اروپا با سرعتی بیشتر از میانگین جهان در حال گرم شدن است و شهرهایی مانند پاریس در سالهای اخیر بارها دمای بالای ۴۰ درجه سانتیگراد را تجربه کردهاند؛ دماهایی که تا چند دهه پیش تقریباً بیسابقه بودند. اما مشکل فقط گرمای هوا نیست. بسیاری از شهرهای اروپایی برای چنین شرایطی طراحی نشدهاند؛ از ساختمانها و شبکه حملونقل گرفته تا خانههایی که هنوز به سیستم تهویه مطبوع مجهز نیستند.
در فرانسه، نصب کولر در بسیاری از ساختمانها به سادگی ممکن نیست. گاهی مخالفت یک همسایه کافی است تا پرونده به دادگاه کشیده شود. مخالفان میگویند کولرها نمای شهری را مخدوش میکنند، مصرف انرژی را افزایش میدهند و خود به تشدید گرمایش کمک میکنند. در مقابل، موافقان معتقدند در شرایطی که موجهای گرمای مرگبار جان سالمندان، بیماران و کودکان را تهدید میکند، تهویه مطبوع دیگر یک کالای لوکس نیست؛ بلکه یک ضرورت برای حفظ سلامت عمومی است.
این اختلاف حالا به عرصه سیاست هم کشیده شده است؛ جایی که احزاب راستگرا خواستار اجرای برنامهای گسترده برای توسعه سیستمهای سرمایشی هستند و بخشی از جریانهای چپ همچنان بر راهکارهای سازگار با محیطزیست تأکید دارند.
شاید عجیب به نظر برسد، اما در اروپا امروز، کولر دیگر فقط یک وسیله سرمایشی نیست؛ بلکه به نمادی از تقابل میان تغییرات اقلیمی، سیاست، معماری و سبک زندگی تبدیل شده است.
