به گزارش اکوایران، اقتصاد جهانی برای دههها بر پایه افزایش ارتباط، تجارت آزاد و زنجیرههای تأمین جهانی شکل گرفت؛ اما تنشهای ژئوپلیتیکی اکنون این الگو را تغییر دادهاند. کشورها با استفاده از تعرفه، یارانه و سیاستهای صنعتی، بیش از گذشته بر امنیت، تابآوری و استقلال راهبردی تأکید میکنند و در حال بازنگری در محل تولید و تأمین منابع و فناوریهای حیاتی هستند.
وقتی از بحران انرژی حرف میزنیم، معمولاً نگاهها به تنگه هرمز و بابالمندب میرود؛ اما در دریای سیاه بحران دیگری در جریان است که میتواند مستقیماً امنیت غذایی جهان را تحت تأثیر قرار دهد.
گذار به انرژی پاک نیز این روند را پیچیدهتر کرده، زیرا تولید باتری، توربین و شبکههای برق به مواد معدنیای وابسته است که در تعداد محدودی از کشورها استخراج و پالایش میشوند. در نتیجه، تجارت جهانی لزوماً کاهش نمییابد، بلکه مسیرهای آن تغییر میکند؛ کالاها از کشورهای ثالث عبور میکنند و هزینه و پیچیدگی تجارت افزایش مییابد.
در نهایت، ممکن است جهان به جای یک نظام اقتصادی مسلط، به مجموعهای از کانونهای رقیب تبدیل شود. در چنین محیطی، کشورها و شرکتهایی موفقتر خواهند بود که بتوانند زنجیرههای تأمین امن، نیروی متخصص، فناوری، سرمایه و منابع حیاتی را حفظ کنند. بنابراین چالش اصلی آینده، مدیریت جهانیشدن به شکل گذشته نیست، بلکه سازگار شدن با جهانیشدنِ چندپاره و هدایت این تحول است.
گزارش تصویری زیر را فایننشیالتایمز تهیه کرده است و اکوایران آن را همراه با زیرنویس فارسی ارائه میدهد.
