اکوایران: دولت‌های آفریقایی دست‌کم دو میلیارد دلار برای خرید سامانه‌های نظارتی مبتنی بر هوش مصنوعی چین هزینه کرده‌اند؛ سامانه‌هایی که مخالفان سیاسی را از موزامبیک تا زیمبابوه و جمهوری کنگو تحت تعقیب قرار می‌دهند.
اکوایران: به نظر می‌رسد هیچ محدودیتی برای آنچه دولت می‌تواند ببیند و بشنود وجود ندارد و مردم عادی چین نیز خود را با این وضعیت وفق داده‌اند؛ این مسئله بیش از همه در رفتار آنها با خود رهبر کشور مشهود است. شی همه‌جا حضور دارد.
اکوایران: از آنجا که نظام چین به‌شدت تحت کنترل است، حرکت آن به سوی حکومت شخصی و یک‌نفره در قالب درگیری‌های تفرقه‌انگیز تلویزیونی یا سخنان نامنظم رهبر ارشد در شبکه‌های اجتماعی ظاهر نمی‌شود. این تحول در پکن در سکوت اتفاق می‌افتد، اما پیامدهای آن به…
اکوایران: اکنون دومین اقتصاد بزرگ جهان پس از دهه‌ها رشد بی‌سابقه که رهبرانی مانند ژو آن را هدایت کردند، در حال از دست دادن شتاب خود است؛ رهبرانی که با شجاعت چشم‌انداز «اصلاحات و گشایش» دنگ شیائوپینگ، رهبر ارشد چین، را اجرا کردند.
اکوایران: بلشویک‌ها خود حزبی منضبط، مخفی‌کار و به‌شدت ایدئولوژیک ساختند. آنها از طریق کمینترن تلاش کردند این الگو را در خارج از کشور بازتولید کنند. این تلاش‌ها در بیشتر کشورها شکست خورد؛ اما در چین موفق شد.
اکوایران: پکن طی چند دهه تلاش کرده است خود را در شریان‌های جهانی‌شدن، شبکه‌های مخابراتی، کابل‌های زیردریایی، شرکت‌های تجاری و کشتیرانی، جای دهد و آنها را به منبعی از قدرت راهبردی تبدیل کند.
اکوایران: توسعه فناوری هوش مصنوعی همچون شمشیری دو لبه هم می‌تواند به افزایش سطح رفاه و امکانات در دسترس شهروندان بینجامد و هم می‌تواند از سوی دولت‌های اقتدارگرا برای اعمال کنترل همه‌جانبه‌تر بر تک تک حرکات شهروندان مورد سوء استفاده قرار گیرد.
اکوایران: اقتدارگرایان ممکن است نیرومند به نظر برسند، اما ضعف‌های درونی‌شان می‌تواند نقطه شروع بازپس‌گیری قدرت برای دموکراسی‌ها باشد.
اجرای سیاست صنعتی مستلزم برقراری تعدادی پیش‌شرط نهادی است که مهم‌ترین آن اقتدارگرایی سیاسی و تمرکز امور در دست یک دولت است؛ چراکه پیش‌فرض آن این است که عرضه و تقاضا در بازار به‌تنهایی کافی نیست.
