او با اشاره به شرایط تحریم تأکید کرد اگرچه گفته میشود چابهار از برخی تحریمها معاف است، اما مسئله اصلی نوع مدیریت است. به اعتقاد بجارزهی، چابهار نیازمند مدیرانی در سطح ملی و بینالمللی است که بتوانند ارتباطات مؤثر برقرار کنند و ظرفیتهای منطقه را فعال سازند.
نماینده چابهار با انتقاد از وضعیت فعلی تخلیه و بارگیری در این بندر گفت آمارها رضایتبخش نیست. به گفته او، میزان تخلیه و بارگیری که در سال ۱۴۰۰ حدود دو میلیون تن بوده، در سالهای بعد کاهش یافته و امسال تازه به حدود یک میلیون و ۶۰۰ هزار تن رسیده است؛ در حالی که بندر جبلعلی امارات سالها پیش به ارقام چند ده میلیون تنی دست یافته و امروز بیش از ۵۰ میلیون تن گردش کالا دارد.
بجارزهی با اشاره به پروژه راهآهن چابهار–زاهدان گفت این طرح در مراحل پایانی قرار دارد و میتواند گام مهمی باشد، اما تنها بخشی از پازل توسعه است. به گفته او، برای تکمیل کریدور ترانزیتی باید اتصال ریلی تا مرز افغانستان و همچنین مسیرهای منتهی به خراسان و سرخس نیز تکمیل شود، در غیر این صورت ظرفیت کامل چابهار بالفعل نخواهد شد.
او همچنین درباره سرمایهگذاری هند در چابهار گفت آنچه تاکنون انجام شده با انتظارات فاصله دارد و تحول چشمگیری ایجاد نشده است. به اعتقاد وی، ایران باید با نگاه دقیقتری شرکای تجاری خود را انتخاب کند و منافع ملی را در اولویت قرار دهد.
بجارزهی در بخش دیگری از سخنانش به مشکلات زیرساختی منطقه اشاره کرد و گفت مردم همچنان با مسائلی مانند آب، برق و اشتغال مواجهاند و بخش زیادی از وقت نمایندگان صرف پیگیری این مطالبات روزمره میشود؛ در حالی که چابهار ظرفیتی بینالمللی دارد و باید تمرکز اصلی بر توسعه بندر، افزایش صادرات مجدد و رقابت با بنادر بزرگ منطقه باشد.
او تأکید کرد اگر زیرساختها تکمیل و مدیریت کارآمدی حاکم شود، چابهار میتواند به موتور محرک اقتصاد استان سیستان و بلوچستان و حتی کل کشور تبدیل شود و نقش مؤثری در ارزآوری و اشتغالزایی ایفا کند.
