او به گفته افرادی که از این اظهارات اطلاع دارند، پاسخ داد که هنوز زمان زیادی برای حل‌وفصل این مسئله وجود دارد. ترامپ در ملأعام از جنگ دفاع می‌کرد، اما در محافل خصوصی از اطرافیانش می‌پرسید که آیا باید مسیر خود را تغییر دهد یا نه. حتی با کارکنان رده‌پایین کاخ سفید که برای گرفتن عکس دور هم جمع شده بودند نیز درباره این موضوع صحبت می‌کرد. یکی از مقام‌های کاخ سفید گفت ترامپ مردد نبود، بلکه همیشه نظر دیگران را جویا می‌شد.
مسئله مهاجرت و مداخلات انتخاباتی ترامپ
جنگ تنها عاملی نبود که به شکست سنگین جمهوری‌خواهان در روز سه‌شنبه منجر شد. ترامپ همچنین برتری خود در موضوع مهاجرت را از دست داده بود. عملیات گسترده مقابله با مهاجرت غیرقانونی، عبور غیرقانونی از مرزهای آمریکا را به پایین‌ترین سطح در چند دهه اخیر رسانده بود، اما همزمان به درگیری‌هایی در شهرهای آمریکا انجامید که زمستان گذشته به کشته شدن دو شهروند آمریکایی در ایالت مینه‌سوتا منجر شد. در انتخابات روز سه‌شنبه، در مناطقی که دست‌کم ۸۰ درصد جمعیت آن‌ها را اسپانیایی‌تبارها تشکیل می‌دادند، دموکرات‌ها با اختلاف ۴۰ واحد درصد از جمهوری‌خواهان پیش افتادند.
استیون میلر، معاون رئیس دفتر کارکنان کاخ سفید/عکس از آسوشیتدپرس
ترامپ در طول سال بارها موضع خود درباره مهاجرت را تغییر داد. گاهی به دستیارانش می‌گفت که خواهان تشدید برخورد با مهاجران است، اما پس از آنکه ملانیا ترامپ، بانوی اول آمریکا، از اخراج برخی آشنایانش ابراز نارضایتی کرد، رئیس‌جمهور به دستیارانش می‌گفت استیون میلر، طراح اصلی سیاست سخت‌گیرانه مهاجرتی دولت، بیش از حد پیش رفته است. جمهوری‌خواهان در تگزاس و فلوریدا نیز در محافل خصوصی از این سیاست‌ها به کاخ سفید شکایت می‌کردند.
ترامپ هنگام ورود به کاخ سفید تصور می‌کرد که رأی‌دهندگان با انتخاب او، مأموریت مقابله با مهاجرت غیرقانونی را به دولتش سپرده‌اند؛ اما با ادامه عملیات تهاجمی دولت در شهرهای آمریکا، دیدگاه عمومی نسبت به این سیاست‌ها تغییر کرد. این عملیات شامل یورش به فروشگاه‌های هوم دیپو، کارخانه‌های فرآوری مرغ، کارگاه‌های ساختمانی و مکان‌های دیگری بود که در جریان آن‌ها افرادی که مرتکب جرائم خشونت‌آمیز نشده بودند، نیز بازداشت می‌شدند.
ترامپ همچنین نامزدهای جمهوری‌خواهی را که احتمال پیروزی بیشتری داشتند، از رقابت‌های انتخاباتی سنا کنار زد. این اتفاق در ایالت‌های جورجیا، کارولینای جنوبی، کارولینای شمالی و تگزاس رخ داد. او به جای آن‌ها از نامزدهایی حمایت کرد که تصور می‌کرد وفاداری بیشتری به شخص او دارند. دموکرات‌ها در هر چهار ایالت پیروز شدند. مشاوران ترامپ نقش او را در این شکست‌ها کم‌اهمیت جلوه می‌دادند و می‌گفتند رئیس‌جمهور در ۳۰ گردهمایی انتخاباتی شرکت کرده و نامزدهای دیگری هم که مورد حمایت او نبودند، احتمالاً شکست می‌خوردند.
رالف نورمن، نماینده جمهوری‌خواهی که در انتخابات درون‌حزبی کارولینای جنوبی رقابت را به سناتور دارلین گراهام واگذار کرده بود، گفت: «واقعاً لازم نبود کار به اینجا برسد. غرور پیش از سقوط می‌آید. این اتفاق باید زنگ بیدارباشی برای حزب جمهوری‌خواه باشد.»
بی‌اعتنایی به نظرسنجی‌ها
یکی از مقام‌های ارشد دولت که با ترامپ صحبت کرده بود، گفت رئیس‌جمهور گاهی به دستیارانش می‌گفت که اصلاً برایش مهم نیست انتخابات میان‌دوره‌ای چه نتیجه‌ای داشته باشد. به گفته این مقام، ترامپ از نگرانی درباره مسائل سیاسی داخلی خسته شده بود و تصور می‌کرد این مسائل در مقایسه با سیاست خارجی و میراثی که قرار است از خود به جا بگذارد، اهمیت چندانی ندارند.
دونالد ترامپ در لیموزین ریاست‌جمهوری در کنار ناتالی هارپ، دستیار کاخ سفید/عکس از آسوشیتدپرس
در بهار و تابستان، زمانی که دستیاران ترامپ به او می‌گفتند نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد رأی‌دهندگان از نحوه مدیریت هزینه‌های زندگی ناراضی هستند، او پاسخ می‌داد که این نظرسنجی‌ها جعلی‌اند. به گفته همان مقام ارشد، ترامپ در یکی از جلسات گفته بود که در سال ۲۰۱۶ هیچ نظرسنجی‌ای سفارش نداده، اما با این حال پیروز شده است.
تا ماه آگوست، نظرسنجی‌ها نشان می‌دادند جمهوری‌خواهان برتری خود را در موضوع اقتصاد نزد رأی‌دهندگان از دست داده‌اند. در همان ماه، زمانی که نظرسنجی‌های داخلی دولت نشان دادند رأی‌دهندگان به‌مراتب بیشتر از دموکرات‌ها، ترامپ را مسئول تورم می‌دانند، دستیاران رئیس‌جمهور به‌شدت نگران شدند. آن‌ها همچنین متوجه شدند که با افزایش قیمت بنزین، میزان محبوبیت ترامپ در نظرسنجی‌ها کاهش می‌یابد.
مشاورانی مانند نیوت گینگریچ و شان هنیتی نیز با لحنی محتاطانه از ترامپ خواسته بودند توجه بیشتری به مسئله هزینه‌های زندگی نشان دهد. گینگریچ روز چهارشنبه گفت حزب جمهوری‌خواه در رقابت بر سر مسئله هزینه‌های زندگی شکست خورده است. بااین‌حال، رئیس‌جمهور همچنان خود را در میان افرادی قرار می‌داد که دیدگاه‌های خوش‌بینانه‌ای درباره وضعیت سیاسی و اقتصادی داشتند. در یکی از مراسم جمع‌آوری کمک مالی در تگزاس طی تابستان، ناتالی هارپ، دستیار شخصی ترامپ، به حاضران درباره نظرسنجی‌ای توضیح داد که نشان می‌داد او محبوب‌ترین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه تاریخ است.
دو ضربه پیاپی
نخستین نشانه‌های جدی شکاف در دولت ترامپ، پیش از آغاز جنگ با ایران و در خیابانی یخ‌زده در مینیاپولیس ظاهر شد. در ماه ژانویه، پس از آنکه الکس پرتی از پشت هدف گلوله یکی از مأموران گشت مرزی قرار گرفت و کشته شد، شماری از مشاوران ترامپ، از جمله استیون میلر و کریستی نوم، وزیر امنیت داخلی، از مأموران دفاع کردند و این پرستار ۳۷ ساله بخش مراقبت‌های ویژه را «تروریست داخلی» نامیدند.
به گفته چند تن از مشاوران ترامپ، رئیس‌جمهور به دستیارانش گفته بود که نگران ویدئوهایی است که لحظه کشته شدن پرتی را نشان می‌دادند. او به کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، دستور داد از اظهارات اعضای دولت درباره این حادثه فاصله بگیرد. همچنین تام هومن، مسئول ارشد سیاست‌های مهاجرتی دولت، را به مینیاپولیس فرستاد تا اوضاع را «درست کند.»
چند هفته پس از کشته شدن پرتی، ترامپ کریستی نوم را از سمت وزارت امنیت داخلی برکنار کرد و به جانشین او دستور داد که عملیات مقابله با مهاجرت غیرقانونی را از صدر اخبار دور نگه دارد. با کاهش شدت و علنی بودن این عملیات، محافظه‌کاران تندرو ناراضی شدند. همزمان، اتهامات مربوط به فساد در دوران وزارت نوم نیز مطرح شد. به این ترتیب، سیاست سخت‌گیرانه مهاجرتی که به پیروزی ترامپ در انتخابات کمک کرده بود، به عاملی دردسرساز برای او تبدیل شد.
مأموران فدرال در حال پرتاب گاز اشک‌آور به سمت جمعیتی در مینیاپولیس/عکس از آسوشیتدپرس
کمی بعد، ترامپ حملات موشکی به ایران را آغاز کرد. او نگرانی‌های برخی دیگر از مقام‌های دولتش را نادیده گرفت و به ارزیابی‌های پیت هگست، وزیر دفاع، تکیه کرد. ترامپ بارها پیام‌ها و تاکتیک‌های خود را تغییر می‌داد. کارولین لیویت از او خواست تماس‌های خبرنگاران را پاسخ ندهد، زیرا اظهاراتش درباره جنگ متناقض تفسیر می‌شد. یکی از مقام‌های دولت گفت ترامپ پیام‌ها و تاکتیک‌هایش را تغییر نمی‌داد، بلکه صرفاً به تحولات واکنش نشان می‌داد.
رئیس‌جمهور گاهی از تهدید به نابودی تمدن ایران سخن می‌گفت و در مواقع دیگر از توافق‌هایی خبر می‌داد که هنوز آماده نشده بودند. او بعضی اوقات حتی دستیاران ارشدش را با اظهاراتی که در گفت‌وگو با رسانه‌ها مطرح می‌کرد و آن‌ها از قبل از آن‌ها اطلاعی نداشتند، غافلگیر می‌کرد. داده‌های نظرسنجی داخلی دولت تنها برای مدت کوتاهی پس از اعلام توافقی با ایران که بعدها فروپاشید، بهبود یافت.
به گفته مشاوران ترامپ، او از همان ابتدا بیش از برخی دیگر از مقام‌های دولتش به حمله نظامی به ایران علاقه داشت. ترامپ به مشاورانش گفته بود که این عملیات کوتاه خواهد بود. او با موفقیت عملیات سریع ماه ژانویه در ونزوئلا که به دستگیری نیکلاس مادورو، رهبر این کشور، انجامیده بود، جسارت بیشتری پیدا کرده بود؛ عملیاتی که به‌مراتب ساده‌تر از جنگ با ایران بود. در ماه مارس، زمانی که مقام‌های ارشد کابینه ترامپ با مدیران شرکت‌های نفتی دیدار کردند، به گفته حاضران در جلسه، اعلام کردند که جنگ با ایران تا ماه آوریل پایان خواهد یافت. اما در ماه مه، ترامپ در جلسات کاخ سفید به دیگران می‌گفت که می‌خواهد جنگ را ببرد و سپس به سراغ مسائل دیگر برود.
ناکامی در پایان دادن به جنگ
مشاوران سیاسی ترامپ امیدوار بودند جنگ تا تابستان پایان یابد تا دولت فرصت کافی برای تغییر جهت توجه رأی‌دهندگان و تمرکز دوباره بر مسائل داخلی داشته باشد. سوزی وایلز، رئیس دفتر کاخ سفید، و دیگران از ترامپ خواستند افکار عمومی آمریکا را به نفع جنگ بسیج کند. سرانجام ترامپ یک سخنرانی ۲۰ دقیقه‌ای از کاخ سفید ایراد کرد، اما این سخنرانی نتوانست افکار عمومی را تغییر دهد. رئیس‌جمهور پس از آن حتی از خود پرسید که آیا ایراد چنین سخنرانی‌ای تصمیم درستی بوده است یا نه.
کریستی نوم، وزیر امنیت داخلی سابق، در ژانویه در کاخ سفید با خبرنگاران گفتگو می‌کند/عکس از نیوز پول
او در مقاطع مختلف به مشاوران متفاوتی دستور داد در مذاکرات با ایران مشارکت کنند. در مراسم جمع‌آوری کمک مالی ماه آگوست نیز از یکی از مدیران صنعت نفت پرسید که بمباران جزیره خارک تا چه اندازه دشوار خواهد بود. اعضای کنگره از ادامه جنگ و اطلاعاتی که پنتاگون در اختیار آن‌ها قرار می‌داد، به‌شدت ناراضی شده بودند. به گفته افرادی که از این موضوع اطلاع داشتند، بسیاری از آن‌ها به کاخ سفید شکایت کرده و می‌پرسیدند دولت چه برنامه‌ای برای خروج از جنگ پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای دارد. آن‌ها هشدار می‌دادند که جنگ حمایت رأی‌دهندگان از جمهوری‌خواهان را در ایالت‌های خودشان از بین می‌برد.
ترامپ زمانی که متوجه شد ارتش آمریکا با مشکل کمبود مهمات روبه‌روست، شوکه شد. او همچنین آن‌قدر برای کاهش قیمت سوخت تحت فشار بود که با روسیه به توافق رسید. تمام تلاش‌ها برای رسیدن به توافق با ایران با شکست مواجه می‌شد و رئیس‌جمهور از این وضعیت به‌شدت کلافه بود. او از مشاورانش می‌پرسید: «اصلاً چطور می‌شود با این آدم‌ها مذاکره کرد؟»
پایگاه حامیان جنبش ماگا نیز به‌تدریج بی‌قرار و ناراضی می‌شد. برخی همچنان از نحوه برخورد دولت با پرونده اسناد جفری اپستین خشمگین بودند. عده‌ای دیگر شکایت داشتند که ترامپ برای اجرای دستورکار «آمریکا را دوباره عظیم کنیم» به‌اندازه کافی تلاش نکرده است. ترامپ همچنان از مراکز داده حمایت می‌کرد؛ مراکزی که طبق نظرسنجی‌های داخلی خودش، محبوبیت بسیار پایینی در میان مردم داشتند. جمهوری‌خواهان از او خواسته بودند در اظهاراتش درباره این مراکز محتاط‌تر باشد. تلاش‌ها برای تغییر حوزه‌های انتخاباتی کنگره به نفع جمهوری‌خواهان نیز نتایج متفاوتی داشت. برخی ایالت‌ها حتی در برابر کاخ سفید ایستادگی کردند، زیرا مقام‌های محلی احساس می‌کردند دولت فدرال به آن‌ها زور می‌گوید.
چهره‌های تازه برای دموکرات‌ها
سناتور کرستن گیلیبرند که در کنار چاک شومر، رهبر اقلیت دموکرات در سنا و همکار نیویورکی‌اش، هدایت تلاش دموکرات‌ها برای بازپس‌گیری اکثریت سنا را بر عهده داشت، به اعضای تیمش گفته بود که شرایط سیاسی دشوار پیش روی ترامپ او را به یاد سال ۲۰۰۶ می‌اندازد. در آن سال، رأی‌دهندگان به دلیل افزایش قیمت سوخت و جنگ نامحبوب عراق، جورج بوش، رئیس‌جمهور وقت و حزب جمهوری‌خواه را مجازات کردند و دموکرات‌ها توانستند در هر دو مجلس کنگره اکثریت را به دست آورند.
چاک شومر، رهبر اقلیت سنا، در جریان دیداری با دیگر قانونگذاران در سال جاری/عکس از گتی ایمجز
اما اعضای تیم گیلیبرند چندان به خوش‌بینی او اعتقاد نداشتند. به گفته افرادی که از این گفت‌وگوها اطلاع داشتند، آن‌ها معتقد بودند دموکرات‌ها با نقشه انتخاباتی بسیار دشواری روبه‌رو هستند؛ زیرا باید از کرسی‌های خود در ایالت‌هایی دفاع می‌کردند که ترامپ با اختلاف اندکی در آن‌ها پیروز شده بود و همزمان برای تصاحب کرسی‌هایی در ایالت‌هایی تلاش می‌کردند که ترامپ در آن‌ها با اختلافی بیش از ۱۰ واحد درصد برنده شده بود.
دو تعطیلی دولت فدرال بر سر مسائل مربوط به نظام سلامت و مهاجرت، به بسیج نمایندگان دموکرات و بدنه اصلی حزب کمک کرد. شومر سرانجام توانست نامزدهای محبوبی را برای رقابت‌های انتخاباتی جذب کند؛ از جمله شرود براون، سناتور سابق ایالت اوهایو. در کارولینای شمالی، روی کوپر، فرماندار محبوب دموکرات که دو دوره در این سمت خدمت کرده بود، سال گذشته تازه دوره مسئولیتش را به پایان رسانده بود که شومر با او تماس گرفت و از او خواست برای انتخابات سنا نامزد شود.
کوپر به شومر گفت که قصد دارد یک دوره مطالعاتی را آغاز کند و بهتر است چند ماه بعد، پس از پایان آن، دوباره درباره موضوع صحبت کنند. شومر یادآوری این تماس را در تقویم خود ثبت کرد؛ اما پیش از آنکه بتواند دوباره با کوپر تماس بگیرد، خبر رسید که او آماده ورود به رقابت است. کوپر روز سه‌شنبه پیروز انتخابات شد.
ماجرای شکست تگزاس
در مقابل، جمهوری‌خواهان با مشکلات زیادی روبه‌رو بودند. در آوریل سال گذشته، جان تون، رهبر اکثریت جمهوری‌خواه سنا و چند نفر دیگر به جورجیا سفر کردند تا برایان کمپ، فرماندار جمهوری‌خواه این ایالت، را متقاعد کنند که نامزد انتخابات سنا شود. آن‌ها سه ساعت در عمارت فرمانداری با کمپ گفت‌وگو کردند؛ اما او نسبت به چشم‌انداز جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای تردید داشت.
کمپ می‌گفت می‌خواهد کارزار انتخاباتی مستقلی داشته باشد و در شرایطی که ترامپ از همه وفاداری کامل می‌خواست، ناچار خواهد بود در برخی موارد با رئیس‌جمهور مخالفت کند. این مسئله با توجه به اینکه ترامپ اندکی پیش‌تر در یک گردهمایی انتخاباتی در جورجیا، کمپ را به «بی‌وفایی» و «آدم بد بودن» متهم کرده بود، دشوارتر هم می‌شد. کمپ در نهایت پیشنهاد آن‌ها را رد کرد.
جان تون، سناتور و دونالد ترامپ در ژوئن با خبرنگاران گفتگو می‌کنند/عکس از وال‌استریت ژورنال
ترامپ انتخاب‌های دیگری هم داشت که جمهوری‌خواهان بعدها از آن‌ها پشیمان شدند؛ از جمله در تگزاس، جایی که نه کن پکستون و نه جان کورنین، سناتور فعلی این ایالت، نتوانستند در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان بیش از ۵۰ درصد آرا را کسب کنند و رقابت به دور دوم کشیده شد. روز بعد از انتخابات مقدماتی، ترامپ با جان تون تماس گرفت و پرسید آیا باید از یکی از این دو نامزد حمایت کند یا نه.
رئیس‌جمهور سپس وسلی هانت، نماینده مجلس نمایندگان را نیز به تماس اضافه کرد. هانت در انتخابات مقدماتی سوم شده بود و با همین نتیجه باعث شده بود رقابت به دور دوم کشیده شود. هانت به ترامپ و تون گفت کورنین شانسی برای پیروزی ندارد. ترامپ به تون گفت: «هانت استدلال خوبی مطرح می‌کند.» اما تون پاسخ داد که برای پیروزی پکستون در دور دوم باید بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون دلار هزینه شود؛ مبلغی که منابع مالی لازم برای رقابت در ایالت‌های حساس دیگر را از بین می‌برد. ترامپ گفت: «بدنه اصلی حزب پشت پکستون است.»
تون بعدها به نزدیکانش گفته بود که دست‌کم شش بار پس از پایان تماس تلفنی با ترامپ تصور کرده است رئیس‌جمهور را متقاعد کرده که در رقابت تگزاس دخالت نکند. حتی پیش‌نویس بیانیه حمایت از کورنین نیز آماده شده بود. ترامپ در همین حال با متحدانش، از جمله گروهی از آن‌ها در دفتر بیضی‌شکل، مشورت کرد. برخی به او گفتند اگر از کورنین حمایت کند، این سناتور پیروز خواهد شد؛ اما در ماه مه، ترامپ که از تصویب نشدن طرح انتخاباتی موردنظرش توسط جمهوری‌خواهان سنا خشمگین بود، در نهایت از پکستون حمایت کرد؛ نامزدی که به جناح ماگای حزب نزدیک‌تر بود. پکستون روز سه‌شنبه شکست خورد. مشاوران ترامپ می‌گویند او بعدها از حمایت خود از پکستون پشیمان شد، از نامزدی او شکایت می‌کرد و می‌پرسید آیا بهتر نبود از ابتدا از کورنین حمایت می‌کرد.
چرا ترامپ نتوانست از ضعف‌های دمکرات‌ها بهره ببرد؟
دموکرات‌ها نیز با مشکل رشد جریان چپ افراطی در حزب خود روبه‌رو بودند. برخی از اعضای این جریان خواستار انحلال پلیس و کاهش بودجه وزارت دفاع بودند؛ مواضعی که به حزب آسیب می‌زد. جمهوری‌خواهان قصد داشتند زهران ممدانی، سوسیالیست ۳۵ ساله‌ای را که سال گذشته شهردار نیویورک شده بود، به چهره اصلی کارزار انتخاباتی خود تبدیل کنند. آن‌ها می‌خواستند از طریق او دموکرات‌ها را حزبی دور از دغدغه‌های اکثریت آمریکایی‌ها نشان دهند؛ اما در ماه سپتامبر، زمانی که ترامپ برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل به نیویورک سفر کرده بود، ممدانی با اعلام خبری غیرمنتظره گفت که از ترامپ دعوت کرده است با او دیدار کند.
دونالد ترامپ پس از دیداری در عمارت گریسی در سپتامبر، از یک کنفرانس خبری مشترک با زهران ممدانی، شهردار نیویورک، خارج می‌شود/عکس از گتی ایمجز
مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان، به مقام‌های کاخ سفید گفت نمایندگان جمهوری‌خواه مجلس از این موضوع به‌شدت عصبانی هستند. به گفته او، انتشار تصویری از ترامپ در حال برخورد دوستانه با ممدانی به نامزدهای جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان در نیویورک آسیب می‌زد؛ نامزدهایی که کارزار انتخاباتی خود را بر مخالفت با ممدانی بنا کرده بودند. دستیاران ترامپ نیز با این دیدار موافق نبودند.
بااین‌حال، ترامپ و ممدانی در محل اقامت شهردار نیویورک، عمارت گریسی، با یکدیگر دیدار کردند؛ همان‌طور که رئیس‌جمهور می‌خواست. جانسون بعدها به دیگران گفت این تصمیم، در سالی که انتخابات از قبل دشوار بود، یک اشتباه غیرضروری محسوب می‌شد.
ترامپ بعدتر نیز برخلاف توصیه برخی از دستیارانش، ضیافت شام رسمی و پرزرق‌وبرقی برای شی جین‌پینگ، رهبر چین، برگزار کرد؛ رهبری که از او به‌عنوان شناخته‌شده‌ترین چهره کمونیست جهان یاد شده است. دستیاران ترامپ در محافل خصوصی با شوخی می‌گفتند شاید بتوان از ساخت‌وساز گسترده سالن رقص جدید کاخ سفید به‌عنوان بهانه‌ای برای لغو سفر شی استفاده کرد.
در اوایل ماه سپتامبر، همایش انتخاباتی جمهوری‌خواهان در دالاس برگزار شد. این مراسم با حضور کلاه‌های کابویی و صندلی‌های خالی همراه بود و هیچ کمکی به افزایش محبوبیت جمهوری‌خواهان نکرد. ترامپ در این مراسم بیش از هر چیز درباره تغییرات و بازسازی‌های خود در واشنگتن صحبت کرد؛ موضوعی که یکی از گروه‌های ملی جمهوری‌خواه متوجه شده بود به ضرر حزب تمام می‌شود.
به گفته یک استراتژیست که از نتایج این بررسی‌ها اطلاع داشت، در جلسات گروهی بهار و تابستان، رأی‌دهندگانی که معمولاً اخبار سیاسی واشنگتن را دنبال نمی‌کردند، مرتباً پروژه‌های شخصی و موردعلاقه ترامپ را مطرح می‌کردند. آن‌ها بارها جملاتی از این دست می‌گفتند: «او واقعاً برایش مهم نیست من چه شرایطی را می‌گذرانم. به نظر می‌رسد می‌خواهد اسم خودش را روی همه‌چیز بگذارد.»
تا ماه اکتبر، برخی جمهوری‌خواهان تصور می‌کردند موج هزینه‌های تبلیغاتی کمیته‌های اقدام سیاسی حامی جمهوری‌خواهان، از جمله گروه ماگا متعلق به ترامپ، می‌تواند وضعیت انتخاباتی حزب را تثبیت کند؛ اما پول نمی‌توانست در برابر افزایش قیمت بنزین و دیگر مشکلات معیشتی رأی‌دهندگان کاری از پیش ببرد. کریس وینکلمن، رئیس صندوق رهبری کنگره، یک کمیته اقدام سیاسی حامی جمهوری‌خواهان که به متحدان جانسون نزدیک است، گفت: «موضوع اقتصاد بود. از ابتدا هم مسئله اقتصاد بود.»
