یک پژوهش درباره واحدهای تولیدی استان اصفهان تلاش کرده همین هزینه را اندازهگیری کند. نتایج نشان میدهد خاموشی علاوه بر تولید ازدسترفته، با توقف خطوط، کاهش ظرفیت تولید و افزایش هزینه نیروی انسانی همراه است.
بر اساس این بررسی، در نیمه نخست سال، ارزش بار از دسترفته در صنایع اصفهان حدود ۲۱۰ هزار تومان به ازای هر کیلووات برآورد شده است. همچنین با فرض متوسط دستمزد مؤثر ۲۰ میلیون تومان در ماه، قطعی برق به ازای هر کیلوواتساعت بیش از ۱۲۸ تومان هزینه نیروی انسانیبه صنایع تحمیل میکند.
در نهایت، مجموع این هزینهها نشان میدهد هزینه هر کیلوواتساعت بار از دسترفته در اصفهان حدود ۲.۱ دلاربوده است. این استان از نظر میزان خسارت ناشی از قطعی برق نیز در رتبه سوم کشور قرار گرفته است.
اما هزینه خاموشی به همینجا ختم نمیشود. نوسان ولتاژ و تغییر هارمونیک جریان میتواند به تجهیزات و خطوط تولید آسیب بزند؛ خسارتی که معمولاً در محاسبات کمتر دیده میشود.
برای سیاستگذار، این اعداد یک پیام روشن دارند: برق دیگر فقط یک نهاده تولید نیست؛ پایداری انرژی به یکی از شروط ادامه فعالیت و سرمایهگذاری در صنعت تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، توسعه انرژیهای تجدیدپذیر میتواند از یک ضرورت، به یک فرصت اقتصادی تبدیل شود.
