تجربه ایران نشان میدهد اصلاح قیمت بنزین و نرخ ارز لزوماً به شوک تورمی منجر نمیشود؛ نحوه اجرای سیاست تعیینکننده است.
قیمت بنزین از ابتدای انقلاب تا دولت چهاردهم ۱۷ بار از طریق سیاستگذاری تغییر کرده است. در دولت خاتمی، قیمت بنزین در هفت سال از هشت سال بهصورت تدریجی تعدیل شد و از ۲۰ به ۸۰ تومان رسید؛ افزایشی چهاربرابری که به گفته این روایت، با وجود رشد سطح عمومی قیمتها، شوک تورمی ایجاد نکرد و همزمان مصرف بنزین نیز متناسب با افزایش قیمت واقعی کنترل شد.
تجربه یکسانسازی نرخ ارز در سال ۱۳۸۱ نیز نمونه دیگری از اصلاحات قیمتی است که برخلاف تجربه ناموفق سال ۱۳۷۲، بدون پیامدهای مورد انتظار شوکآمیز انجام شد. این دو تجربه بر یک نکته تأکید دارند: اصلاح قیمتها لزوماً تورمزا نیست و کیفیت طراحی و اجرای سیاست میتواند نقش تعیینکنندهای در پیامدهای آن داشته باشد.
