با افزایش آلودگی هوای تهران در روزهای اخیر، بار دیگر ذرات معلق کوچک‌تر از ۲.۵ میکرون (PM2.5) به آلاینده غالب پایتخت تبدیل شده‌اند. اما آیا افزایش آلودگی در نیمه دوم سال به معنای تولید آلاینده‌های بیشتر است؟
فاطمه کریمی، مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، معتقد است عامل اصلی افزایش غلظت آلاینده‌ها در روزهای سرد، بیش از آنکه به تغییر منابع انتشار مربوط باشد، به شرایط جوی بازمی‌گردد. در نیمه دوم سال، پایداری هوا و پدیده وارونگی دما باعث می‌شود آلاینده‌های تولیدشده از منابع ثابت و متحرک برای مدت طولانی‌تری در هوای شهر باقی بمانند.
به گفته او، تفاوت وضعیت جوی را می‌توان در تغییر شاخص کیفیت هوا دید؛ به‌طوری که شاخص تهران در فاصله کمتر از یک هفته، از ۴۹ در روز پاک به ۱۴۷ در روز ناسالم برای گروه‌های حساس رسیده است.
کریمی همچنین درباره مازوت‌سوزی نیروگاه‌ها می‌گوید اطلاعات دقیقی از وضعیت امسال ندارد، اما تأکید می‌کند تولید ذرات معلق فقط به مازوت محدود نیست و سوخت خودروها، اکسیدهای گوگرد و نیتروژن و ترکیبات آلی فرار نیز در شکل‌گیری آلاینده‌های ثانویه نقش دارند.
او بر توسعه خودروهای برقی و هیبریدی و کاهش انتشار آلاینده‌ها به‌عنوان راهکارهای بلندمدت تأکید می‌کند.
اما آیا بدون اصلاح منابع تولید آلودگی، می‌توان به بهبود پایدار کیفیت هوای تهران امیدوار بود؟
