تنشهای اخیر در خاورمیانه و اختلال در تنگه هرمز، شوک بزرگی به بازار جهانی انرژی وارد کرده؛ شوکی که نهتنها قیمت نفت، بلکه کل زنجیره انرژی را تحت فشار قرار داده است.
در این شرایط، بسیاری از دولتها برای حمایت از مصرفکنندگان، به سراغ کاهش قیمتها از طریق سقفگذاری یا کاهش مالیات رفتهاند.
اما تجربه بحران ۲۰۲۲ نشان میدهد این سیاستها اگرچه سریع هستند، اما کارآمد نیستند؛ چون هم سیگنال اشتباه به بازار میدهند و هم بیشتر به نفع دهکهای بالاتر تمام میشوند. در مقابل، حمایتهای هدفمند، مثل پرداخت مستقیم به خانوارهای کمدرآمد، میتواند هم هزینه کمتری داشته باشد و هم اثرگذاری بیشتری. نمونههایی از هلند تا اندونزی نشان میدهد استفاده از زیرساختهای موجود، کلید اجرای سریع این سیاستهاست.
در نهایت، راهحل پایدار فقط حمایت کوتاهمدت نیست؛ سرمایهگذاری در بهرهوری انرژی و کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی، مهمترین مسیر برای افزایش تابآوری اقتصادها در برابر شوکهای آینده است.
