اقتصاد ایران این روزها در شرایطی میان جنگ و صلح قرار دارد؛ وضعیتی که نااطمینانی را به یکی از مهم‌ترین متغیرهای تصمیم‌گیری برای فعالان اقتصادی تبدیل کرده است.

حملات به زیرساخت‌ها، اختلال در مسیرهای حمل‌ونقل، افزایش هزینه‌های لجستیک و بیمه و محدود شدن دسترسی به برخی بازارهای صادراتی، تجارت خارجی کشور را با چالش‌های تازه‌ای روبه‌رو کرده است.

اما تجربه کشورهای مختلف نشان می‌دهد هیچ جنگی همیشگی نیست و پس از پایان درگیری‌ها، مهم‌ترین پرسش، چگونگی آغاز بازسازی اقتصاد است. آیا احیای اقتصاد باید از بازسازی زیرساخت‌ها آغاز شود یا تجارت خارجی نخستین موتور خروج از بحران خواهد بود؟ بازگشت به بازارهای صادراتی چه نقشی در این مسیر دارد و آیا نقشه تجارت خارجی ایران پس از جنگ، با گذشته تفاوت خواهد داشت؟

در سال‌های اخیر، بسیاری از کشورها در دوران پساجنگ، توسعه تجارت، جذب سرمایه‌گذاری و بازگشت به زنجیره‌های تأمین جهانی را به‌عنوان یکی از نخستین گام‌های بازسازی اقتصادی انتخاب کرده‌اند. اما شرایط ایران، با توجه به محدودیت‌های بین‌المللی، آسیب‌های زیرساختی و تغییر روابط تجاری منطقه، ویژگی‌های متفاوتی دارد و می‌تواند مسیر بازسازی را پیچیده‌تر کند.

در گفت‌وگوی اکوایران با محمد وحیدی‌راد، تحلیلگر تجارت بین‌الملل، به این پرسش‌ها پرداخته‌ایم که اقتصاد ایران پس از پایان جنگ باید از چه مسیری بازسازی شود، تجارت خارجی چه جایگاهی در این فرآیند خواهد داشت، کدام بازارها از دست رفته‌اند و چه فرصت‌های جدیدی پیش روی صادرکنندگان ایرانی قرار دارد.