در همایش «چشمانداز اقتصاد ایران ۱۴۰۵»، این پرسش از دو زاویه بررسی شد؛ از یک سو، احسان چیتساز، معاون سیاستگذاری و برنامهریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات، هشدار داد که رشد اقتصاد دیجیتال بدون توسعه متناسب زیرساختها، به مصرف تدریجی ظرفیتهای موجود، افت کیفیت شبکه و تعمیق شکاف دیجیتال منجر خواهد شد. از سوی دیگر، مدیران دیجیکالا، اسنپپی، ازکیوام و میلی، آینده اقتصاد پلتفرمی و سوپراپلیکیشنها را وابسته به تکمیل زیرساختهای مالی، تنظیمگری هوشمند، مشارکت بخش خصوصی در سیاستگذاری و افزایش اعتماد میان دولت و کسبوکارها دانستند.
پیام مشترک این نشستها روشن بود؛ آینده اقتصاد دیجیتال تنها با توسعه سرویسهای جدید یا افزایش تعداد کاربران ساخته نمیشود. سرمایهگذاری در شبکههای ارتباطی، مراکز داده، فناوریهای نوین، ایجاد اکوسیستمهای باز، اصلاح مدل اقتصادی اپراتورها و تدوین مقررات متناسب با واقعیتهای بازار، پیششرطهای حفظ رقابتپذیری اقتصاد ایران در عصر هوش مصنوعی و اقتصاد پلتفرمی هستند.
اکنون این پرسش پیش روی سیاستگذاران قرار دارد که آیا تصمیمهای امروز میتواند مسیر اقتصاد دیجیتال ایران را به سمت رشد پایدار تغییر دهد، یا فرسودگی زیرساختها و تداوم نااطمینانی، فرصتهای این بخش را محدود خواهد کرد؟
