زهرا کریمی، اقتصاددان در گفتوگو با اکوایران، در تشریح چرایی کاهش نرخ اشتغال زنان در بازار کار ایران میگوید: هنگامی که زنان در اولویت اشتغال قرار نمیگیرند، احتمال بروز آسیبهای اجتماعی افزایش مییابد.
بر اساس آمارهای رسمی، بیش از ۱۳ درصد از خانوارهای کشور را خانوارهای زنسرپرست تشکیل میدهند. اگر فرض کنیم در ایران حدود ۲۰ میلیون خانوار وجود دارد، این رقم به چند میلیون خانوار میرسد که معیشت آنها بر دوش زنان است.
در چنین شرایطی، محدود کردن فرصتهای شغلی برای زنان میتواند این خانوارها را با مشکلات جدی اقتصادی و اجتماعی مواجه کند و پیامدهای گستردهتری برای کل جامعه به همراه داشته باشد.
به گفته این استاد دانشگاه افزون بر این، شمار قابلتوجهی از زنان تحصیلکرده و متخصص نیز وجود دارند که بهطور مستقل مسئول تأمین معیشت خود هستند و تمایل به فعالیت در بازار کار دارند.
محدود کردن این گروه نیز به افزایش نارضایتی اجتماعی منجر میشود: «نارضایتیای که در بسیاری از موارد، نمود پررنگتری در میان زنان دارد.»
