برخی رسانه های غربی اعتقاد دارند: بریکس بیش از آنکه یک بدیل منسجم برای نظم جهانی باشد، یک آرزو است؛ اما آرزویی که در خلأ شکل نگرفته، بلکه محصول بحران اعتماد جهانی به دلار است. همین بیاعتمادی، تلاش کشورهای بریکس برای ساخت نظم مالی چندقطبی را از رؤیایی دستنیافتنی، به ایدهای قابلبحث بدل کرده است.
با انقلاب فناوری چهارم، اکنون کشورهای مختلف در سطوح متفاوتی از تولید قرار دارند.
اکوایران: راه ابریشم، معروفترین مسیر اقتصادی تاریخ باستان است که مسیر چین به اروپا را شکل میداد و کشورهای مختلفی که در این مسیر قرار داشتند، از مزایای تجارت بهرهمند میشدند.
اکوایران: تشکیل یک اتحادیه برای تولیدکنندگان یک کالا برای تبانی در تعیین قیمت، عموما به عنوان یک تخلف حساب میشود اما تشکیل اوپک به عنوان سازمان کشورهای صادرکننده نفت، اقدامی است که دنیا مجبور به پذیرش نقش آن شد.
اکوایران: کشورهای آفریقایی و امریکای لاتین، عموما صادرکننده منابع طبیعی هستند و این موضوع، مهمترین مانع برای توسعه تجارت است.
فروپاشی شوروی، اگرچه کشورهای زیادی ایجاد کرد اما پوتین به دنبال این است که تمامی کشورهای سابق را ذیل یک اتحادیه تجاری قرار دهد تا با کاهش تعرفهها، رشد اقتصادی را تجربه کنند.
اکوایران: کشورهای جنوب شرقی آسیا، با ایجاد یک جامعه تجاری و کاهش و حذف تعرفه توانستند مسیر رشد اقتصادی را برای خود فراهم کنند.
اکوایران: اگرچه در دهه نود میلادی بعد از مذاکرات گسترده، آمریکا با مکزیک و کانادا یک قرارداد بزرگ تعریف کرد که تعرفهها را کاهش دهند تا رفاه مصرفکنندگان را افزایش دهد اما این موضوع بعد از دو دهه به بزرگترین چالش آمریکا تبدیل شد.
اکوایران: اتحادیه اروپا با پیمان ماستریخت شکل گرفت اما ادغام سیاسی و اقتصادی این قاره با همراهی مردم مواجه نشد و اروپاییان را در دو مرحله شوکه کرد.
اکوایران: بعد از جنگ جهانی دوم، فرانسه و آلمان تصمیم گرفتند که مسیری را آغاز کنند که هم از شوروی فاصله داشته باشند و هم ذیل آمریکا تعریف نشوند و مهمتر آنکه اختلافات داخلی کشورهای اروپایی به گونهای کنترل شود که از جنگ جلوگیری کند.
