آمار شرکتهای بورسی نشان میدهد تولید صنعتی در اسفند نسبت به سال قبل ۱۶.۸ درصد کاهش داشته و تقریباً تمام زیربخشهای صنعتی با رشد منفی مواجه شدهاند؛ از خودرو و قطعهسازی گرفته تا فلزات اساسی و فرآوردههای نفتی.
اما نکته مهم اینجاست که افت تولید، لزوماً ناشی از کاهش تقاضا نبوده. بررسی موجودی انبارها نشان میدهد بخش مهمی از این کاهش تولید به محدودیتهای سمت عرضه برمیگردد؛ مسائلی مثل کمبود انرژی، محدودیت ارزی، اختلال در واردات مواد اولیه و حتی مشکلات ناشی از اینترنت و ثبت سفارش.
در این میان، صنایع غذایی و دارویی شرایط متفاوتی داشتند. صنعت دارو تنها بخشی بود که هم تولید و هم موجودی انبار آن افزایش پیدا کرد؛ نشانهای از آمادهسازی شرکتها برای رشد تقاضا در ماههای آینده.
از طرف دیگر، صادرات صنعتی هم در اسفند افت کرد و ارزش واقعی صادرات نسبت به سال قبل حدود ۱۰ درصد کاهش یافت؛ موضوعی که نشان میدهد موتور بازارهای صادراتی نیز ضعیف شده است.
همزمان، تورم صنعتی رکورد تازهای ثبت کرد و شاخص قیمت تولیدکننده صنعتی به بیش از ۸۰ درصد رسید؛ عددی که از بازگشت موج جدید تورم به بخش تولید خبر میدهد.
مجموع این دادهها نشان میدهد صنعت ایران، سال ۱۴۰۵ را با ترکیبی از رکود تولید، فشار هزینه و نااطمینانی اقتصادی آغاز کرده است.
