اکوایران: جنگ‌های هم‌زمان در خاورمیانه و اروپا، فقط کشورهای درگیر را تحت تأثیر قرار نداده‌اند. موج نااطمینانی‌های ژئوپلیتیک، اقتصاد و سیاست داخلی بسیاری از کشورهای دیگر را هم دستخوش تغییر کرده است. در اروپای شرقی، این تحولات به شکل تشدید دوقطبی سیاسی و رقابت جریان‌هایی بروز کرده که هرکدام نگاه متفاوتی به روسیه، اتحادیه اروپا و آمریکا دارند.
جنگ اوکراین، روابط با بروکسل، نحوه تعامل با دولت ترامپ، بحران مهاجرت و مناسبات اقتصادی با چین، به موضوعات اصلی مناقشه در این کشورها تبدیل شده‌اند. انتخابات اخیر بلغارستان، لهستان و صربستان نمونه‌هایی از همین شکاف‌ها هستند.
در بلغارستان، پیروزی ایلیانا یوتووا با مواضع نزدیک‌تر به گفت‌وگو با مسکو، بار دیگر اختلاف بر سر حمایت از اوکراین را برجسته کرد. در لهستان، تقابل دولت دونالد تاسک و رئیس‌جمهور محافظه‌کار این کشور بر سر انتصاب قضات، نشان داد که اختلافات سیاسی تا چه اندازه می‌توانند نهادهای مستقل را هم درگیر کنند. در صربستان نیز شکست جریان سیاسی الکساندر ووچیچ در برابر ائتلاف دانشجویان، نشانه‌ای از تغییر در فضای سیاسی این کشور بود؛ هرچند به معنای چرخش کامل بلگراد به سمت غرب نیست.
در پس این تحولات، رقابت قدیمی روسیه و غرب برای نفوذ در اروپای شرقی همچنان ادامه دارد. حالا دولت ترامپ نیز با حمایت از برخی جریان‌های سیاسی این منطقه، به این معادله وارد شده است.
اروپا در میانه این رقابت‌ها، تا چه اندازه می‌تواند استقلال سیاسی خود را حفظ کند؟
