اجرای نظام چندنرخی ارز، علاوه بر ایجاد رانت و اخلال در تجارت، یکی از عوامل اصلی افزایش غیرمتعارف واردات برنج در سال ۱۴۰۱ بود. در حالی که نیاز وارداتی کشور حدود ۸۰۰ هزار تن برآورد میشد، نزدیک به یک میلیون تن برنج مازاد با ارز نیمایی وارد کشور شد؛ رقمی که نسبت به روند سالهای گذشته جهشی کمسابقه داشت و پرسشهای جدی درباره نحوه تخصیص ارز و ایجاد این حجم از تعهد برای دولت به وجود آورد؛ پرسشهایی که همچنان پاسخ روشنی برای آن ارائه نشده است.
همزمان، اختلاف نرخ ارز موجب شد در کنار تجار باسابقه، گروهی از واردکنندگان نوظهور با اتکا به رانت ارزی وارد این بازار شوند و از این شکاف قیمتی منتفع شوند. حرکت امروز به سمت استفاده از ارز شخصی برای واردات، در همین راستا تلاشی برای کاهش فشار بر منابع ارزی دولت، حذف انگیزههای رانتی و جلوگیری از تکرار تجربههای پرهزینه ارز چندنرخی است.
