بازگشت ارز صادراتی، بیش از آنکه به صادرکنندگان خرد گره خورده باشد، به عملکرد شرکت‌های بزرگ وابسته است. فعالان بخش خصوصی می‌گویند حدود ۸۰ درصد صادرکنندگان کشور در گروه ۲ قرار دارند، اما سهم آنها از کل صادرات تنها حدود ۲۰ درصد است. در مقابل، بخش عمده ارزش صادرات در اختیار شرکت‌های بزرگ گروه یک است؛ همان بخشی که به گفته آنها، بیشترین چالش‌ها در بازگشت ارز نیز در آن دیده می‌شود..

از سوی دیگر، فعالان اقتصادی معتقدند بخشی از آمارهای بازنگشتن ارز، به ایرادهای قیمت‌گذاری پایه صادراتی بازمی‌گردد. امیر روشن معاون سازمان توسعه تجارت معتقد است در کالاهایی مانند قیر و زعفران، ارزش پایه صادراتی در مواردی بالاتر از قیمت واقعی فروش در بازارهای هدف تعیین می‌شود؛ موضوعی که باعث می‌شود تعهد ارزی صادرکننده بیش از درآمد واقعی او ثبت شود و در نهایت، شکافی میان آمار بازگشت ارز و ارز واقعی حاصل از صادرات ایجاد می کند.