اکوایران: تحلیل ترکیب هزینه‌های خوراکی خانوار شهری نشان می‌دهد که اقلام پایه نظیر نان و غلات سهمی ثابت و غیرقابل‌انعطاف (حدود ۱۸ تا ۲۰ درصد) از سبد معیشت تمامی دهک‌های هزینه‌ای را به خود اختصاص داده‌اند. با این حال، مطالعه تطبیقی دهک‌های اول و دهم حاکی از واگرایی ساختاری در مصرف اقلام پروتئینی است؛ به‌طوری‌که سهم هزینه‌های گوشت و فرآورده‌های پروتئینی در دهک دهم به نزدیک ۲۵ درصد بالغ می‌گردد، در حالی که خانوارهای کم‌درآمد به ناچار سهم این اقلام را کاهش داده و بر سهم میوه و سبزیجات افزوده‌اند.
این الگو در سطح گروه‌های شغلی نیز بازتولید شده است؛ مدیران و کارفرمایان سهم بالاتری از بودجه خوراکی خود را به پروتئین تخصیص می‌دهند، در حالی که کارگران و شاغلان بخش‌های ساده‌تر ساختار مصرف متمرکزتری بر کربوهیدرات‌های ارزان‌تر دارند. افزون بر این، تعداد اعضای شاغل خانوار نیز متغیر اثرگذاری است؛ به‌گونه‌ای که در خانوارهای دارای شاغلان متعدد، سهم هزینه‌های مرتبط با خدمات غذایی (مانند غذای آماده) جهش معناداری را تجربه می‌کند. این یافته‌ها دلالت بر آن دارد که امنیت غذایی اقشار آسیب‌پذیر نیازمند مداخله هدفمند در حوزه تأمین اقلام اساسی و پروتئینی است.
