به گزارش اکوایران، درحالیکه ریاض و ابوظبی برای کسب برتری منطقهای با یکدیگر رقابت میکنند، بانکهای بزرگ جهانی ممکن است ناچار شوند یکی از دو طرف را انتخاب کنند.
شکافی به قیمت ۳ تریلیون دلار
به گزارش والاستریت ژورنال، جنگ ایران، در سال جاری، بر تیترهای خبری سلطه داشته است؛ اما پشت درهای بسته، گفتوگو با بیش از دوازده بانکدار والاستریت و مدیران شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی، نگرانی متفاوتی را آشکار میکند؛ نگرانیای که تاکنون تقریباً در بحثهای عمومی نادیده گرفته شده، اما میتواند جریان سرمایهگذاریهای جهانی را دگرگون کند.
شکاف فزاینده میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی، دو اقتصاد بزرگ خلیج فارس و صاحبان برخی از عظیمترین منابع سرمایه در جهان، مدیران مالی را وادار کرده است تا برای مقابله با پیامدهای احتمالی در صورت وخیمتر شدن اوضاع، طرحهای اضطراری تهیه کنند.
برای بانکهایی مانند گلدمن ساکس و مورگان استنلی و نیز شرکتهای سرمایهگذاری نظیر بلکراک، بروکفیلد و کیکیآر، روند روابط میان این دو کشور از اهمیت ویژهای برخوردار است. این شرکتها، همانند دیگر غولهای مالی جهان، طی سالهای گذشته حضور خود را در هر دو بازار گسترش دادهاند تا به صندوقهایی نزدیک باشند که در مجموع بیش از ۳ تریلیون دلار ثروت حاکمیتی را مدیریت میکنند. این گسترش، بازتابدهنده نفوذ روزافزون منطقه بود؛ جایی که دولتها میلیاردها دلار در حوزههایی مانند هوش مصنوعی، زیرساخت و خدمات مالی سرمایهگذاری کردهاند.
اما در ماههای اخیر، عربستان و امارات بر سر جنگهای داخلی و بحرانهایی از یمن گرفته تا سودان و شاخ آفریقا، از طرفهای متفاوتی حمایت کرده و در نتیجه دچار اختلافات سیاسی شدهاند.
به گفته چندین مدیر آگاه از موضوع، این شکافها برای غولهای مالی جهان به نگرانی مهمی تبدیل شده است.
شرکتهای دیگر نمیتوانند اختلاف را نادیده بگیرند
تنشها در ماههای پیش از جنگ ایران، زمانی که عربستان تلاش کرد به نقش امارات در یمن پایان دهد و نفوذ همسایه خود را در عرصههای دیگر، از جمله دریای سرخ، کاهش دهد، آشکار شدند. دو کشور در اوج جنگ ایران نیز بار دیگر مسیرهای متفاوتی در پیش گرفتند؛ ریاض در قبال جمهوری اسلامی موضعی مصالحهجویانهتر اتخاذ کرد، درحالیکه ابوظبی، دستکم در ابتدا، رویکردی تندروانه داشت.
خیابان تجاری تحلیه ریاض در اواخر شب/عکس از خبرگزاری فرانسه
سپس در ماه آوریل، امارات بهطور غیرمنتظره اعلام کرد که از اوپک خارج میشود؛ اقدامی که نهتنها عربستان را غافلگیر کرد، بلکه تهدیدی جدی برای آینده این کارتل نفتی نیز به شمار رفت. مدتی پس از اختلافات بر سر یمن، برخی شرکتهای مستقر در امارات از بروز مشکلات در دریافت ویزای کاری عربستان خبر دادند.
همچنین طی چند هفته گذشته، چندین شرکت و فرد گزارش دادهاند که انتقالهای بانکی از عربستان به امارات با تأخیرهای نامعمول روبهرو شده است.
هرچند هنوز دلیل روشنی برای این تأخیرها ارائه نشده، اما همزمانی آنها با افزایش تنشهای سیاسی، نگرانیها را درباره سرایت اختلافات به حوزه تجارت افزایش داده است. این نگرانیها به اندازهای جدی شده که برخی بانکهای سرمایهگذاری بزرگ جهانی و حتی مقامهای دستکم یکی از دولتهای منطقه، ارزیابیهای داخلی را آغاز کردهاند تا مشخص کنند اگر رقابت اقتصادی میان دو کشور تشدید شود، چگونه باید واکنش نشان دهند.
مدیرانی که با بلومبرگ گفتوگو کردهاند، انتظار وقوع رویارویی مستقیم میان دو کشور را ندارند، اما معتقدند شرکتها بهتدریج نگران آن هستند که در آینده ناچار شوند میان ریاض یا ابوظبی یکی را انتخاب کنند؛ زیرا هر دو طرف سیاستهای قاطعانهتری در پیش گرفتهاند.
حسین ناصرالدین، مدیرعامل شرکت مدیریت ریسک کراوناکس، در این رابطه گفت: «سازمانهای حرفهای و پیشرفته، بیش از گذشته اختلافات ژئوپلیتیکی میان کشورهای خلیج فارس را سناریویی میدانند که باید آن را بهدقت زیر نظر گرفت، نه اینکه نادیده گرفت.»
به گفته ناصرالدین، برخی شرکتها تهیه برنامههای اضطراری را آغاز کردهاند؛ از جمله ایجاد شبکههای لجستیکی جداگانه برای هر کشور، بازبینی قراردادها از نظر بندهایی مانند فورس ماژور و بررسی روابط محلی برای ارزیابی اینکه آیا این روابط ممکن است بر فعالیتهای آنها در کشور رقیب تأثیر بگذارد یا خیر.
پیامدهای فرامنطقهای
درحالیکه انتظار میرود رقابت دو کشور عمدتاً در قالب رویارویی اقتصادی ادامه یابد، این وضعیت برای رئیسجمهور آمریکا، دونالد ترامپ، نیز چالشهایی ایجاد میکند؛ آن هم در شرایطی که او درگیر بحرانی بزرگ در خاورمیانه است. پیچیدگیهای ژئوپلیتیکی منطقه در روزهای اخیر نیز آشکار بوده است؛ زمانی که آمریکا و ایران ضمن انجام حملات متقابل، اظهارات متناقضی درباره باز یا بسته بودن تنگه هرمز برای کشتیرانی مطرح کردند.
مارکو روبیو با ورود به فرودگاه البطین در ابوظبی در ۲۳ ژوئن در نخستین توقف از تور خود در کشورهای خلیج فارس که با هدف ابراز همبستگی با متحدان کلیدی آسیبدیده از جنگ خاورمیانه انجام میشود، با رسانهها گفتگو میکند/عکس از خبرگزاری فرانسه
عربستان سعودی و امارات، هر دو از متحدان دیرینه آمریکا هستند، میزبان پایگاههای نظامی ایالات متحدهاند و متعهد شدهاند تریلیونها دلار در اقتصاد آمریکا سرمایهگذاری کنند. تنشهای نوظهور میان این دو کشور میتواند اجرای سیاستهای ترامپ در قبال کشورهای خلیج فارس را پیچیدهتر کند.
فیراس مقصد، مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در مؤسسه اوراسیا گروپ، گفت: «بدون تردید، افزایش شکاف میان متحدان اصلی آمریکا در خاورمیانه، بهویژه در شرایطی که درگیری با ایران ادامه دارد، با منافع راهبردی بلندمدت ایالات متحده همخوانی ندارد.»
در همین حال، این اختلاف میتواند پیامدهای قابل توجهی برای بازار جهانی نفت نیز داشته باشد.
خروج امارات از اوپک، این کشور را از محدودیتهای تولید این سازمان رها کرده و به ابوظبی اجازه داده است تولید نفت خود را فراتر از سقفهای تعیینشده از سوی اوپک افزایش دهد.
به اعتقاد تحلیلگران اوراسیا گروپ، رقابت میان عربستان و امارات احتمالاً فشار نزولی بر قیمت نفت وارد خواهد کرد. آنها در یادداشتی در ماه ژوئیه نوشتند: «احتمالاً یک جنگ قیمتی نوظهور میان عربستان و امارات در بازار نفت شدت خواهد گرفت.»
عربستان سعودی که هزینههای سنگینی برای پروژههای داخلی خود انجام داده و با کسری بودجه فزاینده مواجه است، برای تأمین نیازهای مالی دولت به قیمت نفتی بسیار بالاتر از امارات نیاز دارد.
تنشها همچنین این ظرفیت را دارند که تلاشها برای ایجاد زنجیرههای تأمین تازه در منطقه را بر هم بزنند. درحالیکه ایران تلاش میکند رفتوآمد از تنگه هرمز را کنترل کند، شرکتها برای انتقال کالاهایی از مواد غذایی گرفته تا دارو، بیش از پیش به شبکه جادهای گستردهای که عربستان سعودی، امارات و دیگر کشورهای حوزه خلیج فارس را به یکدیگر متصل میکند، روی آوردهاند.
این اختلالات همچنین وابستگی امارات به مسیرهای حملونقل جادهای عربستان را برای تأمین بدون وقفه کالاهای اساسی افزایش داده است.
چگونه دو برادر به دو رقیب تبدیل شدند؟
روابط میان این دو قدرت بزرگ خلیج فارس همیشه پرتنش نبوده است. امارات و عربستان در طول تاریخ معمولاً در سیاستهای منطقهای همسو بودهاند و محمد بن سلمان، حاکم بالفعل عربستان، روابط شخصی نزدیکی با شیخ محمد بن زاید آل نهیان، رئیس امارات که یک نسل از او بزرگتر است، داشته است.
شیخ محمد بن زاید آل نهیان و محمد بن سلمان آل سعود در جریان اولین نشست شورای هماهنگی عربستان و امارات در جده، در سال ۲۰۱۸ با یکدیگر دیدار میکنند/عکس از شورای پادشاهی عربستان
گفته میشود این دو رهبر روابط شخصی بسیار نزدیکی داشتند و در سالهای نخست، رهبر امارات نقش نوعی راهنما و مراد را برای محمد بن سلمان ایفا میکرد. آنها بهطور مشترک با خیزشهای موسوم به بهار عربی که در اوایل دهه ۲۰۱۰ به سرنگونی رهبران مصر و تونس انجامید، مخالفت میکردند؛ زیرا این قیامها را مقدمهای برای هرجومرج و درگیریهای فرقهای میدانستند.
اما در سالهای اخیر، نشانههای شکاف میان دو کشور آشکارتر شده است.
آخرین بحران در ماه دسامبر نمایان شد؛ زمانی که ائتلاف تحت رهبری عربستان در یمن حملاتی هوایی انجام داد که به گفته ریاض، یک محموله تسلیحاتی را که از یکی از بنادر امارات وارد شده بود، هدف قرار داد.
پس از حملات ایران، برای مدتی کوتاه روابط دو کشور اندکی بهبود یافت و محمد بن سلمان با محمد بن زاید تماس تلفنی برقرار کرد، اما اختلاف دیدگاه دو کشور درباره نحوه برخورد با تهران و همچنین جدایی امارات از اوپک، بار دیگر تنشها را تشدید کرد.
برای والاستریت، اهمیت این موضوع بسیار بالاست.
جنگ ایران پیش از این نیز توجهها را به عدم قطعیتهای موجود در منطقهای جلب کرده است که همواره یکی از تأمینکنندگان اصلی سرمایه برای معاملات عظیم جهانی بوده است.
تشدید اختلافات میان ریاض و ابوظبی میتواند درآمدهای هنگفت بانکها از کارمزد معاملات را نیز تهدید کند؛ بهطوری که ارزش معاملات مرتبط با نهادهای حوزه خلیج فارس در نیمه نخست سال جاری با رشدی نزدیک به ۲۰۰ درصد به حدود ۳۰۰ میلیارد دلار رسیده است.
آیا امارات هم سرگذشت محاصره قطر را تجربه خواهد کرد؟
عربستان و امارات در مجموع ۱۳ درصد نفت جهان را تولید میکنند و بخشی از درآمد حاصل از این نفت در سالهای اخیر نقش مهمی در تأمین مالی رونق جهانی هوش مصنوعی ایفا کرده است. غولهای مالی جهان، از جمله لری فینک مدیرعامل بلکراک، بروس فلت مدیرعامل بروکفیلد و استیو شوارتزمن مدیرعامل بلکاستون، از جمله چهرههایی هستند که بهطور منظم به عربستان سعودی و امارات سفر میکنند.
دود در ماه مارس از بندر جبل علی پس از حمله به دبی بلند میشود/عکس از المانیتور
والاستریت مشتاق است از قرار گرفتن در جانب یکی از دو کشور پرهیز کند. بااینحال، یکی از نشانههای اولویتهای کنونی این است که تنها چند روز پس از اعلام آتشبس، شمار زیادی از چهرههای برجسته مالی جهان راهی ابوظبی شدند. در مقابل، تاکنون تعداد اندکی از مدیران ارشد شناختهشده به ریاض سفر کردهاند.
پایتخت امارات با محدودیتهای کمتری در زمینه هزینههای داخلی روبهرو است و انتظار میرود مجموعه نهادهای سرمایهگذاری این کشور که برای سرمایهگذاری در بخشهای مختلف، از جمله هوش مصنوعی، ایجاد شدهاند، همچنان سرمایههای کلانی را روانه بازار کنند؛ بااینحال، عربستان سعودی با وجود فشارهای موجود، همچنان میلیاردها دلار هزینه میکند.
فعالان باسابقه بازارهای خلیج فارس، بحران محاصره قطر را نیز به یاد میآورند؛ شکافی منطقهای که پس از قطع روابط دیپلماتیک و تجاری عربستان، امارات، بحرین و مصر با دوحه در سال ۲۰۱۷ شکل گرفت. حلوفصل آن بحران نزدیک به چهار سال به طول انجامید.
اگرچه مدیران و مقامهای دولتی معتقد نیستند اختلافات کنونی تا آن اندازه تشدید شود، اما بحران سال ۲۰۱۷ یادآور آن است که اختلافات سیاسی در خاورمیانه میتواند بسیار عمیق شود و پیامدهای مالی گستردهای به دنبال داشته باشد.
پس از آغاز تحریم قطر، سپردههای خارجی در بانکهای این کشور بهشدت کاهش یافت. رتبه اعتباری حاکمیتی قطر تنزل پیدا کرد و برخی از بزرگترین شرکتهای کشتیرانی جهان دیگر قادر به انتقال کانتینرهای خود به این کشور نبودند، زیرا بنادر اصلی کشورهای حوزه خلیج فارس، ورود کشتیهای عازم قطر را ممنوع کرده بودند.
قطر در اقدامی که بازتاب گستردهای یافت، برای تقویت امنیت غذایی خود حتی اقدام به انتقال گاوهای شیرده از طریق هواپیما به این کشور کرد. این محاصره، بانکهای بینالمللی را نیز ناچار کرد بر لبه تیغ حرکت کنند. پذیرش مأموریتهای مالی در قطر ممکن بود مشتریان آنها در عربستان و امارات را ناراضی کند، اما کنار گذاشتن بازار قطر نیز به معنای چشمپوشی از بازاری بود که با سرعت زیادی در حال رشد بود. برخی از مؤسسات مالی یکی از طرفها را انتخاب کردند و برخی دیگر تلاش کردند روابط خود را با هر دو سوی اختلاف حفظ کنند.
آشتی کشورهای منطقه در سال ۲۰۲۱ موجب احیای دوباره فعالیتهای اقتصادی فرامرزی شد و شرکتهای سعودی بار دیگر به دنبال انجام معاملات تجاری در دوحه رفتند.
اکنون، نزدیک به یک دهه بعد، تحلیلگران و چهرههای رسانهای عربستان و امارات در شبکههای اجتماعی بهطور مداوم در زمینههایی مانند لجستیک، شاخصهای اقتصادی و گردشگری به رقابت لفظی و طعنهزنی علیه یکدیگر مشغولاند.
امارات در ردیف شریکهای بسیار نزدیک واشنگتن قرار میگیرد
به گزارش بلومبرگ، امارات متحده عربی پس از آنکه در ماههای اخیر با انجام دهها حمله هوایی علیه ایران، رهگیری صدها موشک و کمک به حفظ جریان انتقال نفت از طریق تنگه هرمز از ایالات متحده حمایت کرد، دسترسی گستردهتری به تراشههای پیشرفته هوش مصنوعی آمریکا به دست آورده است.
اقدام آمریکا در اعطای تواناییهای بیشتر در حوزه هوش مصنوعی به امارات، نقطه اوج تلاش چندینساله این کشور حاشیه خلیج فارس برای دستیابی به فناوری آمریکایی با هدف متنوعسازی اقتصاد خود به شمار میرود. این تصمیم همچنین نشان میدهد که تراشههای هوش مصنوعی تا چه اندازه به یکی از ابزارهای اصلی در مذاکرات دیپلماتیک تبدیل شدهاند.
بر اساس اصلاح مقرراتی که دولت ترامپ روز جمعه اعلام کرد، امارات هنگام خرید فناوری، تجهیزات نظامی یا زیرساختهای انرژی با کاربردهای بالقوه نظامی، همانند کشورهای اروپایی، کره جنوبی و هند تلقی خواهد شد. وزارت بازرگانی آمریکا اعلام کرد که امارات پیش از این در گروهی قرار داشت که کشورهایی مانند چین و یمن نیز در آن بودند.
این تغییر احتمالاً با بررسی و انتقادهای گسترده روبهرو خواهد شد، زیرا به کشوری پاداش میدهد که مشاور امنیت ملی آن، سال گذشته به یکی از مهمترین شرکای تجاری خانواده ترامپ تبدیل شد.
این تغییر به شرکت اصلی هوش مصنوعی امارات، یعنی جی-42، اجازه میدهد دستکم طی ۹ ماه آینده را بدون محدودیت تراشههایی از شرکتهایی مانند انویدیا خریداری کند. همچنین محدودیتهایی را که پیشتر بر شرکتهای بزرگ آمریکایی از جمله مایکروسافت و اوپنایآی برای احداث مراکز داده در امارات اعمال میشد، برمیدارد.
این شرکتها پیشتر برای صادرات تراشههای مورد نیاز جهت اجرای مدلهای هوش مصنوعی، نیازمند دریافت مجوز از وزارت بازرگانی آمریکا بودند؛ فرآیندی زمانبر که ممکن بود ماهها طول بکشد و اغلب با تأخیر مواجه میشد. به گفته تحلیلگران صنعت، دسترسی گستردهتر به این تراشهها میتواند ارزشی معادل میلیاردها دلار داشته باشد.
به گفته افراد آگاه، مقامهای اماراتی در ماههای اخیر اعلام کردهاند که شرکت جی-42، که تحت کنترل شیخ طحنون بن زاید آل نهیان، مشاور امنیت ملی امارات، قرار دارد، قصد دارد به شرکتی آمریکایی تبدیل شود که بخش عمده مالکیت آن در اختیار سرمایهگذاران آمریکایی باشد. شیخ طحنون برادر رئیس امارات است.
تلاش چندساله برای دسترسی به تراشهها
مقامهای امارات به رهبری شیخ طحنون، از دوران دولت بایدن برای دستیابی به این تراشهها لابی میکردند.
به گفته منابع مطلع، پس از آغاز جنگ ایران، مقامهای امارات بار دیگر مستقیماً با کاخ سفید تماس گرفتند تا برای تغییر جایگاه امارات در نظام طبقهبندی صادرات فناوری آمریکا رایزنی کنند. یکی از این منابع گفت آنها به نمونه هند اشاره کردند؛ کشوری که پس از آنکه در سال ۲۰۱۶ بهعنوان «شریک عمده دفاعی» آمریکا شناخته شد، از مزایای تجاری بیشتری برخوردار شد.
دونالد ترامپ در کنار شیخ محمد بن زاید، در کاخ ریاستجمهوری در ابوظبی، روز پنجشنبه/عکس از نیویورکتایمز
به گفته این افراد، این بار مقامهای اماراتی با استقبال بسیار بیشتری از سوی دولت آمریکا روبهرو شدند. امارات که در سال ۲۰۲۰ با امضای «توافقهای ابراهیم» روابط خود را با اسرائیل و چند کشور عربی تقویت کرده بود، در جنگ علیه ایران تصمیم گرفت در کنار آمریکا قرار گیرد.
یک مقام آمریکایی گفت این اقدام به کاخ سفید و مقامهای ارشد دولت نشان داد که امارات متحدی قابل اعتماد برای ایالات متحده است. مقام دیگری نیز گفت آمریکا همچنان با شرکای خود در منطقه برای تقویت امنیت و گسترش فناوری آمریکایی همکاری میکند.
کاخ سفید هرگونه وجود تعارض منافع را رد کرده است.
یوسف العتیبه، سفیر امارات در آمریکا، گفت این تصمیم «چند دهه همکاری عمیق و قابل اعتماد میان امارات و ایالات متحده را یک گام دیگر به پیش میبرد.»
تلاش امارات برای دستیابی بیشتر به تراشههای هوش مصنوعی از دو سال پایانی دولت بایدن آغاز شد. شیخ طحنون، که از مهمترین چهرههای پیگیر این پرونده بود، همزمان برای ایجاد روابط مستقیم با خانواده ترامپ نیز تلاش کرد.
چهار روز پیش از آغاز دومین دوره ریاستجمهوری ترامپ، شیخ طحنون و شرکایش توافق کردند در ازای دریافت ۴۹ درصد سهام شرکت رمزارزی وورلد لیبرتی فایننشیال، که خانواده ترامپ بهتازگی تأسیس کرده بودند، ۵۰۰ میلیون دلار سرمایهگذاری کنند.
دموکراتها گفتهاند این سرمایهگذاری، تعارض منافع بزرگی برای سیاست خارجی دولت ترامپ ایجاد میکند. امارات همچنین متعهد شده است ۱.۴ تریلیون دلار در اقتصاد آمریکا سرمایهگذاری کند.
نگرانیهای امنیتی
تصمیم اولیه دولت ترامپ در سال گذشته برای اجازه صادرات بخشی از این تراشهها به امارات، با انتقاد گروهی از سیاستمداران ضدچین روبهرو شد؛ کسانی که استدلال میکردند چنین اقدامی ممکن است به رقابت آمریکا با چین در حوزه هوش مصنوعی آسیب بزند.
بیش از ۲۰ دانشآموز در قالب ۹ پروژه در آخرین دوره برنامه «بنیانگذاران فردا» (Founders of Tomorrow) در امارات شرکت کردند/عکس از دبی اسامای (Dubai SME)
اکنون با تصمیم جدید وزارت بازرگانی، این نگرانیها بار دیگر مطرح شدهاند. برخی دیگر نیز نسبت به ایجاد چنین حجم عظیمی از توان پردازشی پیشرفته در خارج از خاک آمریکا ابراز نگرانی کردهاند.
مایکل سوبولیک، پژوهشگر ارشد اندیشکده محافظهکار هادسون، در این رابطه گفت: «امارات شریک بسیار خوبی در موضوع ایران بوده است، اما این الزاماً به این معنا نیست که توانایی لازم برای حفاظت از یک مرکز داده را نیز به اثبات رسانده باشد.»
وزارت بازرگانی آمریکا در بیانیهای اعلام کرد که این تصمیم بر پایه «تعهد امارات به جلوگیری از انحراف یا سوءاستفاده از فناوریهای حساس آمریکایی» اتخاذ شده است.
این تصمیم به دلیل روابط مالی میان شیخ طحنون و ترامپ، توجه تازهای را در کنگره آمریکا به خود جلب کرده است. ترامپ در گزارش مالی منتشرشده ماه گذشته اعلام کرد که از محل فروش سهام خود در شرکت وورلد لیبرتی فایننشیال، مبلغ ۲۶۳ میلیون دلار درآمد کسب کرده است؛ رقمی که یکی از بزرگترین منابع درآمد او در سال ۲۰۲۵ محسوب میشود.
سیدنی کاملیجر-داو، نماینده دموکرات کالیفرنیا، روز سهشنبه در جلسه یکی از کمیتههای مجلس نمایندگان گفت: «بوی یک طرح غیرقانونی "پرداخت در برابر امتیاز" از این موضوع به مشام میرسد.»
او در این جلسه از جفری کسلر، مقام وزارت بازرگانی که مسئول نظارت بر کنترل صادرات است، درباره این توافق پرسید. کسلر پاسخ داد که درباره ارسال تراشه به امارات هیچ گفتوگویی با اعضای خانواده ترامپ یا مدیران شرکت وورلد لیبرتی فایننشیال نداشته و از این تصمیم دفاع کرد. او گفت: «این یکی از مهمترین دستاوردهای دولت بوده است.»
نقش امارات در جنگ با ایران
مقامهای امارات در ابتدا تلاش کرده بودند آمریکا را از آغاز جنگ با ایران منصرف کنند، اما پس از آنکه این کشور هدف اصلی حملات تلافیجویانه پهپادی ایران قرار گرفت، رویکرد خود را تغییر دادند و سیاستی تهاجمی در پیش گرفتند. آنها با آمریکا و اسرائیل در حملات علیه ایران هماهنگی کردند.
ترامپ نیز در نشست اخیر گروه هفت در فرانسه، از شیخ محمد بن زاید آل نهیان، رئیس امارات، بهشدت ستایش کرد. ترامپ گفت: «عالیجناب یک جنگجو است. آنها مدتهاست در کنار ایالات متحده بودهاند، اما باید بگویم از زمانی که من روی کار آمدم، این همراهی بسیار بیشتر شده است.»