در جنگ‌ها، هیچ پیروزی بدون لجستیک شکل نمی‌گیرد؛ لجستیک جریان تأمین سوخت، تجهیزات و کالا را زنده نگه می‌دارد و در نهایت سرنوشت میدان را رقم می‌زند. بر اساس گزارش شاخص عملکرد لجستیک (LPI)، ایران در این حوزه عملکردی رو به پایین داشته و در میان ۱۳۹ کشور جهان، در رتبه ۱۲۳ جهان قرار گرفته است؛ موضوعی که نشان می‌دهد کشور هنوز با استانداردهای یک زنجیره تأمین سریع، کارآمد و رقابتی فاصله دارد.
با آسیب دیدن بخشی از زیرساخت‌های صنعتی و انرژی، صنایع ایران وارد دوره‌ای از فشار مضاعف شده‌اند. حالا سئوال این است که کدام صنایع پایین دستی به واسطه آسیب رسیدن به زیر ساخت ها دچار اختلال شده اند و راهکار عبور از این بحران چیست؟
آخرین تصویر صنعت ایران در سال ۱۴۰۴، تصویری نگران‌کننده از رکود تولید و جهش هزینه‌هاست.
در شرایطی که بحران‌های منطقه‌ای، جنگ و نااطمینانی در مسیرهای تجاری، امنیت زنجیره تأمین جهانی را تحت تأثیر قرار داده، لجستیک به یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های قدرت اقتصادی کشور تبدیل شده است. ایران با موقعیت ژئو‌اکونومیکی ویژه و دارا بودن مرزهای زمینی و دریایی با همسایگان، در قلب یک شبکه ترانزیتی منطقه‌ای قرار دارد.
در پی اختلال در بخشی از مسیرهای لجستیکی و تجاری کشور، اتاق ایران از تلاش برای «بازطراحی نقشه تجارت ایران» خبر داده؛ تلاشی که بر تقویت کریدورهای شمالی، استفاده از ظرفیت پاکستان و ایجاد مسیرهای جایگزین حمل‌ونقل متمرکز شده است.
برآوردها نشان می‌دهد کاهش عرضه ورق فولادی می‌تواند تولید لوازم خانگی را بین ۲۰ تا ۴۰ درصد کاهش دهد. در این میان، شرکت‌های کوچک و متوسط به دلیل کمبود نقدینگی و نداشتن ذخایر کافی، بیشترین آسیب را می‌بینند و حتی برخی خطوط تولید در معرض توقف قرار گرفته‌اند.
تنگه هرمز فقط یک مسیر دریایی نیست؛ گلوگاه اصلی انرژی جهان است، مسیری که هر تنش در آن می‌تواند اقتصاد جهانی را دچار لرزش کند. در روزهایی که صحبت از حذف روزانه ۱۹ میلیون بشکه نفت از بازار جهانی مطرح بود، بسیاری انتظار جهش‌های تاریخی قیمت نفت را داشتند؛ اما بازار برخلاف پیش‌بینی‌ها، تنها در یک بازه مشخص نوسان کرد.
در جریان جنگ ایران و آمریکا و محاصره دریایی ادعایی مطرح شد که اگر جریان نفت در خطوط انتقال به هر دلیلی متوقف شود و امکان انتقال آن به مخازن یا کشتی‌ها وجود نداشته باشد (اتفاقی که گفته می‌شود به‌دلیل محاصره و نبود کشتی رخ داده است) هم امکان بهره‌برداری از بین می‌رود و هم خطر انفجار خطوط افزایش پیدا می‌کند.
در جریان جنگ ایران و آمریکا و بسته شدن تنگه هرمز، افزایش قیمت نفت به یکی از نگرانی‌های اصلی جهان تبدیل شد؛ حتی بعضی سناریوها از نفت ۲۰۰ دلاری حرف می‌زدند. اما بازار برخلاف پیش‌بینی‌های هیجانی، در یک محدوده مشخص نوسان کرد.
در هفته‌های اخیر، تنگه هرمز به مهم‌ترین نقطه حساس تجارت انرژی جهان تبدیل شده؛ مسیری که هر اختلال در آن می‌تواند معادلات نفت و گاز دنیا را تغییر دهد. با وجود سناریوهای سنگین درباره جهش شدید قیمت نفت و حتی کمبود جهانی انرژی، بازار هنوز وارد بحران کامل نشده و همین موضوع این سؤال را پررنگ کرده که آیا واقعاً با یک کمبود عرضه روبه‌رو هستیم یا با ترکیبی از سیاست، مالی‌سازی بازار و مدیریت بحران؟
