استانهایی که بخش بزرگتری از هزینه خانوارشان صرف خوراکیها میشود، بهطور طبیعی تورم بالاتری ثبت کردهاند. دلیلش هم روشن است: تورم گروه خوراکیها به ۸۲.۷ درصد رسیده، در حالی که تورم کالاها و خدمات غیرخوراکی حدود ۴۵.۱ درصد بوده است. بنابراین اگر وزن خوراکیها در سبد مصرفی یک استان بیشتر باشد، نرخ تورم کل آن استان نیز به شکل خودکار بالاتر محاسبه میشود.
از سوی دیگر، «اثر پایه» در فرمول محاسبه تورم باعث میشود رتبهبندی استانها در طول زمان تغییر کند. به بیان ساده، استانی که سال قبل افزایش قیمت کمتری داشته، ممکن است امسال حتی با رشد قیمت مشابه، تورم بالاتری ثبت کند.
این یافته یک هشدار مهم برای تحلیلگران و سیاستگذاران دارد: قضاوت درباره عملکرد اقتصادی استانها صرفاً بر اساس شاخص تورم سالانه میتواند گمراهکننده باشد. برای تحلیل دقیقتر باید ساختار هزینه خانوارها، الگوی مصرف، سطح درآمد و سایر متغیرهای اقتصادی هر استان را نیز در نظر گرفت.
