به گزارش اکوایران، مارک روته، دبیرکل ناتو، روز دوشنبه (6 بهمن) در اظهاراتی با هدف پرداختن به نگرانیهای فزاینده مبنی بر اختلاف نظر ایالات متحده و اروپا بر سر جاهطلبیهای دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا برای گرینلند، به اروپا هشدار داد که بدون ایالات متحده نمیتواند از خود دفاع کند.
دبیرکل ناتو خطاب به اروپا: به رویاپردازی ادامه دهید!
به نوشته نیویورکتایمز، روته به اعضای پارلمان اروپا در بروکسل گفت: «اگر کسی دوباره اینجا فکر میکند که اتحادیه اروپا یا اروپا به طور کلی میتواند بدون ایالات متحده از خود دفاع کند، به رویاپردازی ادامه دهد. شما نمیتوانید. ما نمیتوانیم. ما به یکدیگر نیاز داریم.»
اظهارات دبیرکل ناتو پس از سخنرانی ترامپ در مجمع جهانی اقتصاد در داووس سوئیس مبنی بر اینکه گرینلند را تصرف نخواهد کرد، ایراد شد. ترامپ از همین سخنرانی برای تحقیر اروپا استفاده کرد و اساسا گفت که قاره سبز بدون آمریکا وجود نخواهد داشت. رئیسجمهوری آمریکا همچنین تهدید کرده بود که تعرفههای اضافی را بر کشورهای اروپایی که در برابر پیشنهاد او برای کنترل گرینلند مقاومت میکنند، اعمال خواهد کرد اما او از این تهدیدها عقبنشینی کرد.
روته، نخستوزیر سابق هلند، رابطه دوستانهای با ترامپ برقرار کرده است و این موضوع باعث تعجب برخی در اروپا شده است. روز دوشنبه، روته از دیدگاه استراتژیک رئیسجمهوری آمریکا برای قطب شمال و دفاع قویتر از گرینلند حمایت کرد. او همچنین از خود به خاطر کمک به ترامپ برای دور کردن او از تهدیدات فزایندهاش و تلاش برای هدایت رئیسجمهوری آمریکا به سمت مصالحه بر سر این جزیره دفاع کرد.
توافق پشتپرده ناتو و ترامپ درباره گرینلند؟
رهبران دانمارک و گرینلند از این تصور که ترامپ و دبیرکل ناتو ممکن است پشت سر آنها در حال مذاکره درباره آینده گرینلند باشند، خشمگین شدهاند. روته اظهار داشت: «البته، من هیچ مأموریتی برای مذاکره از طرف دانمارک ندارم، بنابراین این کار را نکردم و نخواهم کرد. این به عهده دانمارک است که چه کاری انجام دهد.»
چندین عضو پارلمان اروپا روته را تحت فشار قرار دادند تا اطلاعات بیشتری درباره آنچه که دقیقا هفته گذشته با ترامپ درباره آن صحبت کرده بود و اینکه این موضوع چه معنایی برای دانمارک و گرینلند دارد، ارائه دهد. او درباره چارچوب توافق با ناتو بر سر آینده گرینلند که ترامپ هفته گذشته گفته بود به آن رسیده است، توضیحی نداد. این اعلام پس از ماهها تهدیدهای مکرر، آسودگی خاطر زیادی به همراه داشت، اگرچه بسیاری در سراسر اروپا نگرانند که ترامپ دوباره نظر خود را تغییر دهد.
دو جریان حاضر درباره گرینلند
دبیرکل ناتو گفت که دو جریان در پیشرو وجود دارد که شامل گرینلند میشود. یکی مذاکرات میان متحدان ناتو بر سر یک طرح دفاعی گستردهتر در قطب شمال بود که شامل گرینلند میشد و دیگری، فرآیندی با حضور نمایندگان ایالات متحده، دانمارک و گرینلند بود که اوایل این ماه در واشنگتن آغاز شد و همچنان ادامه دارد. مقامات دانمارکی گفتند که روز پنجشنبه در واشنگتن جلسهای درباره گرینلند برگزار کردند، اما از به اشتراک گذاشتن جزئیات خودداری کردند.
چندین مقام غربی گفتهاند یکی از مصالحههای احتمالی که ناتو در حال بررسی آن است، این بود که ایالات متحده وضعیت حاکمیتی برای پایگاههای آمریکایی در گرینلند به دست آورد. آمریکا از زمان جنگ جهانی دوم، یعنی زمانی که آلمان نازی دانمارک را تصرف کرد و سفیر دانمارک در واشنگتن با ایالات متحده برای دفاع از گرینلند به توافق رسید، نیروهای نظامی خود را در این جزیره نگه داشته است.
پس از مذاکرات روته با رئیسجمهوری آمریکا در هفته گذشته، رهبران دانمارک به سرعت روشن کردند که هرگونه مصالحه بر سر حاکمیت گرینلند همچنان «خط قرمز» است. چندین عضو پارلمان اروپا روز دوشنبه سوالات تندی از روته پرسیدند، از جمله نماینده دانمارک که گفت: «ما به دلیل تهدیدها هیچ بخشی از خاک خود را به هیچ کشوری نخواهیم داد.»
تمجید و حمایت از ترامپ
روته در طول سخنان خود در پارلمان اروپا از ترامپ تمجید کرد و به شوخی گفت که میداند این ممکن است مخاطبانش را آزار دهد. سخنرانی پرطمطراق ترامپ در هفته گذشته در داووس، اروپا را به شدت تحت تأثیر قرار داد، به ویژه ادعای او که بسیاری از ملتها آن را توهینآمیز دانستند، مبنی بر اینکه «بدون ما، همین الان، همه شما به آلمانی و شاید کمی ژاپنی صحبت میکردید.»
اظهارات روته دیپلماتیکتر بود، اما او تأکید کرد که بیش از 70 سال پس از جنگ جهانی دوم، اروپا هنوز به قدرت نظامی آمریکا وابسته است. او گفت که اروپا باید برای دفاع، بسیار بیشتر از آنچه که در حال حاضر برای استقرار زرادخانه هستهای قدرتمند خود هزینه میکند، بپردازد.
دبیرکل ناتو با اشاره به 5 درصد از تولید ناخالص داخلی که اعضای ناتو متعهد شدهاند سالانه تا سال 2035 برای دفاع هزینه کنند، گفت: «فراموش کنید که با 5 درصد میتوانید به آنجا برسید. این 10 درصد خواهد بود. شما باید توانایی هستهای خود را که میلیاردها یورو هزینه دارد، بسازید.»
روته همچنین اصرار ترامپ مبنی بر اینکه چین و روسیه در حال تبدیل شدن به تهدیدی برای امنیت قطب شمال هستند را تکرار کرد و گفت که وقتی صحبت از دفاع قطب شمال میشود، فکر میکنم حق با اوست.
جدایی بزرگ فراآتلانتیکی: چرا آلمان در سوگ رویای آمریکایی است
برای دههها، پیوند میان آلمان و ایالات متحده وضعیتی بیش از یک اتحاد نظامی صرف بود؛ این پیوند یک تکیهگاه عمیق فرهنگی و عاطفی بود. از سربازان آمریکایی که برلین را از نازیها آزاد کردند تا شلوار جینهای آبی قاچاق که نماد آزادی در شرق کمونیستی بودند، آمریکا «محافظ و الگوی آلمان» بود. با این حال، امروز آن داستان عاشقانه به یک جدایی تلخ و به ظاهر برگشتناپذیر تبدیل شده است.
به نوشته واشنگتنپست، در حالیکه بریتانیا به داشتن «رابطه ویژه» با واشنگتن افتخار میکند، پیوند آلمان و آمریکا در بوتههای اشغال و بازسازی شکل گرفت. برخلاف شک و تردید تاریخی موجود در فرانسه، وابستگی آلمان به ایالات متحده اساسا تا به امروز دوام آورده است. سرخوردگی فعلی که با دکترین «اول آمریکا»ی دونالد ترامپ تشدید شده است، شخصی به نظر میرسد.
فهرست «خطوط قرمز» طولانی و متنوع است. از اظهارات تحقیرآمیز جی. دی. ونس، معاون رئیسجمهوری آمریکا، در کنفرانس امنیتی مونیخ گرفته تا استراتژی امنیت ملی ایالات متحده که نسبت به «محو تمدنی» اروپا هشدار میدهد، متغیر است. آخرین ضربه برای بسیاری، تهدید سورئال الحاق گرینلند و متعاقبا وعده اعمال تعرفه بر متحدان اروپایی بود. این اقدامات، یک همکاری استراتژیک را به ویرانهای عاطفی و مالی تبدیل کرده است.
پیامدهای این موضوع اکنون در بازار آلمان قابل مشاهده است. نمادهای آمریکایی مانند کوکاکولا و مکدونالد، اصالت آمریکایی خود را کماهمیت جلوه میدهند و در عوض، کارمندان محلی و مواد اولیه داخلی را برجسته میکنند تا از واکنش منفی مصرفکنندگان جلوگیری کنند. در همین حال، فروش تسلا پس از همسویی ایلان ماسک با ترامپ به شدت کاهش یافته است. نظرسنجیهای فعلی نشاندهنده این فروپاشی اعتبار است؛ تنها 12 درصد از آلمانیها از ترامپ حمایت میکنند و 85 درصد دیگر ایالات متحده را به عنوان یک شریک قابل اعتماد نمیبینند.
وداعی دردناک
با وجود این دلشکستگی، آلمان همچنان یک شریک وابسته محسوب میشود و به چتر امنیتی ایالات متحده متکی است. برای نسل بومر که در دوران علاقه فراوان به آمریکا بزرگ شدهاند، این موضوعی بیش از یک تغییر سیاست است؛ این مرگ یک توهم مادامالعمر است. حتی اگر دولت آینده آمریکا برای بازگشت به سنت تلاش کند، حس خیانت همچنان باقی است. آلمان اکنون مجبور به وداعی دردناک و عذابآور با حامیای است که زمانی معتقد بود برای همیشه کنار برلین خواهد ماند.