سبحانی با اشاره به افزایش هزینه برق صنایع گفت نرخ اعلامی برق تنها بخشی از هزینه واقعی است و با اضافه شدن هزینههای مختلف از جمله سوخت نیروگاهی، مابهالتفاوت انرژی، ترانزیت و سایر عوارض، هزینه نهایی برق برای صنعت میتواند به شکل قابل توجهی افزایش پیدا کند. از سوی دیگر، قطع برق بدون اطلاع قبلی، برنامهریزی تولید را مختل میکند و به گفته او، صنعتگر نمیتواند با چنین شرایطی برای تولید و فروش خود برنامهریزی کند.
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، واگذاری مسئولیت تولید برق به مصرفکنندگان بزرگ را نیز یک خطای اقتصادی دانست. به گفته او، احداث نیروگاه در نقاط مختلف کشور، بهویژه در ارتفاعات، با کاهش راندمان همراه است و یک نیروگاه ۵۰۰ مگاواتی در منطقهای مانند سرچشمه کرمان، به دلیل ارتفاع بالا، الزاماً همان ظرفیت اسمی را در اختیار صنعت قرار نمیدهد. از نگاه سبحانی، به جای آنکه هر واحد صنعتی به سمت احداث نیروگاه اختصاصی برود، باید برای تأمین پایدار و اقتصادی برق صنایع بزرگ راهکار ملی طراحی شود.
مشکل گاز نیز وضعیت بهتری ندارد. سبحانی با اشاره به افزایش ناگهانی قبوض گاز برخی شرکتها گفت افزایش هزینه انرژی حتی پس از بسته شدن صورتهای مالی و تقسیم سود شرکتها، میتواند سودآوری بنگاه را تحت تأثیر قرار دهد. به گفته او، ادامه این روند میتواند برخی شرکتها را از نظر اقتصادی از مدار تولید خارج کند.
او ارزش تولید از دسترفته صنعت فولاد ناشی از محدودیت انرژی را حدود ۱۸ میلیارد دلار عنوان کرد. به گفته سبحانی، در ماههایی که برق و گاز به شکل نسبی تأمین شده، تولید فولاد کشور توانسته به بیش از ۳.۴ میلیون تن در ماه برسد؛ سطحی که در صورت تداوم، ظرفیت تولید سالانه را به محدوده ۴۲ میلیون تن میرساند.
سبحانی با اشاره به هدفگذاری تولید ۵۵ میلیون تن فولاد گفت توسعه ظرفیت بدون تأمین انرژی پایدار معنایی ندارد. به گفته او، در شرایط فعلی حتی برای بخشی از ظرفیت موجود انرژی کافی وجود ندارد و صدور مجوز برای ظرفیتهای جدید، بدون تعیین تکلیف برق و گاز، تنها به افزایش ظرفیتهای بلااستفاده منجر خواهد شد.
او در پایان تأکید کرد که صنعت فولاد باید در کنار پیگیری تأمین انرژی، بر بهینهسازی مصرف برق، گاز و آب، ارتقای کیفیت و تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر تمرکز کند. به اعتقاد سبحانی، در شرایطی که محدودیت انرژی امکان افزایش ظرفیت را دشوار کرده، مسیر آینده فولاد ایران باید از «تولید بیشتر» به سمت «تولید باارزشتر» تغییر کند.
