فیفا در این دوره مدل فروش بلیتها را تغییر داده و برای نخستین بار بخش قابل توجهی از فرآیند فروش را مستقیماً مدیریت میکند. یکی از مهمترین تغییرات، استفاده از «قیمتگذاری پویا» است؛ سازوکاری که در آن قیمت بلیتها بر اساس میزان تقاضا تغییر میکند. به همین دلیل، برخلاف دورههای گذشته، سقف مشخصی برای قیمت بسیاری از بلیتها وجود ندارد و هرچه تقاضا بیشتر باشد، قیمت نیز افزایش پیدا میکند.
نتیجه این سیاست، رشد چشمگیر هزینه حضور در ورزشگاهها بوده است. میانگین قیمت بلیت مسابقات مرحله گروهی اکنون چند برابر جام جهانی قطر برآورد میشود و در برخی دیدارها، قیمتها در بازار بازفروش به چندین هزار دلار میرسد. بلیت فینال نیز به یکی از گرانترین رویدادهای ورزشی جهان تبدیل شده؛ بهطوری که برخی صندلیها در بازار رسمی با قیمتهایی دهها هزار دلاری عرضه شدهاند و در مواردی خاص، قیمتها به ارقام میلیون دلاری نیز رسیده است.
البته هزینه تماشای جام جهانی تنها به خرید بلیت محدود نمیشود. هزینه پرواز، اقامت، حملونقل شهری و سایر مخارج سفر نیز بار مالی سنگینی را به هواداران تحمیل میکند. برای بسیاری از طرفداران فوتبال، هزینه حضور در یک مسابقه جام جهانی اکنون معادل چند ماه درآمد یا حتی بیشتر است. به همین دلیل، منتقدان معتقدند که جام جهانی بیش از هر زمان دیگری از یک رویداد مردمی فاصله گرفته و به تجربهای تبدیل شده که تنها بخشی از هواداران توان پرداخت هزینههای آن را دارند.
برای هواداران ایرانی، شرایط پیچیدهتر نیز شده است. علاوه بر حذف سهمیه بلیت فدراسیون فوتبال ایران، محدودیتهای مرتبط با ورود ایرانیان به آمریکا باعث شده حتی در صورت تأمین هزینهها، امکان حضور در مسابقات با ابهامات جدی روبهرو باشد.
با این حال، فیفا تلاش کرده از طریق کاهش قیمت برخی مسابقات کمطرفدار و ایجاد بازار رسمی بازفروش، از خالی ماندن صندلیها جلوگیری کند. اکنون پرسش اصلی این است که آیا این مدل جدید فروش بلیت میتواند درآمدهای فیفا را افزایش دهد، بدون آنکه شور و حال سنتی جام جهانی و حضور گسترده هواداران را تحت تأثیر قرار دهد؟
در این ویدئو، ابعاد اقتصادی جام جهانی ۲۰۲۶، جهش قیمت بلیتها، هزینه واقعی حضور در ورزشگاهها و پیامدهای سیاست جدید فیفا برای هواداران فوتبال بررسی شده است.
هشتگ ها
