لازم است رشد تولید نیز در کنار رشد اشتغال مورد ارزیابی قرار گیرد تا مشخص شود آیا افزایش فرصتهای شغلی نشاندهنده بهبود واقعی در بازار کار است یا خیر. در شرایطی که تولید روندی کاهنده داشته باشد، افزایش اشتغال لزوماً به معنای بهبود کیفیت بازار کار نیست. در چنین وضعیتی، معمولاً مشاغل باکیفیت از بین میروند و مشاغل کمکیفیت جایگزین آنها میشوند. بنابراین، نمیتوان صرفاً بر اساس اعداد مربوط به اشتغال قضاوت کرد.»
این استاد دانشگاه ادامه میدهد: «در عمل مشاهده میشود که برخی از مردانی که پیشتر در کارخانهها مشغول به کار بودهاند، پس از از دست دادن شغل خود، به فعالیتهایی مانند دستفروشی روی آوردهاند. نکته مهم آن است که بسیاری از مشاغل در ایران ماهیتی مردانه دارند. برای مثال، دستفروشی اگرچه در برخی استانها با حضور محدود زنان نیز همراه است، اما در مجموع سهم زنان در این حوزه بسیار کمتر از مردان است و در برخی مناطق، حضور زنان در چنین مشاغلی عملاً امکانپذیر نیست. به همین دلیل، مردان در صورت از دست دادن مشاغل باکیفیتتر، امکان بیشتری برای ورود به مشاغل با ارزش افزوده پایینتر دارند، در حالیکه زنان با محدودیتهای بیشتری در انتخاب شغل مواجهاند.»
