به گزارش اکوایران، در حالی که شاخص S&P 500 آمریکا پس از افتهای اواخر مارس، با رشدی بیش از ۱۰ درصدی به رکوردهای جدید رسیده، به نظر میرسد تمرکز بازارها بهتدریج از ریسکهای ژئوپلیتیک به سمت عملکرد شرکتها در حال تغییر است.
تحلیلگران گلدمن ساکس معتقدند فروکش کردن نسبی نگرانیها از تداوم جنگ ایران، فضای لازم برای بازگشت توجه سرمایهگذاران به متغیرهای بنیادی را فراهم کرده است؛ جایی که گزارشهای درآمدی سهماهه و چشمانداز شرکتها نقش تعیینکنندهتری ایفا میکنند.
بابی مولوی (Bobby Molavi)، رئیس خدمات اجرایی اروپا در گلدمن ساکس، در اینباره میگوید بازارها اکنون از فاز «کلان و ژئوپلیتیک» به سمت «خرد و شرکتی» در حال حرکت هستند؛ تغییری که میتواند مسیر بعدی بازار سهام را مشخص کند.
جهتگیری مدیران، قطبنمای بازار
به گفته مولوی، یکی از مهمترین پرسشها برای سرمایهگذاران این است که مدیران شرکتها چگونه به تحولات اخیر واکنش نشان میدهند. اظهارنظر مدیران عامل، پیشبینی سود و تغییرات در راهنماییهای مالی شرکتها میتواند بهعنوان یک «آزمون واقعی» از وضعیت اقتصاد عمل کند.
اگرچه تا اینجا بازارها فرض را بر این گذاشتهاند که اقتصاد آمریکا همچنان مقاوم است و جنگ تأثیر مخربی بر رشد نخواهد داشت، اما گزارشهای درآمدی میتواند این تصویر را تأیید یا تضعیف کند.
در همین حال، نشانههایی از اثرات اولیه اختلالات ژئوپلیتیک نیز دیده شده است. برخی شرکتها با چالشهایی در تأمین قطعات و حفظ پایداری زنجیرههای تأمین مواجه شدهاند؛ موضوعی که در صورت تداوم، میتواند به کاهش پیشبینی سود سالانه شرکتها منجر شود.
مصرفکننده زیر ذرهبین
یکی دیگر از محورهای کلیدی که سرمایهگذاران به دقت دنبال میکنند، وضعیت مصرفکننده آمریکایی است. افزایش اخیر تورم این نگرانی را ایجاد کرده که رفتار مصرفی خانوارها تغییر کند.
مولوی معتقد است بازارها بهطور خاص به دنبال نشانههایی از تغییر در الگوی هزینهکرد هستند؛ از جمله کاهش تمایل به مصرف یا حرکت به سمت رفتارهای محتاطانهتر. چنین تحولاتی میتواند بهعنوان سیگنالهای پیشنگر برای کند شدن رشد اقتصادی تلقی شود.
از شوک عرضه تا ریسک رکود؟
یکی از نکات مهم در این تحلیل، تمایز بین شوک عرضه و شوک تقاضاست. تاکنون، افزایش قیمت نفت ناشی از جنگ بیشتر بهعنوان یک شوک عرضه در نظر گرفته شده است. اما اگر این وضعیت طولانی شود، ممکن است به کاهش تقاضا و در نتیجه افزایش احتمال رکود منجر شود.
به بیان دیگر، اگر فشار هزینهها به اندازهای افزایش یابد که مصرفکنندگان و شرکتها را به عقبنشینی وادار کند، اقتصاد میتواند وارد فاز متفاوتی شود؛ فازی که در آن ریسک رکود بهطور محسوسی افزایش مییابد.
بازار فعلاً نگران نیست
با وجود این ریسکها، به نظر میرسد فضای کلی بازار همچنان نسبتاً خوشبینانه است. سرمایهگذاران بر این باورند که هم مصرفکنندگان و هم شرکتها توانایی جذب شوکهای فعلی را دارند؛ مشابه آنچه در دورههای قبلی مشاهده شده است.
این خوشبینی یکی از عوامل کلیدی رشد اخیر بازار سهام بوده است. با این حال، ادامه این روند تا حد زیادی به دادههای واقعی از عملکرد شرکتها و رفتار مصرفکنندگان بستگی دارد.
