این حضور گسترده کاربران، حجم قابل توجهی از تقاضای بالقوه را ایجاد کرده، اما سمت عرضه یعنی فروشگاهها و کسبوکارهای کوچک هنوز محدود است. به همین دلیل بسیاری از فروشگاههای کوچک، حتی تکنفره، به فعالیت آنلاین روی آوردهاند. کاهش هزینههای اولیه، نیاز کمتر به مجوزهای پیچیده و فرار از مالیاتهای رسمی، تجارت اجتماعی را برای کارآفرینان کوچک جذاب کرده است. سهم تجارت اجتماعی از خردهفروشی آنلاین ایران در سال ۱۴۰۳ حدود ۴۰ درصد اعلام شده است.
با این حال، ملی شدن اینترنت و محدودیتهای اخیر، فعالیت بسیاری از این کسبوکارها را متوقف کرده و درآمدشان را به صفر رسانده است. این وضعیت نه تنها زندگی مالی صاحبان کسبوکار را تحت تأثیر قرار داده، بلکه شبکههای تولید و فروش وابسته به این کسبوکارها را نیز با مشکل روبهرو کرده است. از تولیدکننده تا ادمین و بستهبندیکننده، همه با توقف اینترنت، درآمد و شغل خود را از دست دادهاند.
با توجه به اهمیت این بخش نوپا، به نظر میرسد تصمیمگیران باید در سیاستگذاریهای مربوط به اینترنت، حمایت ویژهای از این کارآفرینان کوچک و آسیبپذیر در نظر بگیرند تا فرصتهای اشتغال و رشد اقتصادی در فضای دیجیتال حفظ شود.
