گزارش مرکز پژوهشهای مجلس از مصرف گاز مشترکان در دهکهای مختلف نشان میدهد برخلاف تصور رایج، رابطه معنادار و خطی میان سطح رفاه خانوار و میزان مصرف گاز خانگی وجود ندارد؛ مصرف گاز در دهکها و صدکهای مختلف رفاهی تقریباً الگوی یکنواختی دارد و حتی خانوارهای کمدرآمد بهطور متوسط اندکی بیش از خانوارهای پردرآمد گاز مصرف میکنند.
همچنین سهم مشترکان بسیار پرمصرف در کل مصرف خانگی بسیار ناچیز است، بنابراین نقش آنها در ناترازی گاز محدود است. بررسی مصرف نسبت به زیربنای مسکونی نیز نشان میدهد خانوارهای کمبرخوردار به دلیل فرسودگی ساختمان، عایقبندی ضعیف و تجهیزات گرمایشی کمبازده برای تأمین آسایش حرارتی، ناچار به مصرف بیشتری هستند.
بر این اساس، میتوان نتیجه گرفت که سیاستهای مدیریت مصرف نباید صرفاً بر گروههای بسیار پرمصرف متمرکز باشد، بلکه باید با اصلاحات تدریجی تعرفهای، حمایت از دهکهای پایین، بهینهسازی تجهیزات و اجرای طرحهایی مانند کارور گاز طبیعی دنبال شود؛ زیرا سیاستهای شوکآور و افزایش ناگهانی قیمت میتواند فشار اقتصادی و تبعات اجتماعی ایجاد کند و در کاهش پایدار مصرف نیز چندان مؤثر نخواهد بود.
