زهرا کریمی، اقتصاددان و استاد دانشگاه در پاسخ به این پرسش که آیا زنان قربانیان نخست بی‌ثباتی‌ها در بازار کار ایران هستند، ضمن تایید آن، به اکوایران گفت: «تجربه‌های جهانی نشان می‌دهد هرگاه شوک منفی به اقتصاد وارد می‌شود (خواه با منشأ سیاسی، اجتماعی یا به‌طور کلی ناشی از بی‌ثباتی، یا در قالب افزایش هزینه‌های تولید) گروه‌هایی که اصطلاحاً «نیروی کار درجه دوم» نامیده می‌شوند، از جمله زنان و جوانان، سریع‌تر شغل خود را از دست می‌دهند.

 در مورد جوانان، این موضوع تا حدی روشن است؛ زیرا آنان معمولاً تجربه کمتری دارند و برای کارفرما، هزینه تعدیل نیروی کار کم‌تجربه کمتر از نیروی متخصص است. به همین دلیل، جوانان کم‌تجربه سریع‌تر شغل خود را از دست می‌دهند؛ به‌ویژه آن دسته که دیرتر وارد بازار کار شده‌اند، در شرایط بحرانی زودتر از دیگران از بازار کار خارج می‌شوند.»

او در ادامه ویژگی‌های بازار کار زنان ایرانی را تشریح می‌کند. به گفته او: «بخش بزرگی از زنان شاغل را افرادی تشکیل می‌دهند که دارای تحصیلات دانشگاهی و مهارت‌های متوسط هستند. عرضه این نیروی کار نیز بسیار بالا است؛ به‌طوری که هرساله صدهاهزار زن از دانشگاه‌ها فارغ‌التحصیل می‌شوند و در مشاغلی با تخصص نه‌چندان بالا، مانند فروشندگی، منشی‌گری یا تولیدات ساده خانگی جذب می‌شوند. این گروه از مشاغل به‌شدت به وضعیت تقاضا در بازار وابسته‌اند؛ به‌عنوان مثال، در حوزه‌هایی مانند تولید پوشاک، صنایع‌ دستی یا عروسک، با کاهش تقاضا، فعالیت‌ها نیز متوقف می‌شود.»