ماجرا از تصمیم اخیر خزانه‌داری آمریکا برای افزایش خرید مجدد اوراق بلندمدت آغاز شد؛ تصمیمی که در ظاهر یک اقدام فنی برای بهبود نقدشوندگی بازار اوراق است، اما پیام آن برای بازارهای جهانی می‌تواند فراتر از چند میلیارد دلار Buyback باشد. بازدهی اوراق بلندمدت آمریکا تحت فشار کسری بودجه بالا و حجم سنگین بدهی دولت افزایش یافته است. در چنین شرایطی، این پرسش مطرح می‌شود که اگر آمریکا برای تأمین کسری بودجه، سهم بیشتری از استقراض خود را به اوراق کوتاه‌مدت منتقل کند و سیستم بانکی نیز این اوراق را جذب کند، آیا نتیجه نهایی می‌تواند افزایش نقدینگی در اقتصاد باشد؟

برخی تحلیلگران از این مسیر با عنوان «Treasury QE» یاد می‌کنند؛ هرچند این روند با تسهیل کمی کلاسیک فدرال رزرو تفاوت دارد و هنوز نمی‌توان از آغاز یک QE جدید صحبت کرد.

اهمیت اصلی این اتفاق شاید در پیام آن به بازار باشد: سیاست‌گذار آمریکایی احتمالاً در برابر افزایش شدید فشار بر بازار اوراق، کاملاً منفعل نخواهد ماند.

همین موضوع می‌تواند برای طلا و بیت‌کوین اهمیت ویژه‌ای داشته باشد؛ دارایی‌هایی که معمولاً از افزایش نقدینگی و نگرانی درباره کاهش ارزش پول استقبال می‌کنند.

با این حال، داستان نرخ بهره پیچیده‌تر است. ممکن است نقدینگی افزایش یابد، اما نرخ‌های بلندمدت همچنان تحت فشار تورم، رشد اقتصادی و کسری بودجه بالا باقی بمانند.

بنابراین سؤال اصلی بازار فقط این نیست که فدرال رزرو چه خواهد کرد؛ بلکه این است که آیا آمریکا برای تأمین کسری بودجه و کنترل بازار اوراق، ناچار خواهد شد فضای بیشتری برای رشد نقدینگی باز کند؟