به گزارش اکوایران، در درگیری کنونی میان تهران و واشنگتن، مسئله اصلی به توان دو طرف برای تحمل فشار و فرسایش طولانی‌مدت بازمی‌گردد. آمریکا با اعزام ناوهای هواپیمابر و نیروهای تفنگدار دریایی، در حال تقویت چشمگیر حضور نظامی خود در خاورمیانه است. در مقابل، ایران به‌جای تمرکز نیروها در چند مرکز، ساختاری پراکنده و زیرزمینی ایجاد کرده که برای ادامه فعالیت حتی پس از آسیب دیدن بخشی از آن طراحی شده است.
اکوایران: استقرارهای چندماهه، از جمله حضور طولانی جرالد فورد و آبراهام لینکلن در خاورمیانه، باعث فرسودگی تجهیزات، تأخیر در تعمیرات، اختلال در آموزش نیروها و افزایش فشار بر خانواده‌های نظامیان می‌شود.
ایران همچنین با هدف فرسوده کردن ذخایر موشک‌های رهگیر آمریکا، پراکنده کردن نیروهای این کشور و افزایش فشار بر کشورهای میزبان، پایگاه‌ها و زیرساخت‌های منطقه‌ای را در معرض تهدید قرار داده است. تحلیلگران این رویکرد را «تشدید افقی» در برابر برتری آمریکا در «تشدید عمودی» می‌دانند؛ یعنی گسترش جغرافیای درگیری به جای رقابت مستقیم در قدرت تخریب. هدف نهایی تهران، تبدیل اهرم‌های نظامی و اقتصادی حاصل از جنگ به ترتیباتی پایدارتر برای امنیت خلیج فارس و تنگه هرمز است؛ ترتیباتی که هزینه حمله دوباره به ایران را افزایش دهد.
Time Now این گزارش تصویری را تهیه کرده است و اکوایران آن را همراه با زیرنویس فارسی ارائه می‌دهد.
