دکتر موسی غنینژاد، اقتصاددان برجسته، در گفتوگو با امیرحسین خالقی به بازخوانی یکی از آثار لودویگ فون میزس، اندیشمند بزرگ مکتب اتریش، تحت عنوان «حکومت قادر مطلق: خیزش دولت تمامیتخواه و جنگ تمامعیار» پرداخته است.
موسی غنینژاد، اقتصاددان، در گفتوگو با تجارت فردا، تأکید میکند که تابآوری جامعه قابل محاسبه نیست و هیچ تضمینی وجود ندارد که فردا وضعیت مردم بهتر شود.
تنها سنجه ترسیم مرزهای حقوق خصوصی و عمومی، خرد و داد هستند و نهادهای سیاسی و اجتماعی میبایست خود را به قواره خرد و داد در بیاورند؛ تا هم کارایی و هم روا بودن خود را به دست بیاورند.
تنها سنجه ترسیم مرزهای حقوق خصوصی و عمومی، خرد و داد هستند و نهادهای سیاسی و اجتماعی میبایست خود را به قواره خرد و داد در بیاورند؛ تا هم کارایی و هم روا بودن خود را به دست بیاورند.
نسبیگرایی در تعریف خرد و داد میتواند مرزهای درستی و نادرستی را همواره مبهم نگه دارد و زمینه چپاول و توحش رو فراهم آورد.
خِرَدی که در یک جریان تحولی، تدریجی و تکاملی ساخته میشود، میتواند سنجهای برای ارزیابی درستی و نادرستی کنشها و نهادها باشد و آنها را اصلاح کند.
اینجا سروستان است؛ هر اندیشه یک سرو!
در جلسۀ مناظرۀ روز سهشنبه یکم مهرماه 1404 میان آقایان غنینژاد و جبرائیلی در کانال یوتیوبی «حکمران»، آقای جبرائیلی بحث خود را با یک استدلال «مارکسیستی» آغاز کرد: «اینکه مباحث هایک و میزس نسبتی با واقعیت موجود در جهان ندارند و زمینۀ واقعی مطرح شدن…
آیا آگاهی، آزادی و آبادیِ شهر باهم پیوندی دارند؟ آیا ذهن میتواند کنشی داشته باشد که دستاوردش آزادی و آبادی شهر باشد؟ آن کنش چه سرشتی دارد؟
داستان اقتصاد دهه 40 ایران، حکایتی تراژیک و معماگونه است.
