به گزارش اکوایران، ایران و امارات متحده عربی روز شنبه با بیانیه مشترک گروه کشورهای بریکس همراه شدند؛ بیانیهای که خواستار خویشتنداری در جنگ خاورمیانه شد و از این رو بهعنوان نشانهای از پیشرفت دیپلماتیک میان دو کشوری که بر اثر جنگ از یکدیگر فاصله گرفتهاند، تلقی شد.
نخستین دیدار مقامات رده بالای ایران و امارات پس از جنگ
به گزارش خبرگزاری رویترز، مسعود پزشکیان، رئیسجمهور جمهوری اسلامی ایران، در حاشیه نخستین روز اجلاس بریکس در دهلینو با خالد بن محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد امارات متحده عربی، دیدار کرد؛ دیداری که در بالاترین سطح میان دو کشور از زمان آغاز درگیری محسوب میشود.
اکوایران: پکن برای میانجیگری میان تهران و واشنگتن اهرم موثری در اختیار داشته و ممکن است نقش تعیینکنندهای در این رابطه ایفا کند.
دفتر رسانهای ابوظبی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که دو مقام درباره مسائل منطقهای و بینالمللی، کاهش تنش، ثبات و تلاشها برای پیشبرد صلح و توسعه منطقهای گفتوگو کردند، اما به هیچ نتیجه یا توافقی از این گفتوگوها اشاره نکرد.
در بیانیه مشترک بریکس آمده است: «ما نگرانی عمیق خود را نسبت به تشدید مستمر تنشها در خاورمیانه/آسیای غربی ابراز میکنیم... و خواستار اعمال حداکثر خویشتنداری و همچنین پرهیز از اقداماتی هستیم که میتواند وضعیت را بیش از پیش وخیم کند.»
این بیانیه خواستار حفاظت از غیرنظامیان شد، بر ضرورت احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها تأکید کرد و بر لزوم حفاظت از تجارت جهانی، زنجیرههای تأمین، جریانهای انرژی و امنیت دریایی تأکید داشت.
کارشناسان سیاست خارجی پیشتر گفته بودند آزمون اصلی این گروه پیدا کردن عباراتی درباره بحران خاورمیانه خواهد بود که هم ابوظبی و هم تهران بتوانند آن را بپذیرند و در نتیجه راه برای صدور بیانیه مشترک هموار شود. آنها گفته بودند چنین بیانیه مشترکی بعید است بر چشمانداز ژئوپلیتیکی کنونی تأثیر بگذارد، اما وحدت یک گروه متشکل از کشورهای در حال ظهور را به نمایش خواهد گذاشت.
مودی: بلوک بریکس به بلوغ رسیده است
نارندرا مودی، نخستوزیر هند و میزبان اجلاس، هنگام آغاز نشست گفت این بلوک به بلوغ رسیده است و اکنون زمان آن فرا رسیده که اتحاد و اجماع خود را در عرصه جهانی به نتایج ملموس تبدیل کند.
مسعود پزشکیان در حاشیه اجلاس بریکس با خالد بن محمد بن زاید آل نهیان دیدار و گفتوگو کرد/عکس از خبرگزاری مهر
بلوک بریکس در تلاش است با تأثیرگذاری بر قواعد بینالمللی و درخواست برای اصلاح نهادهایی مانند بانک جهانی، صندوق بینالمللی پول و سازمان تجارت جهانی، نقش و جایگاه خود را ارتقا دهد؛ نهادهایی که برخی اعضای بریکس آنها را تحت سلطه قدرتهای غربی میدانند.
شی جینپینگ گفت کشورهای عضو بریکس باید با هدایت نظم بینالمللی به سمت عدالت و برابری بیشتر، قاطعانه در سمت درست تاریخ بایستند. شی همچنین گفت چین آماده است «نقش شایسته خود» را برای دستیابی به صلح و ثبات در خاورمیانه ایفا کند. او بر اساس گزارش شبکه دولتی سیسیتیوی چین گفت: «طرفهای مربوطه باید همچنان به راهحل سیاسی پایبند بمانند و برای دستیابی به آتشبس دائمی و جامع تلاش کنند.»
دهلی نو که روابط نزدیکی با ایالات متحده، روسیه، اسرائیل، ایران و کشورهای عرب حوزه خلیج فارس دارد، در حال انجام یک موازنهگری دیپلماتیک است؛ درحالیکه مودی اعضای بریکس را تشویق میکند همکاری تجاری را افزایش دهند، موانع را کاهش دهند و فرصتهای تجاری را گسترش دهند.
دهلینو مخالف تبدیل بریکس به بلوکی ضدغرب است
نشریه ایندین اکسپرس در گزارشی تحلیلی پیرامون اجلاس 2026 بریکس در هند مینویسد:
بیانیه ۱۴۰ پاراگرافی اجلاس بریکس در دهلی، در پسِ انبوه کلمات خود، نشاندهنده هدایت محتاطانه این مجمع ۲۰ ساله از سوی هند است؛ آن هم در شرایطی که درگیری میان قدرتهای بزرگ، با مشارکت برخی از اعضای خود بریکس، در حال تشدید است و نااطمینانی اقتصادی نیز بر اثر جنگها در اروپا و خاورمیانه افزایش یافته است.
مسعود پزشکیان، نارندرا مودی، ولادیمیر پوتین و سیریل رامافوسا (رئیسجمهور آفریقای جنوبی) در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ در انجمن تجاری بریکس در دهلی وارد محل برگزاری میشوند/عکس از دفتر اطلاعرسانی مطبوعاتی هند
موفقیت دیپلماتیک دهلی را میتوان در این دانست که بریکس را در میان انبوه سخنان تند درباره تغییرات بنیادین در جهان که اغلب با اجلاسهای این گروه همراه است، «کسلکننده» نگاه داشته است.
این بیانیه بر تنوع سیاسی موجود در این مجمع تأکید دوباره میکند و این تصور را که بریکس در حال راهاندازی یک کارزار ایدئولوژیک علیه غرب است، تصوری که برخی حامیان بریکس خواهان آن هستند و بسیاری از منتقدان آن را از هماکنون در جریان میدانند، رد میکند.
در این بیانیه، انتقادهای آشنایی از تحریمهای یکجانبه، تعرفهها و حمایتگرایی تجاری مطرح شده و همچنین درباره غزه و دیگر بحرانهای انسانی، مواضعی صریح اتخاذ شده است؛ اما بریکس را به یک جبهه سیاسی متحد علیه ایالات متحده یا غرب تبدیل نمیکند. دستاورد اصلی آن تأکید بر یک گزاره سادهتر است: جهانی که چندپارهتر شده، به همکاری عملی بیشتر، نه کمتر، میان کشورهای بزرگ نیاز دارد. تأکید بر اصلاح نظم بینالمللی است، نه نابود کردن آن.
بااینحال، یک مشکل آشنای بریکس همچنان وجود دارد. گستردگی خارقالعاده بیانیه دهلی نو از یک سو نشانهای از بلندپروازی این گروه است، اما از سوی دیگر ضعف نهادی آن را نیز نشان میدهد؛ اما پرگویی بیانیه هدفی دارد: جلوگیری از آنکه بریکس به یک بلوک ایدئولوژیک سخت و انعطافناپذیر تبدیل شود. این ساختار به روسیه، چین و ایران اجازه داده است نارضایتیهای خود را بیان کنند، نگرانیهای جهان در حال توسعه را مطرح کنند، خواستار اصلاحات جهانی شوند و همزمان آزادی همه اعضا برای حفظ روابط مستقل خود با آمریکا را نیز حفظ کنند.
بریکس نتوانسته است مناقشات میان اعضای خود، از جمله اختلافات میان هند و چین، را حل کند و رقابت آنها برای نفوذ را نیز پایان نداده است. این گروه صرفاً از تحمیل یک چارچوب ایدئولوژیک محدودکننده بر اعضای خود و بدتر کردن وضعیت جهان اجتناب کرده است.
بریکس از رویای «دلارزدایی» بیدار شده است
مهمترین موفقیت هند در این اجلاس شاید چیزی باشد که اجلاس انجام نداد. طی چند سال گذشته، «دلارزدایی» از سوی برخی علاقهمندان بریکس بهعنوان آزمون تعیینکننده هدف راهبردی این مجمع مطرح شده است.
سران عضو گروه بریکس در حال کاشت درخت در مقابل محل برگزاری این اجلاس در دهلینو/عکس از MEAIndia
روسیه که با تحریمهای غرب مواجه است، دلایل قابلدرکی برای جستوجوی جایگزینهایی برای کانالهای مالی مبتنی بر دلار دارد. چین نیز میخواهد وابستگی خود به قدرت مالی آمریکا را کاهش دهد، استفاده بینالمللی از پول ملی خود را افزایش دهد و نفوذ جهانیاش را گسترش دهد.
اما هند هیچ علاقهای ندارد همکاری پرداختهای مالی در بریکس را به یک نبرد سیاسی علیه دلار تبدیل کند. بیانیه دهلی از ایجاد یک ارز مشترک بریکس فاصله گرفته است. این بیانیه از هدفی محدودتر حمایت میکند: سریعتر، ارزانتر و قابلاعتمادتر کردن پرداختهای فرامرزی.
تأکید اجلاس بر ادامه کارهای فنی و رایزنیهاست، نه حرکتهای قاطع برای جایگزین کردن دلار. در بیانیه بهصراحت پذیرفته شده است که نمیتوان از یک رویکرد «یکسان برای همه» استفاده کرد. این بیانیه حق هر یک از اعضای بریکس برای کاهش آسیبپذیریهای خاص خود در روابط مالی را حفظ میکند، بدون آنکه این گروه را متعهد به پروژهای غیرواقعبینانه برای جداسازی پولی از غرب کند. در نتیجه، بریکس به جای نمایش ژئوپلیتیکی، بر کارکردهای مالی متمرکز باقی میماند.
این تمایز برای هند اهمیت بسیار زیادی دارد. دهلی همکاری خود را با آمریکا، اروپا و متحدان آمریکا در آسیا در حوزههای تجارت، فناوری، دفاع و تابآوری زنجیرههای تأمین تعمیق کرده است. همزمان دهلی همچنان به سیاست خارجی مستقل و دموکراتیکتر کردن نظم جهانی متعهد است. هند تنها در صورتی میتواند هر دو هدف را دنبال کند که بریکس بهجای ابزاری برای رویارویی چین و روسیه با غرب، همچنان مجمعی برای کثرتگرایی باقی بماند.
دهلینو و پکن بهدنبال مدیریت اختلافات خود
در همین رابطه به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، نارندرا مودی و شی جینپینگ روز شنبه در حاشیه اجلاس بریکس در دهلینو با یکدیگر دیدار کردند؛ تازهترین تلاش دو همسایه رقیب برای ترمیم روابطی است که شش سال پیش بر اثر یک درگیری مرگبار مرزی آسیب جدی دید.
نارندا مودی و شی جینپینگ در یک مراسم استقبال رسمی در چهارچوب اجلاس بریکس در دهلینو در 12 سپتامبر 2026 با یکدیگر دست میدهند/عکس از آسوشیتدپرس
شی گفت چین روابط خود با هند را از «چشماندازی راهبردی و بلندمدت» دنبال کرده و خواستار آن شد که دو کشور از نقاط قوت یکدیگر بهره بگیرند، از یکدیگر حمایت کنند و توسعه مشترک را دنبال کنند. او همچنین خواستار «همکاری باکیفیت» میان دو کشور شد و گفت چین و هند، بهعنوان اعضای مهم جنوب جهانی، باید جهانی چندقطبیتر را ترویج کنند و به صلح و ثبات جهانی کمک کنند.
وزارت خارجه هند در بیانیهای که بعدازظهر شنبه منتشر کرد، گفت مودی تأکید کرده است که صلح در امتداد مرز مورد مناقشه برای روابط گستردهتر دو کشور ضروری است و از هر دو طرف خواسته است به توافقهای موجود احترام بگذارند.
مودی گفت: «اختلافات نباید به مناقشه تبدیل شوند» و افزود: «هر دو طرف باید بر اساس سه اصل متقابل هدایت شوند: احترام متقابل، حساسیت متقابل و منافع متقابل.»
در یک درگیری نظامی در سال ۲۰۲۰، دستکم ۲۰ سرباز هندی و چهار نیروی نظامی چینی در امتداد مرزی دشوار و سردسیر در منطقه بیابانی لداخ کشته شدند. این درگیری به یک رویارویی طولانیمدت در منطقه کوهستانی و ناهموار تبدیل شد؛ جایی که هر دو طرف دهها هزار نیروی نظامی را مستقر کردهاند و این نیروها با توپخانه، تانک و جنگندههای نظامی پشتیبانی میشوند.
هند و چین از آن زمان اقداماتی برای کاهش تنشها انجام دادهاند، اما بیاعتمادی عمیق همچنان باقی است.
دو قدرت هستهای همچنان بر سر بخشهایی از مرز خود اختلاف دارند و کسری تجاری بزرگ هند در برابر چین، محدودیتهای اعمالشده بر سرمایهگذاری و فناوری چینی و منافع راهبردی رقیب دو کشور در آسیا همچنان بر روابط آنها سنگینی میکند. هند همچنین زیرساختهای نظامی خود را در امتداد مرز مورد مناقشه با چین به میزان قابل توجهی گسترش داده است، در حالی که پکن نیز در سمت خود از مرز مورد مناقشه، جادهها و مواضع دفاعی ساخته است.
