یکی از رایج‌ترین تحلیل‌ها این است که با افزایش نرخ بهره و رشد بازدهی اوراق قرضه ژاپن، باید شاهد تقویت ین و خروج سرمایه از آمریکا باشیم؛ اما بازارها چنین رفتاری از خود نشان ندادند. دلیل این موضوع آن است که نمی‌توان تنها با تکیه بر یک متغیر، رفتار بازارهای مالی را توضیح داد. کری ترید (Carry Trade) به استراتژی‌ای گفته می‌شود که در آن سرمایه‌گذاران از کشوری با نرخ بهره پایین پول قرض می‌گیرند و آن را در دارایی‌های با بازده بالاتر در کشور دیگری سرمایه‌گذاری می‌کنند. سال‌ها نرخ بهره بسیار پایین ژاپن باعث شده بود سرمایه‌گذاران با استقراض ین، اوراق و دارایی‌های دلاری را خریداری کنند.

با وجود افزایش بازدهی اوراق ژاپن، برخلاف انتظار، موج گسترده‌ای از بازگشت این سرمایه‌ها یا معکوس شدن کری ترید مشاهده نشد. یکی از دلایل آن، تأخیر دولت و بانک مرکزی ژاپن در واکنش به تورم بالا بود. سیاست‌های پولی انقباضی دیرتر از حد انتظار اجرا شد و همزمان دولت نیز به سیاست‌های کسری بودجه ادامه داد؛ عواملی که مانع از تقویت قابل توجه ین شدند.

از سوی دیگر، در آمریکا نیز با وجود رشد بازار سهام، افت قیمت اوراق، نگرانی‌ها درباره آینده اقتصاد و تداوم کسری تجاری، تقاضا برای دلار همچنان بالا باقی مانده است.

نمونه مشابه را می‌توان در کره جنوبی مشاهده کرد. با وجود عملکرد قدرتمند شرکت‌های بزرگ فناوری مانند سامسونگ و SK Hynix، ارزش وون به پایین‌ترین سطوح خود از سال ۲۰۰۸ رسیده است. این موضوع نیز نشان می‌دهد که صرفاً با تغییر نرخ‌های بهره یا عملکرد چند شرکت بزرگ، نمی‌توان درباره جریان سرمایه و ارزش ارزها قضاوت کرد و معکوس شدن کری ترید نیز الزاماً رخ نمی‌دهد.