او با اشاره به وضعیت افکار عمومی و مطالبات اجتماعی گفت: بخشی از جامعه که در مقاطع مختلف از جمله جنگ ۱۲ روزه تلاش کرد حمایت خود را از ایران و منافع ملی نشان دهد، امروز احساس میکند از تریبونهای رسمی سهم چندانی ندارد. به گفته او، نمیتوان این بخش از جامعه را نادیده گرفت، زیرا با وجود مشکلات اقتصادی، اجتماعی و معیشتی، همچنان بخش مهمی از سرمایه انسانی کشور را تشکیل میدهد.
ظریفیان با بیان اینکه شکلگیری گفتوگوی ملی در چنین شرایطی کار سادهای نیست، افزود: در برخی حوزهها گروههای محدودی وجود دارند که اگرچه در اقلیت هستند، اما از امکانات رسانهای و حاشیه امنیت بیشتری برخوردارند و تلاش میکنند خود را به عنوان صدای اکثریت جامعه معرفی کنند.
ظریفیان در ادامه با تأکید بر ضرورت بازنگری در برخی سیاستها و رویهها اظهار کرد: میتوان عملکرد گذشته را به سه بخش تقسیم کرد؛ بخشی از سیاستها و آرمانها درست بودهاند، بخشی در زمان خود کارآمد بودهاند اما امروز دیگر پاسخگوی شرایط جدید نیستند و بخشی نیز نیازمند اصلاح و بازنگری جدی هستند.
به اعتقاد او، نمیتوان همه مشکلات را صرفاً به عوامل خارجی نسبت داد. بخشی از مسائل به نحوه گفتوگو با نسل جدید، تفاوت نیازها و تغییرات گسترده اجتماعی بازمیگردد. نسل جدید با ویژگیها، خواستهها و شیوههای زیست متفاوتی رشد کرده و نیازمند زبان و رویکردی متناسب با شرایط خود است.
او در بخش دیگری از سخنان خود به تجربه جنگ ۱۲ روزه اشاره کرد و آن را نمونهای مهم از ظرفیت همکاری ملی در ایران دانست. به گفته او، اگرچه در آن مقطع همه گروههای اجتماعی دیدگاههای یکسانی نداشتند، اما بخش بزرگی از جامعه در کنار منافع ملی ایستاد و حاضر نشد در کنار دشمنان خارجی قرار گیرد.
این فعال سیاسی هشدار داد که سرمایه اجتماعی پدیدهای دائمی و همیشگی نیست و اگر مورد توجه قرار نگیرد، به تدریج فرسوده میشود.
