رفتار جریان نقدینگی در صندوق‌های درآمد ثابت از ابتدای سال ۱۴۰۵، تصویری روشن از نحوه تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران در مواجهه با شرایط متغیر بازار ترسیم می‌کند. بررسی داده‌های ورود و خروج سرمایه نشان می‌دهد این صندوق‌ها، اگرچه در مقاطعی به‌عنوان مأمن سرمایه‌های محتاط شناخته شده‌اند، اما در بسیاری از مواقع بیش از آنکه مقصدی برای سرمایه‌گذاری بلندمدت باشند، نقش پارکینگ موقت نقدینگی را ایفا کرده‌اند؛ موضوعی که تحولات تیرماه نیز آن را بیش از پیش نمایان کرد.

بهار ۱۴۰۵؛ تغییر رفتار سرمایه‌گذاران در سه مقطع

سال ۱۴۰۵ برای صندوق‌های درآمد ثابت با ورود قابل توجه سرمایه آغاز شد. در فروردین‌ماه و هم‌زمان با فضای محتاطانه ابتدای سال، حدود ۲۵.۸ همت نقدینگی وارد این صندوق‌ها شد؛ نشانه‌ای از ترجیح سرمایه‌گذاران به حفظ سرمایه در محیطی کم‌ریسک.

اما این روند در اردیبهشت‌ماه تغییر کرد. با افزایش جذابیت بازارهای موازی، حدود ۲۵.۵ همت سرمایه از صندوق‌های درآمد ثابت خارج شد؛ خروجی که بیانگر افزایش تمایل سرمایه‌گذاران به پذیرش ریسک در ازای کسب بازدهی بیشتر بود.

در خردادماه نیز اگرچه روند خروج سرمایه ادامه یافت، اما شدت آن به‌طور محسوسی کاهش پیدا کرد و خالص خروج پول به حدود ۱.۳ همت رسید؛ موضوعی که از تعادل نسبی در رفتار سرمایه‌گذاران حکایت داشت.

تیرماه؛ ورود پرقدرت پیش از تعطیلات، خروج سریع پس از بازگشایی

داده‌های تیرماه روایت متفاوتی را پیش روی بازار قرار می‌دهد. در هفت روز معاملاتی ابتدایی این ماه، صندوق‌های درآمد ثابت با ورود ۲۷.۲۹۱ همت نقدینگی مواجه شدند؛ رقمی قابل توجه که در نگاه نخست می‌توانست نشانه افزایش اقبال سرمایه‌گذاران به ابزارهای کم‌ریسک تلقی شود.

با این حال، هم‌زمانی این ورود با تعطیلی سه‌روزه بازار سرمایه در فاصله ۱۳ تا ۱۵ تیر، تحلیل دیگری را تقویت می‌کند. به نظر می‌رسد بخش قابل توجهی از سرمایه‌گذاران برای عبور از ریسک تعطیلات و بهره‌مندی از بازدهی کوتاه‌مدت، منابع خود را به‌طور موقت در صندوق‌های درآمد ثابت مستقر کرده‌اند؛ تصمیمی که بیشتر از جنس مدیریت نقدینگی است تا تغییر استراتژی سرمایه‌گذاری.

تغییر مسیر نقدینگی پس از پایان تعطیلات

نخستین روز معاملاتی پس از تعطیلات، تصویر متفاوتی از رفتار سرمایه‌گذاران ارائه کرد. امروز خروج نقدینگی از صندوق های درآمد ثابت اتفاق افتاد.

اتفاقی که نشان می‌دهد بخش مهمی از منابعی که در روزهای ابتدایی ماه وارد این صندوق‌ها شده بود، ماهیتی کوتاه‌مدت داشته و بلافاصله پس از بازگشایی بازار مسیر خروج را در پیش گرفته است.

این رفتار چه پیامی برای بازار دارد؟

الگوی ورود و خروج سرمایه در تیرماه چند نکته مهم را درباره رفتار نقدینگی آشکار می‌کند.

نخست آنکه ورود بیش از ۲۷ همت سرمایه در ابتدای ماه را نمی‌توان به‌تنهایی نشانه آغاز یک روند پایدار به نفع صندوق‌های درآمد ثابت دانست. سرعت بالای خروج سرمایه پس از پایان تعطیلات نشان می‌دهد بخش عمده این منابع با هدف مدیریت ریسک کوتاه‌مدت وارد این صندوق‌ها شده بودند.

دوم، خروج بیش از از ۲ هزار میلیارد تومان سرمایه تنها در چند ساعت ابتدایی معاملات، فرضیه موقتی بودن ورودهای ابتدای تیر را تقویت می‌کند و بیانگر آن است که سرمایه‌گذاران پس از عبور از تعطیلات، بار دیگر به دنبال فرصت‌های سرمایه‌گذاری در سایر بازارها بوده‌اند.

در نهایت، این جابه‌جایی سریع نقدینگی می‌تواند نشانه‌ای از افزایش تمایل بخشی از سرمایه‌ها به دارایی‌هایی با ریسک و بازده بالاتر باشد؛ هرچند تعیین مقصد نهایی این منابع، به روند معاملات روزهای آینده و شرایط سایر بازارها وابسته خواهد بود.