با این حال، این سفر برای چین بدون دستاورد نبود. یکی از نکات مهم برای شی، نمایش جایگاه چین به‌عنوان قدرتی هم‌تراز با آمریکا بود؛ موضوعی که در سیاست داخلی چین نیز اهمیت دارد. شی در سخنانش از «همزیستی مسالمت‌آمیز» میان دو کشور گفت؛ مفهومی که در دوره جنگ سرد برای مدیریت رقابت میان قدرت‌های بزرگ به کار می‌رفت.
تایوان یکی از مهم‌ترین خطوط اختلاف میان واشنگتن و پکن باقی مانده است. چین خواهان موضع صریح‌تر آمریکا در مخالفت با استقلال تایوان است، در حالی که آمریکا از سال ۱۹۷۹ از استقلال این جزیره حمایت نکرده است.
در مقابل، واشنگتن نیز مطالباتی از پکن دارد؛ از افزایش صادرات عناصر معدنی کمیاب گرفته تا کاهش حمایت از ایران و افزایش واردات محصولات کشاورزی آمریکا از سوی چین. در برابر این خواسته‌ها، آمریکا نیز امکان کاهش برخی محدودیت‌ها بر قطعات الکترونیکی حساس چین را مطرح کرده است.
با وجود نبود توافق‌های بزرگ، یک نتیجه ملموس حاصل شد: آتش‌بس تجاری میان آمریکا و چین که در سال ۲۰۲۵ در کره جنوبی شکل گرفته بود، برای دو ماه دیگر تمدید شد. این تمدید، دست‌کم در کوتاه‌مدت، از افزایش دوباره فشار تجاری میان دو اقتصاد بزرگ جهان جلوگیری می‌کند.
