با این حال، تحلیل دقیقتر نشان میدهد که بخش عمده این رشد نه از قدرت اقتصاد داخلی، بلکه به دلیل عملکرد فراتر از انتظار صادرات حاصل شده است. صادرات قوی، ضعف تقاضای داخلی را تا حدی پوشش داده و تراز تجاری چین در سال ۲۰۲۵ به رکورد ۱.۱۸۹ تریلیون دلار رسیده، در حالی که واردات تقریباً ثابت مانده است.
درون اقتصاد چین، تصویر چندان روشن نیست. مصرف داخلی همچنان ضعیف است؛ خردهفروشی سالانه تنها ۳.۷ درصد رشد داشته و مردم با احتیاط هزینه میکنند. بخش مسکن که روزگاری ستون اصلی رشد بود، وارد چهارمین سال رکود عمیق شده و سرمایهگذاری در املاک بیش از ۱۷ درصد کاهش یافته است. سرمایهگذاری در داراییهای ثابت نیز برای اولین بار از دهه ۹۰ کاهش یافته و ۳.۸ درصد پایین آمده است، هرچند با شروع برنامه پنجساله جدید در ۲۰۲۶ انتظار میرود بخشی از این افت جبران شود.
پیشبینی مؤسسات مالی برای ۲۰۲۶ محتاطانه است؛ Bank of America رشد ۴.۷ درصد، S&P Global رشد ۴.۴ درصد و Morgan Stanley رشد ۵ درصدی را تخمین زدهاند. دولت چین اما همچنان به هدف رشد ۵ درصدی پایبند است و قصد عقبنشینی ندارد.