حمید قنبری، معاون وزیر خارجه: وقتی از نقش امارات در تجارت ایران صحبت میشود، در واقع منظور اصلی «دبی» است، نه کل امارات. دبی به دلیل بندر بزرگ جبلعلی، نقش مالی و حضور تاریخی ایرانیها، سالها یکی از مهمترین مسیرهای تجاری و مالی ایران بود. نزدیکی…
جنگ فقط مسیر لجستیک و ارزآوری را مختل نکرد؛ از آسیب به زیرساختها و تولید مواد اولیه گرفته تا محدود شدن منابع انرژی، اقتصاد کشور را با چالشهای چندلایه روبهرو کرده است. اما سؤال اصلی اینجا است؛ آیا همه مشکلات امروز فقط نتیجه جنگ است؟ یا بخشی از…
در شرایط جنگ و تنشهای ژئوپلیتیکی که مسیرهای دریایی با ریسک و ناامنی مواجه میشوند، حملونقل جادهای و ریلی میتواند به یکی از امنترین و پایدارترین مسیرهای لجستیکی تبدیل شود.
در میانه جنگ، جایی که انتظار میرفت همهچیز پیچیدهتر شود، گرههایی از تجارت بازش که سالها کور مانده بود. این تجربه نشان داد بسیاری از موانعی که به اسم «قانون» میشناختیم، در واقع محصول ساختارهای ناکارآمد و رانتزا بودند.
دنیای اقتصاد در سرمقاله امروز خود به قلم جعفرخیرخواهان نوشت، پس از تنشهای اخیر منطقه، خاورمیانه وارد نوعی «صلح سرد» شده؛ وضعیتی که نه حاصل دوستی، بلکه نتیجه ترس از هزینههای سنگین اقتصادی و امنیتی جنگ برای همه طرفهاست. نویسنده با استفاده از…
جنگ اخیر و محاصره دریایی، تجارت را با شوکهای جدی مواجه کرده؛ بهطوریکه هم احتمال از بین رفتن بلوکهای تجاری افزایش یافته و هم کشور را به سمت مسیرهای جدید و تجارت با شرکای جدید سوق داده است.
تمرکز تجارت ایران بر چند گلوگاه محدود مثل بندر رجایی و خارک و اتکا به شرکایی مانند امارات و چین، حالا با شوکهای ناشی از جنگ اخیر زیر سؤال رفته است. در چنین شرایطی، پیدا کردن مسیرها و راههای جدید برای تأمین کالا به یک ضرورت تبدیل شده است. محمد…
در شرایط بحران، اختلال در لجستیک فقط به تخریب زیرساختهای فیزیکی مثل جاده، بندر یا انبار محدود نمیشود. آنچه معمولاً اثر عمیقتری دارد، از کار افتادن گلوگاههای شبکه و اختلال همزمان در جریان داده و ارتباطات است؛ موضوعی که میتواند کل هماهنگی…
اگر امارات از معادلات تجاری ایران کنار برود، اولین سؤال این است که کدام کشور میتواند این خلأ را پر کند؟ نام عمان بیشتر از همه مطرح میشود؛ کشوری با روابط سیاسی متعادل، دسترسی مناسب دریایی و برخی تسهیلات جدید برای جذب سرمایهگذار. اما واقعیت این…
دبی سالها بهعنوان «دروازه تنفسی» اقتصاد ایران عمل میکرد؛ نقطهای که سرمایه، تجارت و شبکههای واسطهای در آن به هم میرسیدند و بخشی از محدودیتهای تحریم را جبران میکردند.
