توجه به این نکته اهمیت دارد، زیرا زمانی که از یک وضعیت حاد صحبت میکنیم، برخی واکنشها و علائمی که در شرایط عادی بهعنوان نشانههای قابل توجه روانی در نظر گرفته میشوند، در مراحل ابتدایی بحران حاد میتوانند واکنشهایی طبیعی تلقی شوند.
در شرایطی که با بازگشت وضعیت ویژه بر بستر یک بحران مزمن مواجه هستیم نیز میتوان تا مدتی چنین نگاهی داشت. بروز علائم بدنی، اختلال در خواب، بلاتکلیفی نسبت به آینده و بیمیلی برای انجام امور روزمره از جمله واکنشهایی هستند که میتوان آنها را طبیعی دانست.
این وضعیت از آن جهت «بازگشت وضعیت ویژه بر بستر یک بحران مزمن» نامیده میشود که آنچه اکنون تجربه میکنیم، در واقع حاصل تجمع و تکرار بحرانهای مزمن پیشین است. به همین دلیل علائمی که معمولاً در صورت طولانیشدن یک بحران حاد در افراد ظاهر میشوند، در شرایط فعلی از همان روزهای ابتدایی خود را نشان دادهاند.
